Silnik 2.0 TDI z pułapką. PD i CR to duża różnica

Dodaj w Google
Poniżej streszczenie artykułu:
Skrót przygotowany przez Onet Czat z AI, może zawierać błędy.
  • Silnik 2.0 TDI zastąpił jednostkę 1.9 TDI, debiutując w 2003 roku.
  • Istnieją różne wersje silnika: PD (Pumpe-Düse) i CR (Common Rail), które różnią się konstrukcją i niezawodnością.
  • Wersja PD jest mniej niezawodna, z powszechnymi usterek, jak pękające głowice i problemy z pompą oleju.
  • Wersja CR jest bardziej polecana przez ekspertów, mając mniej problemów technicznych.
  • Silnik 2.0 TDI był montowany w wielu modelach koncernu Volkswagen i innych marek.
Debiutujący na początku 2003 r. silnik 2.0 TDI miał być nowocześniejszą alternatywą dla sprawdzonego 1.9 TDI, który miał już ograniczenia. Od tego czasu Volkswagen montował go w wielu modelach własnych, trafiał także do samochodów innych marek należących do niemieckiego koncernu. Wersji jest wiele, co wynikało z przeprowadzania kolejnych modyfikacji i konieczności spełniania ostrzejszych norm emisji spalin. Występowały jednostki z głowicami ośmio- i 16-zaworowymi, z wałkami wyrównoważającymi i bez, z pompowtryskiwaczami lub wtryskiem common-rail.

Która to wersja silnika 2.0 TDI?

Na początek rozszyfrujmy oznaczenia. TDI pochodzi oczywiście od Turbo Direct Injection, czyli turbodoładowanie z bezpośrednim wtryskiem paliwa. Skrót PD, czyli Pumpe-Düse, z niem. oznacza pompowtryskiwacz. To hybryda pompy paliowej i wtryskiwacza. Jednostki z takim układem zasilania mają oznaczenie EA 188. CR to z kolei Common Rail — wtedy mamy serię o kodzie EA 189, która zadebiutowała w 2007 r., choć wersje PD były dostępne jeszcze przez pewien czas. Wersję z pompowtryskiwaczami łatwo rozpoznać po charakterystycznej, głośnej pracy silnika.
Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo

Jakie są typowe usterki silnika 2.0 TDI PD?

Wysoka dynamika (wersje o mocy od 136 do 170 KM) i niskie zużycie paliwa to duże zalety, jednak minusem nie była tylko wspomniana głośna praca. Lista dolegliwości jest całkiem długa, a naprawy bywają kosztowne. Ich powodem najczęściej okazują się oszczędności na materiałach i błędy technologiczne.
Wersje 16-zaworowe "słyną" z pękających głowic, natomiast 8-zaworowe — z tzw. "obsiadania". Wśród częstych usterek wymienia się przedwczesne zużycie wałków rozrządu i popychaczy hydraulicznych, awarie zaworów recyrkulacji spalin oraz tych odpowiedzialnych za wyłączanie silnika. Same pompowtryskiwacze często wymagają wymiany lub regeneracji przeważnie po 200 tys. km.
2.0 TDI PD
Archiwum / Auto Świat
2.0 TDI PD
Najpoważniejszą typową awarią silnika 2.0 TDI PD są kłopoty z pompą oleju. Dotyczy to wersji z PD z wałkami wyrównoważającymi. Specyfika konstrukcji silnika sprawia, że jeśli nie zareagujesz od razu na zaświecenie się kontrolki oleju, naprawa może okazać się nieopłacalna — dojdzie do zatarcia sprężarki, a w ostateczności do zatarcia silnika!
Wersje 2.0 TDI z wtryskiem common-rail (CR) przeszły szereg modyfikacji i są mniej awaryjne. To właśnie te jednostki, a nie starsze PD, są polecane przez specjalistów. Kolejna generacja diesla Volkswagena z rodziny EA288 pojawiła się w 2012 r.

W których modelach może pracować silnik 2.0 TDI PD?

Silnik 2.0 TDI PD trafił do większości modeli marek koncernu Volkswagen z tego okresu: Audi (A4, A5 czy Q5), Seat (Leon, Exeo, Toledo, Altea), Skoda (Superb, Octavia, Yeti) i praktycznie wszystkich Volkswagenów tego okresu (Passat, Golf, Touran, Tiguan). Pojawiał się także w wybranych modelach Mitsubishi, Jeepa i Dodge'a. Produkcja wersji PD zakończyła się w 2009 r.

To jest materiał Premium

Dołącz do Premium i odblokuj wszystkie funkcje dla materiałów Premium:

czytaj słuchaj skracaj

Dołącz do premium
Odpowiedź na pytanie przygotowana przez Onet Czat z AI:
Coś poszło nie tak. Spróbuj ponownie później.
Wyczerpałeś dzienny limit konwersacji z Onet Czatem z AI. Spróbuj ponownie jutro. Pamiętaj, że wciąż możesz korzystać z treści na Onecie!