FSO 125p Kombi - gdyby nie ta jakość...

Duży Fiat w wersji kombi powstawał wyłącznie w naszym kraju. Auto idealnie wpisało się w motoryzacyjny krajobraz Polski. Syrena Bosto w latach 70. była już mocno przestarzała, a Żuk czy Nysa to typowo dostawcze modele. Za to Polski Fiat 125p był nowoczesnym samochodem osobowym, ale z praktycznym nadwoziem. Tę konstrukcję doceniono również w Europie. W 1977 roku angielski magazyn "What Car?" przyznał autu tytuł samochodu roku w kategorii kombi do 3000 funtów. Duży Fiat pokonał w tej rywalizacji ponad 20 konkurentów, a o jego zwycięstwie zadecydował najlepszy stosunek jakości do ceny. Niestety, ta jakość była na dobrym poziomie tylko przez pierwsze lata. Z upływem czasu obniżyła się, a najgorsze pod tym względem były egzemplarze produkowane od 1983 r. Wówczas wygasła licencja Fiata i od tej pory było to już FSO 125p.

Opisywany egzemplarz pochodzi właśnie z tego okresu, ale dzięki dbałości pierwszego właściciela zachował się w bardzo dobrym stanie. Właśnie takich pojazdów powinno się szukać. To gwarancja, że znajdziemy auto w dobrej kondycji i że – jeżeli będziemy w dalszym ciągu o nie dbali – możemy je nawet użytkować na co dzień. Tym bardziej że osiągi wciąż są wystarczające, żeby nie stać się zawalidrogą w dzisiejszym ruchu miejskim, a poza tym praktyczność, nawet na tle nowoczesnych konstrukcji, jest całkiem dobra. Dotyczy to przede wszystkim części ładunkowej, którą można bez problemu powiększyć dzięki łatwemu składaniu tylnej kanapy. Wówczas uzyskuje się podłogę o długości 1590 mm i powierzchni półtora metra kwadratowego.

Niestety, praktyczność w dużej mierze spowodowała, że tych samochodów jest obecnie jak na lekarstwo. Większość aut użytkowanych w Polsce była eksploatowana ponad miarę. Kolejny czynnik, który wyeliminował 125p kombi z użytkowania, to oczywiście korozja. Wiele aut było już tak zardzewiałych, że nie opłacało się ich remontować. Dopiero teraz, gdy 125p zyskało status klasyka, a jego wartość wzrosła, próbuje się reanimować również auta w kiepskim stanie technicznym.

Jednak dbanie o ten samochód nie jest wcale prostą sprawą. Płyta podłogowa składa się w znacznej części z profili zamkniętych, a to utrudnia konserwację oraz wszelkie naprawy.

Obecnie nawet za egzemplarz do kompletnego remontu sprzedający żądają około 3000 zł. W przeciwieństwie do sedana w przypadku kombi nie można się ratować poszukiwaniem pojazdu w Czechach czy na Słowacji – do tych państw eksportowano przede wszystkim sedany.

Czasami można znaleźć 125p kombi z niebieską tapicerką oraz wywietrznikiem nad tylną częścią dachu. To znak, że mamy do czynienia z egzemplarzem, który pierwotnie był wykorzystywany jako karetka pogotowia. Wśród fanów modele tego typu są mniej cenione niż pojazdy, które nie miały medycznej przeszłości.

Jeżeli komuś zależy na dużym Fiacie w dobrym stanie technicznym, a jednocześnie rodzaj nadwozia ma drugorzędne znaczenie, to polecamy poszukiwanie sedana. Tych samochodów nadal jest całkiem dużo, i to z różnego okresu produkcji. Ceny zadbanych egzemplarzy z końcowego okresu produkcji nie są już wprawdzie niskie, ale też nie przyprawiają o ból głowy. Auta, które dobrze rokują na przyszłość, w większości przypadków kosztują około 15 tys. zł. Warto szukać modelu z termometrowym szybkościomierzem, a nie z okrągłymi wskaźnikami (od czerwca 1988 roku).

O ile znalezienie dużego Fiata kombi nie będzie łatwym zadaniem, o tyle z częściami zamiennymi wciąż nie ma poważnego kłopotu. W dalszym ciągu w sklepach motoryzacyjnych występują podzespoły eksploatacyjne. Ich ceny są wprawdzie wyższe niż przed kilkoma laty, ale nadal nie są przesadnie wysokie. Gorzej sytuacja wygląda z elementami blacharskimi, galanterią oraz wyposażeniem wnętrza. Ratunkiem może być kontakt z osobami, które mają jeszcze pochowane oryginalne części.

Produkcję samochodu zakończono w czerwcu 1991 roku. Łącznie powstało 1 445 699 pojazdów, a ostatnim wyprodukowanym było kombi w wiśniowym kolorze.