Renault Megane GrandCoupe – stylowo, ale bez emocji

To przede wszystkim detale stylistyczne nadwozia, dzięki którym sedan zyskał jeszcze bardziej elegancki charakter. Z przodu zmiany widać w wyglądzie reflektorów w kształcie litery C – teraz seryjnie z technologią LED Pure Vision, nowym zderzaku i grillu z chromowanymi wstawkami, z boku w szerszych listwach progowych i podświetlanych klamkach, a z tyłu w nowych lampach LED 3D „Edge light” wieńczących zgrabną „pupę” GrandCoupe. Zmiany te w połączeniu z opcjonalnymi 18-calowymi kołami sprawiają, że kompaktowy sedan ma w sobie coś z reprezentacyjnej limuzyny, przypomina wręcz większego Talismana i w tym przypadku jest to akurat komplement.

Jeszcze więcej nowości pojawiło się we wnętrzu. Uwagę zwracają zwłaszcza cyfrowe zegary na ekranie o przekątnej 10,25 cala z wyraźną, czytelną grafiką oraz nowy ekran dotykowy o przekątnej 9,3 cala na konsoli środkowej (obydwa to elementy pakietu Multimedia 9,3), który pozwala na łatwą obsługę systemu multimedialnego. Co ważne, działa znacznie szybciej niż w poprzedniku, ma lepszą rozdzielczość i reakcje na dotyk. Renault nie zrezygnowało z fizycznych przycisków do klimatyzacji i wybranych funkcji, w tym także na ramionach kierownicy i przy kolumnie kierowniczej (do sterowania systemem audio), co pozytywnie wpływa na ergonomię obsługi. Dobre wrażenie robią też materiały wykończeniowe, z wyjątkiem dolnych partii deski rozdzielczej i obić tylnych drzwi wykonanych z twardego tworzywa.

Na plus trzeba zaliczyć przestronność, zwłaszcza na przednich, komfortowych fotelach. Również na tylnej kanapie dwóch dorosłych pasażerów będzie podróżować wygodnie, choć opadająca linia dachu ogranicza delikatnie przestrzeń nad głową. Na głowę uważać trzeba za to przy wysiadaniu bo łatwo zawadzić nią o górny rant.

Uwag nie mamy do pojemności bagażnika – 503 l to jeden z lepszych wyników w tej klasie. Do tego w razie potrzeby łatwo go powiększyć dzięki możliwości składania oparć tylnej kanapy. Jedyne czego brakuje to otworu w rozkładanym podłokietniku, który ułatwiałby przewożenie dłuższych przedmiotów czy np. nart.

Testowany egzemplarz napędzany był silnikiem o poj. 1,3 l i mocy 140 KM. To jednostka znana już z poprzednika, która w zestawie z dwusprzęgłowym „automatem” EDC preferuje raczej spokojny styl jazdy. W przeciwnym razie zdarza się, że przekładnia szarpie przy ruszaniu, ma też opóźnione reakcje na wciśnięcie w podłogę pedału gazu – najpierw chwilę się zastanawia, potem stara się nadrobić stracony czas. Jej reakcje poprawiają się po wybraniu trybu Sport w układzie Multi-Sense, ale nadal nie czynią z Megane GrandCoupe sprintera – przyspieszenie do „setki” zajmuje prawie 10 s. Do tego szybka jazda owocuje spalaniem na poziomie ponad 9,2 l/100 km. Taki wynik zanotowaliśmy na trasie z Warszawy do Sopotu autostradami A1 i A2 z dopuszczalną prędkością 140 km/h. Przy łagodnym obchodzeniu się z pedałem gazu udało się zejść poniżej 8 l na 100 km, ale to i tak o blisko 2 l więcej niż obiecuje producent.

Spokojnemu stylowi jazdy sprzyja także charakterystyka układu jezdnego, który miękko tłumi nierówności i zapewnia wysoki komfort na trasie. Na zakrętach powoduje jednak mocniejsze wychylanie się nadwozia i wykazuje tendencje do nadsterowności, choć trzeba przyznać, że w sukurs kierowcy przychodzi szybko w takich sytuacjach pokładowa elektronika. Pod tym względem 5-drzwiowy Megane, a także kombi radzą sobie lepiej.

Polska jest jednym z 30 krajów na świecie, w których jest oferowany Megane GrandCoupé. Muszę przyznać, że ta wersja nadwoziowa ma w sobie dużo uroku i to właśnie atrakcyjny, reprezentacyjny design jest bez wątpienia jej największą zaletą. Należy ją docenić także za przestronne wnętrze, komfort jazdy oraz elektronicznych asystentów kierowcy wpływających na wygodę i bezpieczeństwo użytkowania. Cena, zważywszy na to, że wersja TCe 140 EDC dostępna jest tylko z najbogatszym pakietem wyposażenia Intens, też okazuje się konkurencyjna. Jeśli jednak preferujecie więcej emocji za kierownicą, to trzeba poszukać czegoś innego.