Skoda Fabia weszła do sprzedaży w 1999 roku. Pod względem technicznym następczyni Felicii jest blisko spokrewniona z Seatem Ibizą oraz Volkswagenem Polo. Od obu modeli produkt naszych południowych sąsiadów jest jednak tańszy w utrzymaniu.
Wygląd Skody Fabii zna praktycznie każdy. Proste linie nie zachwycają, jednak po 11 latach od debiutu wciąż nie trącą myszką. Prostota dominuje również w kabinie. Kokpit jest czytelny oraz prosty w obsłudze. Wygląd wnętrza zależy od wersji wyposażeniowej. Kabiny większości samochodów są szare i ponure. Nieliczne mają beżowo-czarne wykończenie, a prawdziwymi rarytasami są Fabie ze skórzaną tapicerką.
Większość egzemplarzy ma fotel kierowcy z regulacją wysokości oraz kolumnę kierowcy ustawianą w dwóch płaszczyznach. Prowadzący nie powinien więc narzekać na dyskomfort. Osobie siedzącej obok kierowcy również nie będzie ciasno. Z tyłu miejsca jest mniej, jednak wystarczy go dla dwóch dorosłych pasażerów.
Bagażnik hatchbacka ma skromną pojemność 260 litrów. Dłuższe o 26 centymetrów kombi jest zdecydowanie bardziej praktyczne. Pomieści 425 litrów, a po złożeniu tylnych siedzeń - 1225 litrów. Od 2001 roku Czesi oferowali Fabię Sedan. Atutem samochodu był 440-litrowy kufer. Minusem - wąski otwór załadunkowy oraz wysoko położona dolna krawędź bagażnika.
Skoda proponowała nabywcom Fabii kilka wersji silnikowych. Podstawowe modele z trzycylindrowym silnikiem 1.2 HTP kusiły atrakcyjną ceną. Niestety w praktyce okazują się powolne oraz mało oszczędne. Posiadacze Fabii z 54- i 64-konnymi jednostkami napędowymi deklarują, że samochody potrafią zużyć w mieście 7-8 l/100km. Podczas przepisowej jazdy w trasie spalanie nie powinno przekroczyć 6 l/100km.
Podobne zapotrzebowanie na paliwo, przy wyższej kulturze pracy oraz lepszych osiągach wykazują Fabie z silnikami o pojemności 1,4 litra. Jednostka 1.4 MPI była ewolucją motoru, który wcześniej stosowano w modelach Favorit i Felicia. 1.4 MPI oferowano w wersjach rozwijających 60 KM i 118 Nm albo 68 KM i 120 Nm.
Nieco oszczędniejszy, trwalszy i bardziej dynamiczny jest volkswagenowski silnik 1.4 16V. Czesi proponowali klientom warianty osiągające 75 KM i 126 Nm, 80 KM i 132 Nm oraz 101 KM i 126 Nm. Z Volkswagenów zapożyczono także dwulitrowy silnik. 116 KM i 170 Nm albo 120 KM i 174 Nm gwarantuje bardzo dobre osiągi, jednak w mieście przychodzi za nie zapłacić ok. 10 l/100km.
W gamie nie zabrakło diesli. 1.4 TDI mógł generować 69 KM i 155 Nm, 75 KM i 195 Nm oraz 80 KM i 195 Nm. Kultura pracy trzycylindrowej jednostki z pompowtryskiwaczami pozostawia sporo do życzenia. Rekompensatę stanowi niskie spalanie. W trasie zejście poniżej 4,5 l/100km nie wymaga specjalnego wysiłku.
Co ciekawe, zużycie ropy jest zbliżone do wyników notowanych przez Fabie z silnikiem 1.9 TDI, który zapewnia lepszą dynamikę oraz kulturę pracy. Legendarny motor 1.9 TDI był dostępny w wersjach osiągających 101 KM i 240 Nm oraz 131 KM i 310 Nm. W obu przypadkach za dobrą dynamikę trzeba zapłacić średnio ok. 5,5 l/100km.
Propozycję dla klientów poszukujących samochodu z niezniszczalnym silnikiem stanowi wolnossący diesel 1.9 SDI. W obliczu 64 KM i 125 Nm na przyzwoitą dynamikę nie ma co liczyć, jednak w trasie komputer pokładowy informuje o spalaniu poniżej 4 l/100km i zasięgu przekraczającym 1000 kilometrów.
Fabia nie należy do najmniej awaryjnych samochodów. Większość z występujących usterek jest jednak prosta i tania do usunięcia. Najczęściej szwankuje zawieszenie, które uda się naprawić przy pomocy oryginalnych elementów, jak również niedrogich i łatwo dostępnych zamienników. W samochodach z silnikami 1.4 TDI dokuczać może spore zużycie oleju, rzadziej - defekty turbosprężarki oraz nadmierny luz wału korbowego. Czeskie jednostki 1.4 MPI miewają problemy z układem chłodzenia oraz rozrządu, jednak ewentualne naprawy są tanie.
Użytkownicy małej Skody sygnalizują także problemy z elektroniką oraz szybko postępujące rdzewienie wydechu. Ogniska korozji bywają też stwierdzane na karoserii. Najbardziej dokuczliwym niedomaganiem wnętrza mogą być wyrobione mocowania foteli. Nieraz zdarzają się defekty elektrohydraulicznie wspomaganego układu kierowniczego.
Podaż używanych Fabii jest bardzo duża. Można wybierać między rocznikami, przebiegami, samochodami krajowymi oraz importowanymi. Znalezienie wymarzonego egzemplarza może nie być jednak najłatwiejsze. Najtańsze Fabie mają na wyposażeniu wspomaganie kierownicy, jedną lub dwie poduszki powietrzne, obrotomierz, radioodtwarzacz i centralny zamek. W wielu - szczególnie kupowanych w Polsce - samochodach zabrakło jednak ABS-u, elektrycznie regulowanych szyb oraz klimatyzacji.
Najtańsze Fabie kosztują ok. 10 tysięcy złotych. 15 tysięcy złotych w portfelu pozwala wybierać między hatchbackiem, kombi i sedanem, jak również większością wersji silnikowych. Bezwypadkowego dwulatka z rąk pierwszego właściciela uda się kupić za niecałe 30 tysięcy złotych.
Miejskie auto z Czech nie wzbudza emocji - ani osiągami, ani wyglądem. Jest jednak na tyle dopracowane i tanie w utrzymaniu, że doskonale spisze się podczas codziennej eksploatacji.
