Jeep Wrangler Unlimted 2.0 T – kompan wakacyjnej przygody

Choć we Wranglerze MY18 mamy teraz rozwiązania znane z SUV-ów (oprócz sprzęgła wiskotycznego w wersji Sahara znajdziemy dodatkowo luksusowe wyposażenie), to nadal jest zbudowany na ramie i ma dwa sztywne mosty ze sprężynami. Próżno w nim szukać stabilnego zachowania się nadwozia w zakrętach czy superprecyzyjnego prowadzenia. Owszem, Wrangler na drogach publicznych jest w pełni bezpieczny, ale – tak jak w poprzedniku – nie są wskazane gwałtowne zmiany kierunku jazdy ani poruszanie się na granicy przyczepności w zakręcie. Jeśli Jeep ma być bezkompromisową terenówką (ten półmetrowy krawężnik to wcale nie przesada, biorąc pod uwagę to, że Wrangler pokonuje trasę Broken Arrow Trial w Arizonie), to tak po prostu musi być.

Na prostej drodze możemy bez obaw wciskać gaz do podłogi. 272 KM i 400 Nm bardzo sprawnie napędzają 2-tonową terenówkę, w czym pomaga bardzo przytomnie działający 8-stopniowy „automat”. Reakcja na gaz jest błyskawiczna i pozwala uzyskać ze startu 100 km/h w 7,6 s. Owszem, z takimi osiągami zostawia się w tyle niejednego SUV-a, ale przed zakrętem lepiej zawczasu zwolnić, gdyż, po pierwsze, hamulce są tylko przeciętne (100-0 km/h na dystansie 42 m), a po drugie, kołyszące się wzdłużnie i poprzecznie nadwozie może wystraszyć mniej doświadczonych kierowców.

Na autostradzie wcale nie trzeba się męczyć, bo mocny silnik pozwala na szybką jazdę, a na prostej drodze nadwozie zachowuje się pewnie. Należy jednak wówczas pamiętać o tym, że kanciaste nadwozie ma duże opory i paliwo opuszcza zbiornik w zastraszającym tempie (10-12 l/100 km). W codziennej mieszanej jeździe trzeba się liczyć ze spalaniem na poziomie ok. 9 l/100 km.

To nam się podoba: możliwości offroadowe, dynamika, wyposażenie, jakość wykonania, przestronność, możliwość demontażu drzwi i dachu.

To nam się nie podoba: krótki okres gwarancyjny i interwał przeglądowy, wysokie spalanie, prowadzenie na asfalcie, cena zakupu.

Gdy patrzę na Wranglera, to śmieję się od ucha do ucha. Gdy nim jeżdżę, uśmiech wcale nie gaśnie. Owszem, na asfalcie prowadzi się go gorzej niż SUV-a, ale jazdy w trasie nie nazwałbym męczącą. Takie auto sprawia, że nie można doczekać się weekendu lub wakacji, by ruszyć za miasto i sprawdzić, co potrafi. A umie naprawdę wiele...