Alfa Romeo Brera - gust i emocje w cenie Fiata Pandy!

W roku 2005 Włosi pokazali, że coupe powraca do oferty Alfy Romeo w naprawdę wielkim stylu. Pociągła maska i skupiona twarz wydaje się zapowiedzią dużo dłuższego auta. Nadwozie modelu kończy się jednak zaraz za masywnymi drzwiami za sprawą zgrabnego tyłu. Karoseria Brery jest pełna dopracowanych akcentów. Trójkątny grill stanowi jeden z ważniejszych wyznaczników współczesnych pojazdów marki. Dodatkowo auto posiada lampy pozbawione kloszów oraz stylowe klamki ze srebrnym wykończeniem.

Niewiele gorzej prezentuje się kabina pasażerska. Deska rozdzielcza została żywcem wzięta z Alfy 159. To na szczęście żadna wada. Konsola odwołująca się swoją stylizacją do lat dziewięćdziesiątych jest jednocześnie naprawdę nowoczesna i funkcjonalna. Włosi nie przeładowali jej nadmierną ilością przycisków, a w topowych modelach posiada ona ekran nawigacji. Absolutnym majstersztykiem są fotele. Wygodne i dobrze trzymające ciała pasażerów siedziska wyglądają tak, jakby zostały zaprojektowane przez Gucciego!

Alfa Romeo Brera nadaje się do przewozu głównie dwóch pasażerów. Na tylnej kanapie dorosłe osoby nie odnajdą żadnego komfortu! Lepiej zatem aby dwa dodatkowe siedziska były wykorzystywane w charakterze dodatkowej przestrzeni załadunkowej. Kufer coupe liczy 300 litrów. Maksymalnie jego pojemność można zwiększyć do 610 litrów.

Projekt Brery to zestawienie legendarnych elementów, które tworzy wyśmienitą mieszankę. Mimo iż na nadwoziu coupe pojawia się logo Alfy Romeo, tak naprawdę karoseria jest dziełem studia Italdesign Giugiaro i zostało narysowane ręką samego Giorgetto Giugiaro! Co więcej, Włosi nie zdecydowali się na samodzielną produkcję. Tą powierzyli zakładom należącym do kolejnej włoskiej legendy - Pininfariny.

Następca znanego z lat dziewięćdziesiątych GTV-a był montowany w sumie przez 5 lat. Ostatni egzemplarz zjechał z taśmy produkcyjnej 15 października 2010 roku. Czas ten nie był jednak dla Alfy momentem wielkiego sukcesu. Brera cieszyła się słabym zainteresowaniem ze strony kierowców. Ostatecznie włoska piękność powstała w ilości niespełna 22 tysięcy egzemplarzy.

Alfa Romeo Brera była oferowana z sześcioma jednostkami napędowymi. Trzy z nich to benzyniaki, a trzy diesle. Na rynku wtórnym ekstremalnie rzadko zdarzają się modele wyposażone w doładowany motor 1,7 TBi, 2,2-litrowy JTS i 2-litrowy JTDm. Pierwsza z jednostek napędowych jest naprawdę dobrą i lekką konstrukcją. Druga miewa problemy z nagarem, nietrwałym łańcuchem rozrządu oraz uszkodzeniami wałków rozrządu. Diesel na ogół dobrze znosi eksploatację, a do tego jest oszczędny.

Brera z polskiego rynku wtórnego najczęściej jest napędzana 3,2-litrowym silnikiem benzynowym. 260-konna jednostka za sprawą chromowanego kolektora wygląda jak dzieło sztuki, a po rozruchu gwarantuje dostojnie brzmiącą orkiestrę rasowego bulgotu V-szóstki! Motor zapewnia też dobrą dynamikę. Sprint do pierwszej setki trwa tylko 7 sekund. Niestety włoski benzyniak nie ma zielonego pojęcia czym jest oszczędność. Energiczna jazda w mieście może zostać okupiona spalaniem dochodzącym do 18 - 19 litrów benzyny! Nawet w trasie ciężko obniżyć zapotrzebowanie na paliwo do 7 litrów.

Popularnością cieszą się także Brery napędzane 200-konną wersją 2,4-litrowego diesla. Jednostka pozwala coupe na osiągnięcie 100 km/h po 8,1 sekundy. Prędkość maksymalna wynosi 228 km/h. Być może Alfa z dużym ropniakiem nie jest szczególnie dynamiczna, mimo wszystko dużo oszczędniej od wersji 3,2 V6 obchodzi się z paliwem. W cyklu miejskim auto zadowala się 9 litrami oleju napędowego. Poza miastem wynik można spokojnie obniżyć do 5,4 litra.

Silnik 2,4 JTDm w przeciwieństwie do bezawaryjnej jednostki 3,2 V6 ma kilka słabości. Niską trwałość ma w nim zawór EGR oraz klapy w kolektorze dolotowym. Dodatkowo jednostka była standardowo wyposażana w filtr cząstek stałych, a to zdecydowanie utrudnia eksploatację auta w mieście. Na szczęście lista problemów włoskiego diesla jest i tak krótka na tle silników oferowanych przez Volkswagena, Opla czy BMW.

Brera korzysta z zawieszenia wielowahaczowego. O ile skomplikowane układy wcale nie są w Alfie nowością, o tyle zaskakiwać może wyjątkowa trwałość resorowania. Grubo ponad 100 tysięcy kilometrów wytrzymują niemalże wszystkie elementy. Jedynym wyjątkiem są górne wahacze przedniej osi. Coupe jest stosunkowo nisko zawieszone. To sprawia, że kierowca powinien uważać podczas parkowania przy wysokim krawężniku lub w trakcie jazdy w głębokich koleinach. Niewielki prześwit nie znajduje jednak odzwierciedlenia w sztywności nadwozia. Alfa Romeo mocno pochyla się w szybko pokonywanym zakręcie.

Alfa Romeo Brera jest prawdziwym rodzynkiem polskiego rynku wtórnego. Liczba ofert sprzedaży jest marginalna, przez co auta nie można zobaczyć na każdym rogu dużego miasta. Motoryzacyjna oryginalność w takiej formie kosztuje minimum 27 - 28 tysięcy złotych. Najdroższe modele są wyceniane przez obecnych właścicieli na 46 tysięcy. Podczas poszukiwania używanej Alfy najlepiej postawić na egzemplarz krajowy. Jego historię będzie można bardzo łatwo zweryfikować! Autom sprowadzanym najlepiej zafundować gruntowny przegląd w serwisie. Używane Brery są często wyśmienicie wyposażone. W większości egzemplarzy nie brakuje chociażby skórzanej tapicerki czy nawigacji.

Alfa awaryjna? Ten oklepany slogan jest w XXI wieku jedynie słabą wymówką. Już dawno skończyły się czasy, w których włoskie auta zamiast jeździć zalegały na poboczu w oczekiwaniu na pomoc drogową. Teraz stały się one zdecydowanie bardziej trwałe. Idealnym przykładem jest Brera. Coupe miewa problemy z odtwarzaczami płyt, czujnikami poduszek powietrznych, pękającymi przewodami hamulcowymi czy wyciekami z przekładni kierowniczej. Lista usterek nie tylko nie jest długa, ale też nie powinna przerażać potencjalnego nabywcy.

Mechanizm działania rynku motoryzacyjnego jest naprawdę tajemniczy. Mimo iż Alfa Romeo Brera miała wszystkie wartości, które normalnie decydują o sukcesie, model nigdy nie zdobył popularności. Przez to dzisiaj jest prawdziwą rzadkością na rynku wtórnym. Kto powinien zdecydować się na Brerę? Osoby, które cenią piękne projekty, a jednocześnie lubią gustownie wyróżniać się z tłumu.