Fiat 500 Cult - Daje sporą frajdę

Najdroższa wersja Fiata 500 to mało praktyczne, ale jednocześnie niezwykle urokliwe, zwracające uwagę autko, którym naprawdę przyjemnie się jeździ

W przypadku większości aut charakterystyka 105-konnego, 2-cylindrowego turbodoładowanego silnika – takiego, jaki trafił pod maskę testowego Fiata 500 – mogłaby być uznana za wadę: jest dość głośny, na niskich obrotach z opóźnieniem reaguje na dodanie gazu, a dźwięk, który dociera do pasażerów, do złudzenia przypomina hałas lekko stuningowanego silnika Fiata 126p czy też... starej „pięćsetki” z lat 60. XX w.

Rzecz w tym, że w połączeniu z Fiatem 500 silnik ten daje mnóstwo frajdy. Owszem, na niskich obrotach jest niemrawy, ale po przekroczeniu 3 tys. obr./min zaczyna ciągnąć do przodu dokładnie tak, jak byśmy tego oczekiwali.

Warczący dźwięk przenosi nas w lata 60., mocy jednak jest o wiele więcej niż w pierwowzorze. Jazda z prędkością 140 km/h nie jest dla tego autka żadnym wyzwaniem.

Przyjemnie jeździ się także w mieście, „pięćsetka” na 16-calowych niskoprofilowych kołach wydaje się sztywna i zwinna niczym gokart.

Silnikowi trzeba wytknąć to, że nie jest ekonomiczny, a podawane przez producenta dane nijak mają się do rzeczywistości: podczas jazdy poza miastem powinien spalać 3,5 l na 100 km, a w praktyce trudno zejść poniżej 5,5 l. W mieście spalanie na poziomie 7,5 l/100 km świadczy o tym, że kierowca... łagodnie posługuje się gazem. Tyle że Fiata 500 – zwłaszcza za 70 000 zł – kupuje się nie po to, żeby był praktyczny i oszczędny. W tej sytuacji 2 litry w tę czy w tę – co za różnica?

Połączenie klasycznego wzornictwa z nowoczesnym wyświetlaczem

Skórzane fotele są ładne, tyle że umiarkowanie wygodne. Regulacja fotela kierowcy to pomyłka

Silnik TwinAir nadaje „pięćsetce” dodatkowy sznyt: auto nie tylko rzuca się w oczy, lecz także ciekawie brzmi. Można nawet powiedzieć, że jeśli ten silnik pasuje do jakiegoś samochodu, to właśnie do tego najbardziej