Renault Clio 1.3 TCe 130 KM - mini-Megane

Trzeba się naprawdę dobrze przyjrzeć, żeby odróżnić nowe Clio od „meganki”. Podczas jazdy też można doświadczyć małego déja-vu – Clio dojrzało, a 130-konny silnik 4-cylindrowy dopełnia to wrażenie.

Zbliżasz się do auta z kluczykiem (kartą) w kieszeni – zamki otwierają się same. Odchodzisz – automatycznie się ryglują. Tę funkcję albo szybko pokochasz, albo... łatwo wyłączysz, bo Renault dopracowało system multimedialny. Ma on bardzo przejrzysty układ menu, atrakcyjną grafikę i wysoko ustawiony 9,3-calowy ekran dotykowy. Jakość wykonania kokpitu też prezentuje się lepiej niż w poprzednim Clio: wnętrze bardzo zyskuje dzięki czerwonym panelom i przyjemnym, estetycznie wykończonym fotelom. Kabina jest jednak dość szczupło skrojona: z przodu poczucie przestrzeni psują gruby boczek drzwi i szeroka konsola, zwieńczona lewarkiem. Natomiast z tyłu miejsca na kolana i nad głową jest na styk. Grube słupki A i C pogarszają widoczność. 341 l pojemności kufra to dobry wynik w tej klasie.

1,3-litrowa jednostka ma niezłego „kopa” i ładnie ciągnie w całym zakresie obrotów. To bardzo udany silnik. Seryjny dwusprzęgłowy „automat” EDC generalnie sprawnie pracuje, ale zdarza mu się szarpnąć w czasie ruszania – wówczas łatwo doprowadzić do zerwania przyczepności kół, w wyniku czego system kontroli trakcji na chwilę dławi silnik. Ruszanie bywa też kłopotliwe, gdy aktywne są układy start-stop i Auto Hold – powolnie reagują na wciśnięcie gazu, przez co opóźniają start, więc przed każdą jazdą w gęstym ruchu trzeba je wyłączać. W takich warunkach osiąga się spalanie w okolicach 10 l/100 km.

Czuć wyraźną poprawę w zestrojeniu układu jezdnego względem poprzedniego Renault Clio. Zawieszenie cicho pracuje i bardzo dobrze radzi sobie z nierównościami miejskich asfaltów oraz progami spowalniającymi. Wrażenie większej pewności prowadzenia pozostawia też układ kierowniczy. Jego siłę wspomagania można regulować w trzech stopniach. Godne pochwały są również hamulce: „na zimno” potrzebowały tylko 34,4 m by zatrzymać auto z prędkości 100 km/h. Za 5000 zł można doposażyć Clio w komplet zaawansowanych systemów asystujących: adaptacyjny tempomat z funkcją jazdy w korku oraz czujnik martwego pola. Pakiet obejmuje także elektromechaniczny „ręczny” z funkcją auto-hold, podgrzewaną kierownicę i podłokietnik.

Silnik TCe 130 występuje tylko z topowymi wersjami Intens i R.S. Line, wyłącznie ze skrzynią EDC – to już na wstępie winduje cenę do 73 900 zł. Za tę kwotę dostaniecie jednak bogato wyposażone auto. W standardzie są: wirtualne zegary, kluczyk zbliżeniowy, tylne czujniki parkowania, system unikania kolizji z wykrywaniem pieszych i rowerzystów, czujnik pasa ruchu, automatyczne światła drogowe i skaner znaków drogowych. Opcje dla najbardziej wymagających są uczciwie wycenione: za pakiet obejmujący nagłośnienie BOSE, system multimedialny z nawigacją i 9,3-calowym ekranem, radio DAB oraz regulowaną podłogę bagażnika trzeba zapłacić 2000 zł. Podgrzewanie foteli i kierownicy kosztuje 1000 zł. Konkurencja z takim wyposażeniem będzie z reguły znacznie droższa.

To duży krok dla małego samochodu. Nowe Clio jest pod wieloma względami znacznie bardziej dopieszczone od poprzednika. Wyróżnia się też „dorosłym”, coraz rzadszym w tej klasie i pełnym temperamentu 4-cylindrowym silnikiem. Podobnie jak większy Megane, styl nadwozia stawia ponad przestronność i widoczność – to drugie, niestety, trudniej mu wybaczyć.