Skoda 110R zadebiutowała w 1970 roku i była produkowana przez kolejne 10 lat. Do skonstruowania samochodu użyto wielu podzespołów modelu 110, który zaprezentowano rok wcześniej. Mimo tego charakter obu aut jest diametralnie różny. Skoda 110 to spokojnie stylizowany sedan. Model 110R jest natomiast sportowcem z prawdziwego zdarzenia. Pięknym, rasowym i… mało praktycznym.
Nawet w prospektach reklamowych Czesi nie pozostawiali wątpliwości. Skoda 110R jest dwuosobowym samochodem, a niewielka ilość miejsca na tylnych siedzeniach pozwala na przewożenie tam dorosłych pasażerów wyłącznie na krótkich trasach.
Jak na sportowy samochód 110R może poszczycić się olbrzymim bagażnikiem. Pojemność skrytki umieszczonej nad przednią osią sięga 370 litrów. Dla porównania dodajmy, że bagażnik najnowszej Fabii może pomieścić 70 litrów mniej. Na szczególną uwagę zasługuje też prześwit samochodu. Podwozie Skody 110R dzieli od nawierzchni aż 175 milimetrów. Dla porównania warto dodać, że większość SUV-ów ma 180-200 milimetrów prześwitu.
Wnętrze pojazdu jest proste i jak na dzisiejsze standardy mało ergonomiczne. Stacyjki trzeba szukać pod deską rozdzielczą. Na desce umieszczono natomiast włączniki wycieraczek oraz oświetlenia kabiny. Przestrzeń w kabinie jest spora, jednak ilość miejsca na nogi ograniczają wnikające do wnętrza nadkola.
Skoda postanowiła uatrakcyjnić model 110R, wyposażając go w lepiej wyprofilowane siedzenia, skróconą dźwignię zamiany biegów, obrotomierz, wskaźnik ciśnienia oleju oraz kierownicę ze stalowymi ramionami. Wieniec tej ostatniej jest zdecydowanie za cienki, a precyzja całego układu mizerna. Sprawnością nie imponują też hamulce. Nie pomogło nawet zastosowanie tarcz przy kołach przedniej osi.
Jeździe towarzyszy znaczny hałas. Najbardziej daje się we znaki dźwięk pracy czterocylindrowego silnika o pojemności 1107 ccm. Jednostka napędowa otrzymała rozwiązania, które są obecnie coraz rzadziej spotykane - wałek rozrządu w kadłubie oraz gaźnikowe zasilanie. Jednak Czesi nie poskąpili też nowoczesnych rozwiązań. Zupełną innowacją w czasach świetności Skody 110R było odlewanie bloku silnika ze stopu aluminium, jak również wysoki stopień sprężania w cylindrach - 9,5:1.
Silnik Skody 110R żwawo wkręca się na obroty i jest elastyczny. Motor rozwija maksymalne 62 KM przy 5500 obr./min. i 88 Nm przy 3500 obr./min. Prospekty reklamowe informują jednak, że najwyższa moc użytkowa - 52 KM - jest do dyspozycji przy 4650 obr./min. Mimo upływu lat Skody 110R nie można uznać za zawalidrogę. Czas potrzebny na przyśpieszenie od 0 do 100 km/h wynosi 18,5 sekundy, natomiast deklarowana przez producenta prędkość maksymalna sięga 145 km/h. Jej osiągnięcie to zadanie dla odważnych. W testowanym egzemplarzu już przy 100 km/h nie można było narzekać na brak wrażeń. Usportowiona Skoda jest całkiem ekonomicznym środkiem transportu. Średnie zużycie paliwa wynosi ok. 8 l/100km. Z pewnością byłoby niższe, gdyby nie krótkie zestopniowanie czterobiegowej skrzyni.
Gotowa do jazdy Skoda 110R waży 880 kilogramów i jak każde lekkie auto ma problem z skutecznym tłumieniem nierówności. Sztywne podwozie może zachęcać do żwawej jazdy po zakrętach. Ze względu na niską precyzję układu kierowniczego, niedociążoną przednią oś, jak również unikatowość samochodu warto z niej zrezygnować.
Z zakładów w Kvasinach wyjechało ponad 50 tysięcy Skód 110R. Do dzisiaj zachowały się nieliczne z nich. Czesi szacują, że po ich drogach wciąż porusza się kilkaset egzemplarzy. W Polsce dobrze utrzymanych Skód 110R jest najwyżej kilkanaście.
