Przejechaliśmy 150 tys. km Volkswagenem Passatem 1.8 TSI. Po 100 tys. było wzorowo. A po dodatkowych 50 tys.?

Na początek warto przypomnieć, czemu nasz Volkswagen Passat nie zakończył testu w zwyczajowym terminie, lecz został w redakcji na dłużej. Cóż, to proste – bilans pierwszych 100 tys. km wypadł tak dobrze, że wcale nie mieliśmy ochoty rozstawać się ze złotym kombi. Decyzja szybko zapadła – jedziemy do 150 tys. km i wówczas rozłożymy auto na części pierwsze. Zresztą 150 tys. km to dystans, który egzemplarze flotowe potrafią pokonać w 2-3 lata, a więc taki test powinien nieco więcej powiedzieć nam o trwałości tego modelu. Nic przeciwko nie mieli też przedstawiciele Volkswagena, którzy ze spokojem i zaufaniem do własnego produktu czekali na końcowy werdykt.

Nasz Passat pokonywał więc kolejne kilometry maratonu. Nie miało znaczenia, czy chodziło o dalekie wypady, szybkie sesje zdjęciowe, czy wyjazdy w roli transportera ciężkich ładunków – auto za każdym razem niewzruszone docierało do celu.

Zdaliśmy sobie w pewnej chwili sprawę z tego, że obecność Passata w naszej flocie i jego gotowość do podejmowania kolejnych zadań stały się dla nas tak oczywiste, że... przestaliśmy go traktować jak auto testowe. Dziennik pokładowy zresztą to potwierdza, tytułując Passata mianem "rozsądnego auta marzeń". Ale uwaga: z zastrzeżeniem, że przymiotnika "rozsądny" nie odnosi się do ceny – koszt zakupu bazowego Volkswagena Passata 1.8 TSI Comfortline w wersji kombi i z DSG wzrósł po doposażeniu ze 125 490 zł do ok. 200 000 zł (to było kilka dobrych lat temu; dziś te wartości nie robią już żadnego wrażenia), co jest naprawdę pokaźną kwotą. Inna sprawa, że uzdolniony negocjacyjnie menedżer floty uzyska od tego na pewno spory rabat.

Klienci flotowi mimo wszystko raczej rzadko wybierają Passata B8 z silnikiem benzynowym pod maską. Naszym zdaniem – błąd, bo to napęd wręcz wymarzony do tego samochodu. Na dodatkowym dystansie silnik cały czas zbierał pochlebne opinie i zaskakiwał nas niskim spalaniem jak na swoją moc i osiągi. Wyniki rzędu 8,7 l/100 km wymagały co prawda delikatnego obchodzenia się z gazem, ale wcale nie były w naszym wykonaniu rzadkością. Czyli alternatywa dla diesla? W naszych oczach – owszem, ale dla flotowca w ostatecznym rozrachunku chyba jednak nie, bo diesel 2.0 TDI w porównywalnych warunkach spali o dobre 30 proc. mniej.

Doładowany silnik benzynowy rozwija 250 Nm maksymalnego momentu, co w zupełności wystarcza do sprawnej jazdy. Skrzynia DSG – jak na tę konstrukcję przystało – potrafi szarpnąć podczas ruszania, zwłaszcza gdy za sterami akurat zasiądzie kierowca o dynamicznym usposobieniu. Niektóre zmiany przełożeń podczas dynamicznej jazdy też nie były tak gładkie, jak np. w dobrym "automacie" z konwerterem, ale to wszystko drobne wady, o których i tak wiedzieliśmy już wcześniej. Narzekano też m.in. na system start-stop, który np. podczas stania w korku potrafił trochę za późno uruchomić silnik, a w czasie dojeżdżania do świateł za wcześnie wyłączał napęd – kilku testujących zwróciło uwagę na to, że jest to dość nieprzyjemne, gdyż przestaje działać wspomaganie układu kierowniczego.

Tę wadę Volkswagen z czasem wyeliminował, podobnie zresztą jak źle rozwiązany odpływ wody przy wnęce na kamerę cofania i zbyt głośny mechanizm w fotelach z masażem (dziennik testowy: "Siłowniki rzężą jak stary astmatyk po paczce papierosów"). Kto by się dał masować przy takich dźwiękach? Wadę znają serwisy VW – gdy klient zgłasza za głośną pracę masażu, fotel zostaje rozebrany i porządnie nasmarowany.

Jeśli chodzi o multimedia i układy wspomagające, to... Volkswagen Passat B8 pojawił się na rynku trochę w nieodpowiedniej chwili. Dostępne wówczas na półkach Volkswagena rozwiązania były już nieco przykurzone, za to dziś sprawiają wrażenie przestarzałych. Przykłady? Ospale reagujący asystent świateł, kłopoty z odczytywaniem niektórych znaków drogowych, a jeśli nie ma na pokładzie karty SIM, to poza granicami kraju, w którym Passata kupiono, nawigacja okazuje się bezużyteczna.

Musimy tu wspomnieć, że model właśnie został poddany liftingowi – dość późno, bo aż po 4,5 roku od debiutu. Pojawiły się m.in. znacznie nowocześniejsze systemy wspomagające i najnowsze multimedia. Wreszcie! Pochwały należą się natomiast za cyfrowy kokpit i kamerę cofania o wysokiej rozdzielczości, która co prawda, ma bardzo głośny mechanizm (chowa się w luce pod logo Volkswagena na tylnej klapie), jednak daje świetny obraz, niezależnie od warunków atmosferycznych.

Tak czy inaczej, w przypadku Volkswagena Passata przeważały pozytywne opinie. Siedzenia, poza tym, że wyposażone we wspomniany już hałaśliwy mechanizm masujący, okazały się bardzo wygodne. Plus też za: dobrze zestrojone adaptacyjne zawieszenie DCC, przydatne zwłaszcza podczas długich podróży, oraz za podgrzewanie przedniej szyby – tu udało się je rozwiązać bez zatapiania małych drucików w szkle, które mogłyby rozmazywać obraz w czasie opadów drobnego deszczu. Bagażnik? Jest tak duży, że w razie potrzeby można się w nim przespać. Wysoko oceniamy też system Dynaudio.

I wszystko wyglądało bajkowo aż do przebiegu 123 984 km, gdy w dzienniku pokładowym pojawił się następujący wpis: "Czyżby nasz Passat jednak zaczął puchnąć? Z przedniej osi dochodzą jakieś dziwne hałasy, niepokojące dźwięki zaczęły wydawać też wsporniki tylnej klapy!". Na domiar złego okazało się, że przednie amortyzatory DCC zaczęły się "pocić" – efekt to wyraźnie widoczna mgiełka olejowa.

Na szczęście była to chyba jednak chwila słabości, bo poza tym Passat dobił do granicy 150 tys. km bez przygód. W sumie nasz "maratończyk" zebrał 8 punktów karnych (m.in. odpływ wody z okolic kamery cofania, hałasujący masaż, start-stop i przestarzałe systemy wspomagające), co ponownie oznacza szóstkę z minusem na świadectwie końcowym.

A jednak da się! W ostatnich kilku latach notujemy wyraźne ograniczenie poważnych wad aut Volkswagena. Potwierdzeniem pokonania kryzysu jest też nasz test Volkswagena Passata 1.8 TSI, który bez większych problemów pokonał 150 tys. km. Oby tak dalej.