Kia Stinger GT po liftingu – moc dobrze wyważona

Na zewnątrz zmiany widać w nowych 19-calowych alufelgach i ledowych lampach tylnych, połączonych listwą świetlną biegnącą przez całą szerokość tylnej klapy. Delikatny restyling objął też pas przedni, który dzięki temu zyskał bardziej szlachetny wygląd. We wnętrzu nowością jest metaliczne wykończenie kierownicy i zestawu wskaźników, ambientowe podświetlenie kokpitu (do wyboru aż 64 kolory) oraz przede wszystkim system multimedialny z ekranem dotykowym o przekątnej 10,25 cala. Ma przejrzystą grafikę, jest prosty w obsłudze i szkoda tylko, że do współpracy z Apple CarPlay lub Android Auto nadal potrzebuje połączenia kablem. Seryjny jest też system audio Harman Kardon z 15 głośnikami, dzięki któremu w dobrze wyciszonym wnętrzu można cieszyć się niemal perfekcyjną jakością dźwięku. Nowy jest ponadto 7-calowy wyświetlacz między zegarami z kilkoma ekranami danych do wyboru i dostępną w ramach opcjonalnego pakietu Prestige Line (5000 zł) funkcją Blind Sport View Monitor pokazującą obraz z martwego pola. Wykorzystuje do tego kamery boczne i aktywowana jest za każdym razem, gdy włączy się kierunkowskaz. To bardzo przydatne rozwiązanie poprawiające widoczność i bezpieczeństwo, zwłaszcza przy skrzyżowania, przy których biegną ścieżki dla rowerów.

Na pochwałę zasługuje też wysoka jakość wykończenia i użytych materiałów. Miejsca dla pasażerów jest sporo, ale niestety za sprawą nisko zamontowanych przednich siedzeń, osoby siedzące z tyłu mogą mieć trudności z wciśnięciem stóp pod fotele. Również bagażnik nie rozpieszcza pojemnością – przy standardowo ustawionych fotelach to tylko 406 l.

Na zmiany nie zdecydowano się pod maską i trudno mieć o to pretensje, bo 3,3-litrowe V6 o mocy 366 KM dobrze radzi sobie z ważącym ponad 1850 kg Stingerem. Maksymalny moment 520 Nm dostępny jest już od 1300 obr./min, w efekcie auto jest dynamiczne i elastyczne. Mogłoby pewnie być jeszcze szybsze, gdyby nie 8-stopniowy „automat”, któremu zdarza się zwlekać ze zmianą przełożeń, nawet w trybie sportowym. Na szczęście, można to częściowo obejść korzystając z łopatek przy kierownicy. Mile widziane, a właściwie słyszane mogłoby być natomiast mocniejsze brzmienie wydostające się z czterech końcówek wydechu. Owszem, da się je w pewnym zakresie regulować i jest podbijane sztucznie z głośników, ale nie jest tak sążniste i rasowe, jak można by tego oczekiwać po charakterze samochodu.

Jako komfortowe gran turismo Stinger GT spisuje się rewelacyjnie. Jest łagodny na trasie, a gdy trzeba za sprawą regulowanego, aktywnego sportowego zawieszenia staje się przyjemnie twardy. W trybie Sport, a zwłaszcza Sport+ (wyłączony ESP) napęd na obydwie osie z aktywnym rozdziałem momentu wykazuje delikatną preferencję tyłu, a elektroniczni asystenci pozwalają nawet na efektowne wierzganie zadem, co w parze z komunikatywny układem kierowniczym jest gwarancją świetnej zabawy.

Przyznam, że Stinger GT jest jednym z moich ulubionych modeli. Zbudowany pod czujnym okiem wspaniałego inżyniera, jakim bez wątpienia jest Albert Biermann, oferuje zbalansowane połączenie komfortu i wystarczająco dużej mocy, by czerpać przyjemność z agresywnej jazdy. Owszem, nie jest superekonomiczny i można mieć drobne uwagi do funkcjonalności, ale nie zmienia to faktu, że świetnie zrobiony i bardzo bogato wyposażony Stinger GT, nadal może być alternatywą i to nie tylko pod względem atrakcyjnej ceny, dla niemieckich rywali z segmentu premium.