Obłe linie karoserii Leona nakreślił Walter de'Silva - projektant, który kilka lat wcześniej odpowiadał za niezwykle urodziwą Alfę Romeo 156. W obu modelach można znaleźć wspólne detale stylistyczne - podłużne tylne światła, wyrazistą atrapę chłodnicy oraz ukryte klamki tylnych drzwi.
Pod względem technicznym hiszpański kompakt jest Golfem piątej generacji w innym "opakowaniu". Seat oferował Leona wyłącznie w 5-drzwiowej wersji. Odpowiednio poprowadzona linia bocznych okien oraz ukrycie tylnej klamki w słupku drzwi sprawiły, że niewtajemniczeni mogą wziąć Leona za 3-drzwiowy samochód.
Mimo dodatkowej pary drzwi kompaktowego Seata trudno uznać za bardziej funkcjonalnego od podstawowego Golfa. Dynamiczna linia nadwozia Leona sprawiła, że z tyłu ilość miejsca nad głową jest niewielka. Pojemność bagażnika nie odbiega od standardowej w klasie kompaktów - 341 litrów wystarczy do zapakowania wakacyjnego ekwipunku, jednak wąski otwór załadunkowy oraz wysoki próg utrudnią przewiezienie naprawdę dużych przedmiotów.
Wnętrze jest zdecydowanie mniej atrakcyjne od nadwozia, a w wielu samochodach ubogo wyposażone, gdyż Seat życzył sobie znacznych kwot za wszelkie dodatki. Nawet w najtańszych Leonach uda się jednak znaleźć klimatyzację, poduszki powietrzne, elektrycznie sterowane szyby i lusterka, kontrolę trakcji oraz radioodtwarzacz.
Plastikowe wnętrze niezbyt dobrze znosi upływ czasu. W bardziej wyeksploatowanych egzemplarzach plastiki będą porysowane, a na gorszych drogach z pewnością usłyszymy ich trzeszczenie. Seat dobrze zabezpieczył Leona przed atakami korozji, niestety na lakierze łatwo pojawiają się odpryski i drobne zarysowania. Zawieszenie - mimo że całkowicie niezależne - powinno wytrzymać ponad 150 tysięcy kilometrów, jednak geometria elementów prowadzących tylne koła wymaga częstych poprawek. Zdarzają się także awarie elektroniki i centralnego zamka. Dekra sygnalizuje, że w autach wyprodukowanych przed 2007 rokiem dosyć często pojawiają się problemy z elementami układu zapłonowego. W ogólnym rozrachunku Leon okazuje się bardziej trwały od Astry i Focusa, tylko nieznacznie ustępując Golfowi i Aurisowi.
Poszukując niezawodnego samochodu najlepiej omijać Leony z silnikiem 2.0 TDI. Całkowicie sprawny motor zapewnia doskonałe osiągi i spalanie poniżej 7 l/100km. Jednostka 2.0 TDI nie jest jednak równie oszczędna co - słynący z niezawodności - silnik 1.9 TDI (90 KM, 210 Nm lub 105 KM, 250 Nm), bywa trapiona przez poważne awarie - uszkodzenia koła zamachowego i turbosprężarki oraz pękającą głowicę, jak również potrafi zużywać duże ilości oleju.
Wśród silników benzynowych najtańsze w utrzymaniu będą flegmatyczne 1.4 16V (86 KM, 130 Nm) oraz 1.6 (102 KM, 148 Nm). Przyzwoitą dynamikę oferuje Leon 2.0 FSI (150 KM, 200 Nm), jednak jest łasy na paliwo. Pozostałe "benzyniaki" - 1.8 TSI (160 KM, 250 Nm) oraz 2.0 TSI (185 KM, 270 Nm; 200 KM, 280 Nm; 240 KM, 320 Nm) są wyposażone w turbosprężarkę i bezpośredni wtrysk paliwa. Gwarantują doskonałe osiągi, jednak delektowanie się nimi skutkuje średnim spalaniem powyżej 10 l/100km.
Silniki były zestawiane z ręcznymi przekładniami, tradycyjnymi "automatami" oraz zautomatyzowanymi skrzyniami DSG. Wszystkie z nich dobrze znoszą trudy eksploatacji. Na rynku wtórnym liczba Leonów bez pedału sprzęgła jest ograniczona, a ich ceny utrzymują się na wysokim poziomie, gdyż poza automatyczną przekładnią nabywcy zamawiali także inne dodatki.
Seat zadbał, by kierowcy mogli bezpiecznie wykorzystywać możliwości silników - większa liczba koni pod maską szła w parze z dużą średnicą felg i tarcz hamulcowych oraz podniesioną sztywnością zawieszenia. W przypadku Leonów 200-konnymi silnikami komfort jest symboliczny, natomiast wersja Cupra jest twarda jak deska.
Usportowiony charakter Leona sprawił, że w życiorysie wielu egzemplarzy zapisały się mniej lub bardziej poważne wypadki. Warto o tym pamiętać, gdyż wysokie ceny samochodów sprawiły, iż sporo aut w Polsce to naprawione "rozbitki" z zachodu.
W ubiegłym roku Seat poddał Leona delikatnemu faceliftingowi. Samochody wyprodukowane w latach 2005-2009 wciąż cieszą oko, stanowiąc ciekawą propozycję dla kierowców, którzy traktują auta nie tylko w kategorii urządzenia do pokonywania odległości i są w stanie przymknąć oko na mało atrakcyjne wnętrze.
