Historia Astona Martina

Korzenie brytyjskiej marki sięgają 1914 r., kiedy to Robert Bamford i Lionel Martin postanowili produkować własne samochody sportowe w Londynie. Nazwa firmy pochodzi od wyścigów na wzgórzu Aston Hill i nazwiska drugiego z partnerów. Pierwsze auto wyprodukowano w 1915 r. Rozwój przedsiębiorstwa hamowały obie wojny światowe. Generalnie historia Astona Martina była pełna wzlotów i upadków.

Międzywojnie
Po wojnie marka zyskała wsparcie finansowe od miłośnika motoryzacji – Hrabiego Louis'a Zborowskiego. Astony Martiny ze sporymi sukcesami uczestniczyły w Grand Prix Francji. W późniejszym czasie firma wpadła w kłopoty finansowe. W 1924 r. zbankrutowała i  została przejęta przez rodzinę Charnwood. To również nie pomogło, po roku przedsiębiorstwo znowu upadło. Wtedy wycofał się jeden z założycieli marki – Lionel Martin. W 1926 r. grupa bogatych inwestorów (Renwick, Bertelli i inni) powołała nową spółkę o nazwie Aston Martin Limited z siedzibą w Feltham. W latach 1926-1937 powstało wiele udanych, wyścigowych modeli, m.in.: T-type, International, MKII, 15/98 i Le Mans, którym Brytyjczycy rozpoczęli swoje starty w wyścigach w Le Mans. Problemy finansowe powróciły jednak w 1932 r. Kontrolę nad firmą przejął Sir Arthur Sutherland. Wtedy skoncentrowano się na wytwarzaniu samochodów drogowych. W 1939 r. stworzono nowoczesny koncept Atom. Jego produkcję wstrzymała II Wojna Światowa, w czasie której wytwarzano głównie części do samolotów.       

Po wojnie
Po wojnie przedsiębiorstwo zostało przejęte przez Davida Brown'a, który w tym samym czasie kupił także Lagondę. Od tej pory obie marki współpracowały ze sobą. Pierwszym modelem pod nowym kierownictwem był Aston Martin 2-litre, prekursor serii DB. W 1949 r. w wyścigu w Le Mans wziął udział prototypowy DB2. Po roku do produkcji trafiła gotowa wersja, a po dwóch latach także 4-osobowa odmiana DB3/4. ASton Martin zaczął być uważany za producenta luksusowych i drogich samochodów. W 1953 r. Brown stał się również posiadaczem firmy Tickford, przenosząc produkcję Astonów do jej zakładów w Newport Pagnell. Od 1956 r., przez kolejne 4 lata, do zawodów budowano pojazdy o oznaczeniu DBR1. W 1957 r. na rynek wszedł model DB MK III, a w 1958 r. DB4.  Odpowiednio, w 1965, 1967 i 1969 r. do serii DB, dołączyły także modele: DB6, DBS, DB6 Mark II oraz DBSV8. W latach 60. marka wycofała się z wyścigów.

Ciągła rotacja
Na początku lat 70. Aston Martin ponownie wpadł w finansowe tarapaty. W 1972 r. firmę przejęło konsorcjum Company Developments. W tym czasie rozpoczęła się produkcja Vantage i modelu V8. Trzy lata później Astona ponownie trzeba było ratować. Uczyniło to konsorcjum z Peterem Sprague i Georgem Mindenem na czele. Wtedy, firma wreszcie wyszła na prostą. Zmodernizowano linie produkcyjne i zatrudniono nowych pracowników. W 1977 r. stworzono V8 Vantage, dwa lata póżniej V8 w wersji Volante, a w 1980 r. bazującą na V8 – limuzynę Lagonda. 

W następnym roku kontrolę nad brytyjską marką, której kondycja była znowu nienajlepsza wskutek nieudanych inwestycji, przejął Victor Gauntlett, właściciel Pace Petroleum, razem z CH Industrials. Przez czas ciągłych zmian właścicieli gama modelowa nie była praktycznie modernizowana od 1967 r. Aston potrzebował większych inwestycji i czasu na uzdrowienie. W związku z tym, w 1983 r. udziałowcem stało się Automotive Investments, a dwa lata później znaczną część brytyjskiej marki wykupiła rodzina Livanos. W 1986 r. stworzono nareszcie limitowaną serię luksusowego coupe V8 Vantage Zagato, a w 1987 roadstera Volante Zagato.

W rękach Forda
W tym okresie potencjał Astona Martina zauważył Ford, który bardzo szybko stał się właścicielem 75 proc. akcji brytyjskiej marki. Prace nad nowymi modelami ruszyły pełną parą. W 1988 r. w końcu zaprzestano wytwarzania modelu V8. Dwa lata później zastąpiła go seria Virage. W 1992 r. do sprzedaży trafiła jej odmiana Volante, a w 1993 r. nowy Vantage. W następnym roku Ford Motor Company objął już 100 proc. udziałów Astona, który wszedł w skład Premier Automotive Group, od razu wskrzeszając serię DB za sprawą modelu DB7. W 1994 r. wybudowano nową fabrykę w Bloxham. Dzięki temu osiągnięto największą roczną produkcję na poziomie 700 egzemplarzy, która w kolejnych latach stale rosła. W 1996 r. rozpoczęto wytwarzanie DB7 Volante oraz V8 Coupe, a w 2001 r. modelu V12 Vanquish. Rok później, po przeszło 15 latach, AM odnowił współpracę z włoskim Zagato, wypuszczając limitowaną edycję DB7 o oznaczeniu Zagato. W 2003 r. na salonie samochodowym w Detroit, brytyjska marka zaprezentowała zapowiadający następcę Vantage’a koncept o nazwie AMV8. W tym samym czasie do sprzedaży wszedł DB9, czyli sukcesor DB7, a także otworzono nową, obecną siedzibę i fabrykę Astona Martina w Gaydon, która po raz pierwszy w historii marki powstała specjalnie dla niej. W 2005 r. światło dzienne ujrzała otwarta wersja DB9 - Volante. Aston zapowiedział także swoją chęć powrotu do wyścigów przy pomocy pojazdu DBR9. W tym celu stworzono dywizję Aston Martin Racine, współpracującą z Prodrivem. Ponadto, na ówczesnym salonie w Genewie światową premierę miał V8 Vantage. Z kolei, w 2006 r. w Detroit ujawniono studyjny, 4-drzwiową limuzynę pod nazwą Rapie, a w Los Angeles pokazano V8 Vantage w wersji Roadster. 2007 to ostatni rok Astona pod skrzydłami Forda, który borykając się z problemami finansowymi musiał sprzedać jedną ze swoich marek.

Nowa era
Jeszcze w tym samym roku AM nabyło na aukcji konsorcjum, składające się z dwóch firm inwestycyjnych: Investment Dar i Adenem Investment. W tym okresie z fabryki w Newport Pagnell wyjechał ostatni samochód, którym był Vanquish S. Od 1955 r, zbudowano tam 13 tys. aut. Wtedy cała produkcja została skoncentrowana w Gaydon, a w dotychczasowym zakadzie powstało centrum serwisowe. W 2007 r. pokazano przedprodukcyjnego DBS-a. Wielkie otwarcie miało również nowe studio projektowe, które także zlokalizowano w Gaydon. Ponadto ogłoszono w tym czasie początek kooperacji z firmą audio Bang & Olufsen i ujawniono 600-konnego V12 Vantage RS oraz wygrano słynny, 24-godzinny wyścig w Le Mans pojazdem DBR9. Rok później Brytyjczycy powtórzyli to osiągnięcie. W 2008 r. Aston Martin otworzył centrum testowe przy torze Nurburgring i zapoczątkował partnesrtwo z Magna Steyr. Potwierdzono także chęć przywrócenia do życia marki Lagonda. W 2009 r. na pokazie Concours d'Elegance w Willa D'Este pokazano pierwszy produkcyjny egzemplarz modelu One-77, który od razu został nagrodzony. Na salonie samochodowym we Frankfurcie światową premierę miała ponadto czterodrzwiowa limuzyna marki o nazwie Rapide. 2009 rok to także data wejścia, po 95 latach istnienia, Astona Martina na polski rynek. Oficjalne przedstawicielstwo zlokalizowano w Warszawie, gdzie można zamawiac wszystkie aktualnie produkowane modele.

Aston Martin w filmach
Brytyjska marka posiada bardzo bogaty staż w filmach o agencie byrtyjskiego wywiadu Jamesie Bondzie. Pierwszym pojazdem, który pojawił się w serii o 007 był srebrny DB5. Występował on w 1964 r. w filmie "Goldfinger", a rok póżniej w "Operacji Piorun". W 1969 r. "W tajnej służbie jej królewskiej mości" krótki epizod miał model DBS. Aston ponownie pojawił się "W obliczu śmierci" za sprawą V8 Volante i Vantage'a. Po 15-letniej przerwie, gdy Bond używał pojazdów BMW, w 2002 r. w filmie "Śmierć nadejdzie jutro" pojawił się model Vanquish. W 2006 ("Casino Royale") i 2008 r. ("Quantum of Solace") w filmach o brytyjskim superagencie występuje najnowszy DBS.