Dacia Duster EDC - automat albo napęd – wybór należy do ciebie | TEST

Duster ze zautomatyzowaną skrzynią EDC występuje w prawie maksymalnie „wypasionej” odmianie Outdoor. Jeżeli zatem kupujemy Dacię EDC, należy nam się 109-konny diesel 1.5 dCi. Cena – jak na ten model – robi się wysoka: 73 900 zł. Umówmy się jednak: jak na samochód tej wielkości, z dieslem i z automatem, na tle innych SUV–ów jest to relatywnie nieduża suma.

Owszem, nawet najbogatsza wersja Dustera, jeśli przyzwyczajeni jesteśmy do wygody, wyda nam się biedna. Nie zmieni tego mała stacja multimedialna z nawigacją i ewentualnie kamerą, o ile dopłacimy 800 zł. Do miejsca za kierownicą trzeba się przyzwyczaić, co może się nie udać, chyba że mamy wyjątkowo długie ręce – położenie kierownicy regulowane jest tylko w jednej płaszczyźnie. Jeśli usiądziemy tak, by mieć kierownicę blisko, lewym kolanem będziemy uderzać o wystający panel przycisków szyb i głośnika, zaś prawym – o środkową konsolę. Po zmroku przekonamy się, że nie wszystkie przyciski i regulatory są podświetlone i trzeba zapamiętać, gdzie są. Światło ulicznych latarni będzie niekomfortowo odbijać się od błyszczących elementów deski rozdzielczej. To wszystko prawda. A jak to jeździ?

Silnik 1.5 dCi w wersji 109-konnej to bardzo dobry napęd Dacii Duster: auto jest dynamiczne, wystarczająco szybkie i oszczędne. W realnym świecie spala zaledwie 7 l/100 km. A skrzynia? Ma wszystkie wady przekładni dwusprzęgłowej i niektóre jej zalety. Zalety są takie, że podczas w miarę spokojnego rozpędzania skrzynia zmienia biegi płynnie, w zasadzie nie czuć zmian przełożeń. Gorzej, jeśli preferujemy dynamiczny styl jazdy albo pojawi się potrzeba gwałtownego przyspieszenia. Przykładowo, jedziemy na czwartym biegu i skrzynia ma przygotowany trzeci bieg, a wciśniemy gaz do deski, wymuszając głęboki kickdown. Przekładnia zaczyna „mielić”. Liczymy: raz, dwa, trzy, na „cztery” samochód ma już „zapiętą” dwójkę i rusza z kopyta. Trochę to trwa. Generalnie, przekładnia EDC działa dość wolno, za wyjątkiem sytuacji, gdy rozpędzamy się i zwalniamy przewidywalnie dla skrzyni.

Jakkolwiek Duster nawet w wersji z napędem na przednie koła spokojnie nadaje się do jazdy po drogach nieutwardzonych, to jednak jej zastosowanie jest mocno ograniczone: za sprawą ceny to idealne auto na wieś lub do jazdy po francuskim mieście, gdzie planowo auta się obija i się ich nie szanuje; w żadnym wypadku, nawet ze skrzynią EDC, nie jest to pojazd komfortowy. Można wręcz powiedzieć, że Duster bez napędu 4x4 to tylko pół Dustera, niewykorzystany potencjał – wybierając skrzynię EDC, musimy zrezygnować z podstawowej zalety tego samochodu, czyli wysokiej zdolności terenowej za niewielką cenę. Nie każdy wie, że Duster – jak mało które auto terenowe – ma podwozie zabezpieczone masą bitumiczną odporną na wandalizm – tylko wpadać w las i nie żałować sprzętu!

Szczerze powiedziawszy, to warto dołożyć 3 tys. zł i zamiast auta z przeciętnie działającym „automatem” wziąć Dustera z takim samym silnikiem, mechaniczną skrzynią i dobrze działającym napędem na cztery koła.