Dacia - od Ceaucescu po Dustera

50 lat. Tyle świętuje Dacia, która rozpoczęła produkcję samochodów w 1968 roku. W tym samym czasie w Polsce FSO osiągnęła najwyższy poziom produkcji modelu Warszawa. Jednocześnie warszawską fabrykę opuszczał już znacznie nowocześniejszy Polski Fiat 125p. Czesi zaczęli produkcję modelu 1100 MB i MBX a Rosjanie przygotowywali się do rozpoczęcia produkcji Łady 2101. Trudno dziwić się Rumunom, że mieli apetyt na własny samochód. Tak zaczyna się historia Dacii. Historia w pigułce.

Rumuńskie władze uznały że najlepszym rozwiązaniem jest uruchomienie produkcji samochodów na podstawie licencji zagranicznego producenta. Nie od razu jednak zdecydowano się na Renault. Wśród potencjalnych partnerów wskazywano także takie firmy jak m.in. Alfa Romeo, Fiat czy Peugeot. Po wizycie francuskiego prezydenta (władzę wówczas sprawował Charles de Gaulle) wszystko było jasne: partnerem zostało Renault.

Fabryka powstała dość szybko. Wybudowano ją w ciągu półtora roku w Colibasi (obecnie Mioveni), by rozpocząć produkcję pierwszego modelu już w 1968 roku. Było to Renault 8 (rozważano także Renault 16), które w Rumunii oznaczono ostatecznie jako Dacię 1100. Samochód z silnikiem 1.1 l  (46 KM) umieszczonym z tyłu osiągał prędkość maksymalną nieco ponad 130 km/h. Model zapisał się w historii nie tylko ze względu na markę czy osiągi, ale także z powodu znanych osobistości. Pierwszym użytkownikiem został bowiem sam przywódca Rumunii Nicolae Ceausescu.

Rok później pod marką Dacia pojawia się najważniejszy model w socjalistycznym okresie historii producenta: model 1300, czyli licencyjna wersja modelu Renault 12. Wielokrotnie modyfikowany przetrwa nawet upadek muru berlińskiego czy krwawą rewolucję zakończoną egzekucją Ceausescu. Model 1300 przetrwał nawet Poloneza, którego produkcję zakończono w 2002 roku. Już mocno zmodyfikowana Dacia 1300 (model 1310) ostatecznie zniknęła z taśm produkcyjnych dopiero w 2004 roku (pick-up dwa lata później). Na długo po tym jak Rumuni zakończyli współpracę z Renault w połowie lat 70.

Oczywiście na modelu 1300 i jego licznych modyfikacjach (1310, 1325, 1400, coupe, wersje z dieslem, dostawcze) nie poprzestano. Rumuni stworzyli także krótkie serie takich samochodów jak Dacia D6 (dostawczy oparty na Renault Estafette), używanego przez dygnitarzy i bezpiekę luksusowego modelu 2000 (Renault 20) oraz małolitrażowego modelu 500 Martin (Lastun), który może przywodzić na myśl skojarzenia z naszym rodzimym Beskidem. Jednym z ostatnich zrywów, była Dacia Nova której twórcy inspirowali się m.in. Peugeotem 309 czy Renault 11. Potem nastała już inna epoka: powróciło Renault w 1999 roku jako kluczowy udziałowiec.

Podobnie jak w przypadku Skody (Felicja) czy FSO (Daewoo Polonez) także Renault zaczęło od modernizacji istniejącego modelu. Stąd pojawia się SuperNova znana także w Polsce. Po zakończeniu prywatyzacji nastąpiła pora na kolejne zmiany czyli następną modernizację wersji SuperNova w ramach której na rynek trafił model Solenza. A wszystko to odbywało się w czasie, gdy Dacia szykowała się do produkcji zupełnie nowego samochodu, który trafił na rynki wielu państw świata: modelu Logan. Ten samochód okazał się dla Rumunów wyjątkowy: występuje bowiem pod różnymi nazwami i markami (zależnie od rynku): Nissan, Łada, Mahindra i oczywiście Renault. Pojawił się w 2004 roku – tym samym, gdy Renault przejęło 99,3 proc. udziałów.

Historia Dacii nie kończy się oczywiście na Loganie ale od niego jest liczona na nowo. W 2008 debiutuje Sandero  (w 2017 roku absolutny numer 1 pod względem sprzedaży) a dwa lata później kolejny przebój: Duster (do tej pory sprzedano ponad milion egzemplarzy). Produkcja liczona od 2004 roku przekracza w 2014 roku próg 5 milionów egzemplarzy. Firma ma przy tym bardzo ambitne plany: do 2020 roku zamierza osiągnąć sprzedaż na poziomie 2 milionów pojazdów rocznie. Czy to się uda? W zeszłym roku sprzedaż sięgnęła prawie 700 000 egzemplarzy przy stałym wzroście produkcji. Zapewne nie tylko miłośnicy marki trzymają kciuki.