W 1988 r. Skoda zapoczątkowała rewolucję. Starą i wysłużoną Skodę 130 z napadem na tył i silnikiem umieszczonym z tyłu zastąpił model Favorit. Całkiem nowoczesny jak na tamte czasy hatchback miał już silnik umieszczony z przodu i napęd na przednią oś, co stawało się standardem na europejskim rynku samochodowym.
Skoda Favorit – całkiem udana kariera rajdowa
W Mladej Boleslav zespół natychmiast rozpoczął prace nad wersją rajdową, której sukces byłby kluczem do międzynarodowej promocji nowego modelu. Skoda Favorit uzyskała homologację rajdową 1 stycznia 1989 r. i jeszcze w tym sezonie zadebiutowała podczas zimowego rajdu Hanki w Finlandii. Swoją drogą był to debiut bardzo udany, bo Favorit z Kalevi Aho za kierownicą sięgnęła po zwycięstwo w swojej klasie.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
W kolejnych latach Skoda Favorit odnosiła klasowe zwycięstwa także w wymagających rundach WRC, takich jak Rajd Monte Carlo, Rajd RAC, fiński Rajd 1000 Jezior i Rajd Akropolu. Szczególnie imponująca była zwycięska passa duetu Pavel Sibera/Petr Gross, który cztery razy z rzędu wygrał swoją klasę podczas Rajdu Monte Carlo w latach 1991-1994.
Jako samochód rajdowy klasy A Skoda Favorit na pierwszy rzut oka wyglądała bardzo podobnie do modelu seryjnego, ale był to samochód wyścigowy w każdym calu. Sztywność nadwozia, które zostało wykonane z cieńszej blachy, została wzmocniona certyfikowaną ramą bezpieczeństwa. W przeciwieństwie do wersji standardowej dach posiadał mechaniczną klapę poprawiającą wentylację wnętrza. Natomiast okna i panele drzwiowe pochodziły z modelu seryjnego. Usunięcie tapicerki i tylnych siedzeń oraz kilka dodatkowych rozwiązań obniżyło masę własną do 750 kg.
Sercem rajdowej Skody Favorit był silnik o pojemności 1299,6 cm³, który dostarczał 103 KM przy 6500 obr./min. Później, dzięki podwójnemu gaźnikowi Pierburg, moc wzrosła do 120 KM przy 7000 obr./min. Początkowo używano skrzyni pięciobiegowej, ale następnie zastąpiono ją przekładnią sześciobiegową. Maksymalna prędkość takiej "Favoritki" wynosiła od 150 do 210 km/h, w zależności od zastosowanego przełożenia.
Co ciekawe, w 1993 r. czerwono-niebieską kratkę zastąpił zielony znak zwycięstwa "V" i czerwony pasek – symbolem dzisiejszych samochodów RS.
Skoda Favorit — była też wyścigowa wersja
Z czasem powstała też wersja wyścigowa Skody Favorit. Auto było napędzane znacznie mocniejszym czterocylindrowym silnikiem o pojemności skokowej 1596 cm³. Silnik miał dwa podwójne gaźniki Weber i generował 167 KM przy 6500 obr./min. Moment obrotowy 176 Nm był dostępny przy 5500 obr./min. Auto osiągało prędkość maksymalną 240 km/h i przyspieszało od 0 do 100 km/h w zaledwie 6 s! Silnik później skorzystał z bezpośredniego wtrysku, a moc wzrosła do 175 KM. Mało kto pamięta, że ta zmodyfikowana Skoda rywalizowała między innymi w 24-godzinnym wyścigu na torze Nürburgring i odniosła zwycięstwo w klasie.
W 1995 r. Skodę Favorit zastąpiła Felicja, ale z taniej i dość mocnej jak na tamte czasy Favorit korzystało jeszcze wielu kierowców wyścigowych przez kolejne lata.
Auto Świat
Auto Świat
Auto Świat
Auto Świat
Auto Świat
Auto Świat
Auto Świat
Auto Świat
Auto Świat
Auto Świat
