Dlaczego warto jeździć youngtimerem?

Mercedes klasy S (W140) był produkowany w latach 1991-98. Pod maską silniki benzynowe 2,6-6,0 (193-408 KM) lub diesle (3,0-3,5/150-177 KM).

Sedan występował w dwóch wersjach nadwoziowych: krótkiej (długość 5113 mm) oraz długiej (5213 mm)

Pod względem oferowanego wyposażenia, mimo upływu lat, auto jest na bardzo wysokim poziomie, zarówno jeśli chodzi o komfort (pełna elektyka) jak i bezpieczeństwo (komplet poduszek, ESP od 1995 roku itd).

Wersję 400 SEL wybraliśmy jako przykład ze względu na przeciętne dla tego modelu osiągi i moc (286 KM). Od 1993 roku porównywalna jest wersja 420 (279 KM), którą napędza ten sam motor V8 poddany niewielkim modyfikacjom

Niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z tzw. langiem czy krótką wersją, z tyłu nie zabraknie miejsca dla najwyższych nawet pasażerów. Tylna kanapa często jest tylko dla dwóch pasażerów

Firanki chroniące prywatność siedzących z tyłu – takie elementy w klasie S nie są wcale takie rzadkie, podobnie jak regulowana elektrycznie tylna kanapa

Pełna elektryka siedzeń – w „esce” to norma. Oczywiście, elektryczne wyposażenie w aucie mającym 25 lat może czasem zastrajkować, ale koszty napraw nie są powalające. W140 było pierwszym Mercedesem z instalacją CAN (czyli tzw. wiązką multipleksową redukującą ilość zastosowanych kabli)

Tankowanie trochę trwa, bo zbiornik klasy S ma 100 litrów. Producent podaje średnie spalanie na poziomie 12 l/100 km. My w naszym zestawieniu obstawiamy raczej 15 l/100 km, które jest realniejsze

Trzeba wymienić olej? Tanio nie będzie, bo wchodzi go tu 8 l, a to musi trochę kosztować. Radzimy też wymieniać go co 10 lub 15 tys. km lub co rok, jeśli jeździmy mało

Cztery nowe opony „na dzień dobry” to koszt ok. 1200 zł, ale jeśli „eska” ma konkurować z nowym samochodem inaczej nie można

Zabezpieczenie antykorozyjne w 25-letnim samochodzie zawsze wymaga poprawy. Egzemplarze poliftingowe, czyli wyprodukowane po 1993 roku, były trwalsze pod względem powłok lakierniczych, a co za tym idzie także mniej podatne na korozję

400 SEL z 1992 roku, z silnikiem V8 o mocy 286 KM i oczywiście automatem (4-stopniowym) w przyzwoitym stanie kupimy za ok. 25-28 tys. zł. Najsłabsze egzemplarze „esek” za 10-12 tys. zł radzimy raczej sobie odpuścić

Jeśli będziemy odpowiednio dbać o naszą klasę S istnieje naprawdę duże prawdopodobieństwo, że po 3 latach, gdy np. auto już nam się znudzi, sprzedamy je za te same lub większe pieniądze.

Chcesz kupić youngtimera? To koniecznie musisz mieć ten katalog. Prezentujemy w nim najpopularniejsze auta lat osiemdziesiątych XX wieku. Początki ułatwiającej eksploatację, nieskomplikowanej elektroniki oraz coraz skuteczniejsze, choć jeszcze nie idealne zabezpieczenie antykorozyjne – to chyba najkrótsza charakterystyka aut z lat osiemdziesiątych XX wieku, które wybraliśmy do naszego katalogu. Formułę poszerzyliśmy również o kilka popularnych w Polsce samochodów, których początek datuje się jeszcze na lata siedemdziesiąte oraz pojazdy z początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Z nielicznymi wyjątkami skupiliśmy się na przystępnych cenowo propozycjach, które mogą być wstępem do wejścia w świat klasycznej motoryzacji. A warto to zrobić, bo youngtimerowa scena w ciągu kilku ostatnich lat mocno się rozwinęła i użytkownicy takich pojazdów coraz chętniej organizuja zloty i rajdy, na których mogą wymieniać się doświadczeniami z obsługi i napraw posiadanych aut, poszerzać tez wiedzę na ich temat czy po prostu w miłym towarzystwie spędzić wolny czas. Natomiast dla tych, którzy sobie cenią pragmatyzm i potrafią samodzielnie zrobić coś przy samochodzie, youngtimer z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku może być najtańszą formą posiadania auta, które po kilku latach właściwego użytkowania potrafi nawet zyskać na wartości.