Mini na trzy cylindry

Bazowy silnik benzynowy w Mini ma 75 KM i trzy cylindry, kolejny, 102-konny, również, następny – mocniejszy o 34 KM – także. Tak samo paletę diesli rozpoczynają trzycylindrowce o mocy 95 i 116 KM, a to oznacza, że downsizing na dobre zagościł w tej kultowej marce. Czy to zła wiadomość?

Przyznamy się, że mieliśmy duże obawy, tym bardziej że w testowym egzemplarzu trzycylindrowy silnik połączono z „automatem”. Na szczęście nasze podejrzenia się nie sprawdziły. 1,5-litrowy benzyniak w czasie testu wykazywał się nie tylko świetnym przyspieszeniem (w 7,8 s do „setki”), lecz także doskonałą elastycznością. Już od niskich obrotów spontanicznie reagował na zmianę położenia pedału gazu, a podczas wyprzedzania, gdy konieczna była redukcja, skrzynia nie czekała z decyzją, tylko natychmiast wybierała niższy bieg.

Zastosowanie trzycylindrowego silnika spowodowane jest ekologią, a precyzyjniej – uzyskaniem niższego spalania (wg producenta średnio 4,7 l/100 km). W tej kwestii poczuliśmy się jednak zawiedzeni, bowiem podczas testu auto zużywało o ponad 2 l więcej benzyny na każdych przejechanych 100 km. Obawy dotyczące niskiej kultury pracy motoru w przypadku Mini są bezzasadne.

Owszem, podczas gwałtownego przyspieszania i jazdy autostradowej spod maski dobiegał charakterystyczny gang, ale nie był uciążliwy. Także na wolnych obrotach do wnętrza nie docierały żadne wibracje. Wiemy, że odjęcie jednego cylindra obniżyło koszty produkcji. Szkoda tylko, że Mini nie podzieliło się oszczędnościami z klientami.

Przykład testowanego Mini pokazuje, że koszty produkcji coraz to ekologiczniejszych silników obciążają kieszenie nie producentów aut, lecz klientów. Trzycylindrowiec w Cooperze jest dynamiczny, ale mało oszczędny.