Test zdany po mistrzowsku, ale... – 100 tys. km za kierownicą Mazdy CX-5

Mazda CX-5 przekonała nas do siebie. Gdyby tylko serwisanci Mazdy wykazali się większą skrupulatnością, mielibyśmy nowego lidera rankingu.

Początek testu na dystansie 100 tys. km przebiegł rutynowo i zgodnie z planem. Czerwona Mazda CX-5 zasiliła naszą flotę długodystansową 13 maja 2013 r. Od razu zaczęła zbierać niemal same pochwały. Najwięcej pozytywnych wpisów dotyczyło 2,2-litrowego turbodiesla i wyważonego, przyjemnego układu jezdnego. Taka kombinacja – jak się zapewne domyślacie – oznaczała, że japoński SUV był chętnie zabierany w długie trasy. Uwadze naszych testujących nie umknęły również inne przyjemne detale, jak np. gniazda USB i AUX w podłokietniku i szybko działające podgrzewanie foteli. Po 15 tys. km dziennik testowy podsumował sytuację: przyjemne auto. Zawieszenie, silnik, fotele, sprawna nawigacja i przestronna kabina – pojazd na cztery i pół gwiazdki w 5-punktowej skali.

Szybko znaleźliśmy też kilka słabych punktów Mazdy CX-5, ale żaden z nich nie zmienił naszej pozytywnej oceny. Spośród bardziej irytujących drobnostek warto wymienić m.in.: stale wypadającą z oprawki lampkę od podświetlenia tablicy rejestracyjnej, zbyt małe kieszenie w drzwiach, niechlujnie zamocowane dywaniki, a także słabą widoczność do tyłu.

Niestety, sielanka miała się wkrótce skończyć. Po przejechaniu 34 224 km na autostradzie Mazda pokazała swe ciemniejsze oblicze. Lampka awarii silnika i komunikat o zbyt niskim ciśnieniu oleju wystraszyły jednego z redaktorów nie na żarty. Jakby tego było mało, komputer ostrzegł o ryzyku zatarcia jednostki napędowej. Musieliśmy więc szybko zareagować: hamowanie, zjazd na pas awaryjny, wyłączamy silnik. Maska do góry, bagnet w dłoń, a na nim... wystarczający poziom oleju. Po ponownym uruchomieniu jednostki napędowej wszystkie komunikaty zniknęły jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Czyżby więc fałszywy alarm?

Nie do końca, bo od tej pory komunikat pojawiał się już dość regularnie, po czym znów znikał. To nie jest, rzecz jasna, normalna sytuacja, więc postanowiliśmy przyspieszyć przegląd przewidziany po przebiegu 40 tys. km i zgłosiliśmy problem technikom w ASO. Po spuszczeniu starego oleju okazało się, że środek smarny jest bardzo mocno zużyty i rozcieńczony. Ciekawe, dlaczego komputer pokładowy nie zasugerował wcześniejszej wizyty w serwisie, a chyba powinien to zrobić...

Cóż, może i tak by się stało, gdyby podczas poprzedniej wizyty w ASO mechanicy wgrali najnowszą dostępną wówczas wersję oprogramowania sterującego. Amnezja dotknęła niestety serwisantów Mazdy również w kwestii aktualizacji map w nawigacji. Kiepsko – i to tylko delikatnie mówiąc.

Na szczęście nasze CX-5 nie dało się zbić z tropu i dzielnie połykało kolejne kilometry. Wszystko szło zgodnie z planem, a Mazda ponownie zebrała pochlebne opinie z ust testujących. Aż do przebiegu 87 389 km, bo wtedy znów na zestawie zegarów zaświeciła się złowieszcza kontrolka awarii silnika. Kolejna nieplanowana wizyta w ASO i po raz kolejny miało się okazać, że zawiódł czynnik ludzki. Podczas ostatniej wizyty w serwisie mechanicy nie zresetowali komputera, dlatego przez cały czas szacował jakość oleju na podstawie nieaktualnych danych. Tym sposobem CX-5 doszło do wniosku, że olej się zużył, tymczasem wciąż nadawał się do jazdy.

Dwie wpadki serwisantów w trakcie jednego testu długodystansowego? Chyba wystarczy. Na nieco zaniepokojonych wyglądali też przedstawiciele Mazdy, kiedy zatem CX-5 bez kolejnych przygód dobrnęło do granicy 100 tys. km, wszyscy odetchnęli z ulgą. Cóż, zbyt wcześnie, bo podczas końcowego demontażu doznaliśmy kolejnego szoku. Wszystko szło świetnie aż do chwili, gdy postanowiliśmy przyjrzeć się przednim hamulcom. Rzeczoznawca Dekry stwierdził, że klocki są pokruszone (!), a na tarczach widać głębokie rysy. Zgadnijcie, czyja to wina? Tak, to prawda, znów popisali się serwisanci Mazdy w Niemczech. Podczas ostatniej wymiany okładzin ciernych ktoś wpadł na świetny pomysł, żeby w naszym CX-5 zamontować klocki z linii budżetowej, przeznaczone dla kierowców pokonujących niewielkie dystanse.

W aucie długodystansowym raczej nie mogły się sprawdzić, prawda? Na szczęście w Polsce taka przygoda by się nie zdarzyła – gdy zadzwoniliśmy do kilku ASO Mazdy i zapytaliśmy o klocki tego typu, mechanicy ze zdziwieniem odpowiedzieli, że nigdy o takich nie słyszeli, a w ofercie są tylko oryginały. Tak czy inaczej, ASO Mazdy w Niemczech dało plamę. To zniweczyło szanse naszego „maratończyka” na zajęcie najwyższej lokaty w rankingu testów długodystansowych.

Na szczęście ich błędy nie miały wpływu na nasze bardzo pozytywne spostrzeżenia dotyczące auta, a także na świetną kondycję kluczowych podzespołów po rozebraniu modelu na części. CX-5 z dieslem 2.2 uznajemy za solidny samochód, który zasłużenie otrzymał ocenę celującą.

Rzeczoznawca podczas pomiarów tulei cylindrycznych – nie miał większych zastrzeżeń do ich kondycji.

Silnik wspomaga 2-stopniowa turbosprężarka. Dzięki niej auto dobrze przyspiesza już od niskich obrotów. Co ważne, po pokonaniu 100 tys. km była w dobrym stanie.

Silnik, skrzynia biegów i osprzęt są suche i czyste – osłony spełniły swe zadanie.

Plastikowe klipsy mocujące wygłuszenia trzymają się już tylko na słowo honoru.

Słabe mocowanie dywaników: jeden ruch ręką i... wszystko wędruje do góry.

Klocki po 20 tys. km (założone pod koniec testu). Okładziny cierne nie przeszły końcowej próby hamowania – naszym zdaniem nie powinny być montowane.

Turbodiesel pracujący pod maską CX-5 ma 16-zaworową głowicę, DOHC, system CR i bardzo niski stopień sprężania (14:1).

Jak się okazuje, nawet zaniedbania serwisowe nie zdołały powstrzymać CX-5 od zajęcia dobrej lokaty i otrzymania wysokiej noty. Gdyby mechanicy bardziej przyłożyli się do swojej pracy i nie pominęli aktualizacji oprogramowania, Mazda dostałaby ocenę celującą. Tak czy inaczej, samochód pozostawił po sobie bardzo korzystne wrażenie i okazał się tak dobry, jak każe tradycja, bo co jak co, ale Mazdy od lat przecież doskonale spisują się w testach długodystansowych i zajmują czołowe miejsca w naszym rankingu.