Mazda 3 Skyactiv-X 180 KM – cicha rewolucja

Silnik Skyactiv-X to pierwsza na świecie seryjnie produkowana jednostka napędowa łącząca zapłon iskrowy silnika benzynowego z zapłonem samoczynnym stosowanym w dieslach. Żeby było jasne – mamy do czynienia z silnikiem benzynowym wyposażonym w świece zapłonowe. Ich udział w procesie spalania ma miejsce podczas zimnego rozruchu lub gdy przekroczymy 5000 obr./min. W każdym innym przypadku spalanie odbywa się niemal jak w silniku z zapłonem samoczynnym. Pod koniec suwu sprężania w okolicach świecy następuje wtrysk paliwa i iskrowy zapłon bogatej mieszanki paliwowo-powietrznej.

W ten sposób w górnej części komory spalania powstaje wysokie ciśnienie, które w zderzeniu ze sprężoną w dolnej części cylindra bardzo ubogą mieszanką wywołuje samoczynny zapłon. Tryb zapłonu samoczynnego sprawia, że silnik Skyactiv-X jest bardziej wydajny i ekologiczny, zużywa też mniej paliwa. Tak to wygląda przynajmniej w teorii. Jakie realne korzyści z zastosowania nowej technologii ma kierowca? Na pewno nowy silnik Mazdy jest oszczędny. Podczas testu na trasie pomiarowej zużył 6,5 l/100 km, co wobec 180-konnej jednostki jest dobrym wynikiem. Gdy jednak uzyskaną wartość porówna się z obietnicami producenta (5,6 l/100 km), to okaże się ona wyższa aż o 16 proc.

Sprawdziliśmy także, jakie zapewnia osiągi. Uzyskaliśmy przyspieszenie od 0 do 100 km/h w 9,7 s, co wcale nie jest rewelacyjnym wynikiem przy takiej mocy, a już na tle fabrycznych osiągów (8,2 s) wypada wręcz blado. Musimy przyznać, że subiektywne odczucia kierowcy były bardziej zbliżone do tych, które ma się, jadąc autem z silnikiem o mocy ok. 120 KM.

Nasze pomiary objęły także próby rozpędzania się w dwóch zakresach prędkości. W obu przypadkach czasy uzyskane przez auto z nowym, 180-konnym silnikiem okazały się gorsze względem 165-konnego 2-litrowca, montowanego w „trójce” poprzedniej generacji. A przecież w kwestii elastyczności mieliśmy nieco wyższe oczekiwania wobec motoru wyposażonego w kompresor.

„Trójka” sedan zachwyciła nas sposobem prowadzenia. Samochód precyzyjnie pokonuje zakręty i trudno wyprowadzić go z równowagi. Ponadto ma oryginalne wzornictwo, a materiały użyte we wnętrzu przypominają nam te znane z aut marek premium. Pochwały należą się także za bogactwo wyposażenia, w tym: dużą liczbę systemów wspomagających, sposób obsługi i nowoczesne multimedia.

Kto w nadwoziu tej Mazdy oczekuje dużej przestrzeni, ten będzie rozczarowany. Owszem, kierowca i przedni pasażer siedzą w wygodnych fotelach i mają wokół siebie dużo miejsca, ale już z tyłu przydałoby się więcej przestrzeni na nogi. Także 450-litrowy kufer nie ma rekordowej pojemności na tle kompaktowych sedanów w swojej klasie..

Przyznam, że wobec nowego silnika – rewolucyjnego pod względem rozwiązań – miałem większe oczekiwania. Tymczasem, poza niskim spalaniem, zawodzi w kwestii osiągów. Nadal jednak, wsiadając za każdym razem do „trójki”, mam uśmiech od ucha do ucha, bowiem jest to pod wieloma względami wyjątkowe auto.

To nam się podoba: precyzja prowadzenia, stabilność na zakrętach, zużycie paliwa, jakość wykonania, bogactwo wyposażenia, 3 lata gwarancji.

To nam się nie podoba: nieduża ilość miejsca dla pasażerów na tylnej kanapie, niewielki bagażnik, słabe filtrowanie nierówności poprzecznych, wysoka cena zakupu.