BMW X1 kontra Ford Kuga, Honda CR-V i VW Tiguan - dobry SUV z dobrym dieslem

BMW X1, Ford Kuga, Honda CR-V i VW Tiguan cieszą się wzięciem na rynku wtórnym. Które z nich okaże się najlepszym wyborem? W szranki stają egzemplarze w wieku 8-9 lat z popularnymi dieslami pod maską.

„X1-ka” pojawiła się w 2009 r. i była najmniejszym BMW spod znaku „X”, ale jak przystało na niemiecką markę, ładnie wyglądała, kusiła ergonomicznym wnętrzem, a przede wszystkim zapewniała dobre własności jezdne (szczególnie jak na SUV-a!). Nie jest to jednak propozycja dla każdego – miejsca z tyłu nie ma zbyt wiele, także bagażnik (poj. 420-1350 l) nie jest za duży. Do tego cena! Choć najstarsze egzemplarze mają już 10 lat, auta w niezłym stanie kosztują ponad 40 tys. zł. Sam zakup to jednak nie wszystko – mniej przewidywalne są koszty eksploatacji. Szczególnie dotyczy to wersji z 2-litrowym dieslem pod maską (typoszereg N47). Kłopoty z trwałością łańcuchowego napędu rozrządu (od strony skrzyni biegów), niedomagania pompy paliwa, rozwarstwiające się koło pasowe, usterki EGR-u to tylko niektóre typowe problemy tej jednostki. Do tego dochodzą awarie elektroniki, luzy pojawiają się w zawieszeniu, czasami stukają krzyżaki przekładni kierowniczej. Przed zakupem zalecamy dokładne oględziny pod okiem fachowca, bo koszty wielu napraw są bardzo wysokie. BMW X1 - to nam się podoba Ciekawy styl, świetne własności jezdne (jak na auto klasy SUV), spory popyt na rynku wtórnym, wzorowa ergonomia wnętrza, niskie spalanie oraz dobre osiągi diesla 2.0. BMW X1 - to nam się nie podoba Wysoka cena zakupu, nietrwały 2-litrowy diesel (dużo poważnych problemów jakościowych), kosztowne naprawy i serwis. BMW X1 - co warto sprawdzić przed zakupem? Niektóre plastiki w kabinie są niskiej jakości, szybko rozładowuje się akumulator (wymiana tylko z komputerem), luzy w zawieszeniu, stukają krzyżaki przekładni kierowniczej, w dieslu 2.0: uszkodzone łoża wałków rozrządu, nietrwały łańcuchowy napęd rozrządu, awarie EGR-u, turbosprężarki i koła dwumasowego, uszkodzenia koła pasowego, nietrwałe koła łańcuchowe.

Choć Ford auta z napędem 4x4 produkuje od wielu lat, dopiero Kuga stała się przepustką tego producenta do klasy SUV-ów. Auto pojawiło się na rynku w 2008 r. Nadwozie utrzymane w stylu Kinetic Design do dziś wygląda atrakcyjnie, ale ścięta tylna część karoserii nieco ogranicza walory użytkowe - wielkość bagażnika to bardzo przeciętne 410-1405 l. Do tego miejsca z tyłu na nogi nie ma zbyt wiele, zastrzeżenia mamy też do szerokości kokpitu. Kuga przekonuje za to funkcjonalnością (np. schowki pod kanapą i pod nogami) oraz wyposażeniem (często jest bogate). Kuga najczęściej występuje z dieslem 2.0 (początkowo 136 KM, później 140 i 163 KM). To jednostka zapożyczona z koncernu PSA – okazuje się dopracowana i trwała, jest niedroga w naprawach oraz serwisie. Generalnie to świetny motor do tego auta. Benzyniak? Tylko jeden - doładowany wariant, czyli 2.5 R5, zapożyczony z Volvo. Co ważne, SUV Forda okazuje się trwałym samochodem, choć pamiętajcie, że najstarsze egzemplarze mają już ponad 10 lat, 300-400 tys. km za sobą i często wymagają sporego doinwestowania. Ważne: nieco ponad połowa samochodów ma napęd na wszystkie koła. Ford Kuga - to nam się podoba Atrakcyjna cena zakupu, niezłe własności jezdne, udany silnik Diesla (trwały i tani w naprawach), niezła funkcjonalność, bogate wyposażenie wielu aut. Ford Kuga - to nam się nie podoba Korozja elementów podwozia, niewielki bagażnik (z kompletem pasażerów na pokładzie), niezbyt dużo miejsca z tyłu na nogi, przeciętne wykończenie. Ford Kuga - co warto sprawdzić przed zakupem? Ślady korozji w podwoziu, niedostatki wnętrza (łuszczy się kierownica, trzeszczą fotele i pedały), hałasują wentylatory nawiewu, zawieszają się fabryczna nawigacja i kamera cofania, awarie osprzętu w dieslu, trzeba uważać na dwusprzęgłową skrzynię (awarie sterowania i sprzęgieł), luzy w tylnym zawieszeniu, niedomagania łożysk kół i sprzęgła haldex (eksploatacja w terenie).

Bardzo praktyczny SUV, którego trwałość jest więcej niż zadowalająca, ale walory użytkowe w terenie są po prostu słabe – tak w skrócie prezentuje się opisywane CR-V. Trzecia generacja modelu pojawiła się w 2006 r. i rzeczywiście, pod względem użytkowym jest to ścisła czołówka w klasie SUV-ów o średniej wielkości. Konstruktorzy zadbali o to, żeby pasażerowie wygodnie podróżowali w przestronnym i nieźle wykończonym wnętrzu, a podczas długich rodzinnych podróży nie musieli przesadnie ograniczać się z liczbą zabranych toreb i walizek (bagażnik ma poj. 513-1532 l – świetny wynik na tle konkurentów!). Co równie ważne, CR-V okazuje się trwałym autem. Oczywiście, awarie występują, tyle że ich nasilenie nie jest wielkie. Dotyczy to także diesla 2.2 – przy okazji modernizacji w 2010 r. pod maskę trafiła wersja po zmianach o mocy 150 KM (oznaczenie „i-DTEC”). To solidny silnik, ale pamiętajcie, że przy przebiegu rzędu 300-400 tys. km (dużo aut) może wymagać dofinansowania (drogie części). Jeśli natomiast chodzi o zdolności terenowe, to układ odpowiedzialny za dopędzanie tylnej osi okazuje się mało wydajny, poza tym do ambitnych eskapad nie skłaniają prześwit i geometria nadwozia. Jeśli jednak napędu 4x4 potrzebujecie głównie do poprawy bezpieczeństwa zimą, to CR-V zda egzamin. Honda CR-V - to nam się podoba Świetne walory użytkowe kabiny, a także bagażnika, dobra ogólna trwałość, łatwa odsprzedaż, udany turbodiesel 2.2 – solidny oraz dynamiczny. Honda CR-V - to nam się nie podoba Niezbyt korzystna relacja ceny do wieku (Honda ceni się na rynku), nie najlepsze własności offroadowe, wysokie ceny części w ASO, przeciętna oferta na rynku wtórnym. Honda CR-V - co warto sprawdzić przed zakupem Przypadki korozji w najstarszych autach (podwozie, klapa bagażnika), nieprawidłowe ukształtowanie odpływu wody na klapie bagażnika, awarie układu poziomowania reflektorów. W dieslach uszkodzenie koła pasowego (starszy; 140 KM) i kłopoty z wypalaniem filtra DPF (młodszy; 150 KM), luzy w przekładni kierowniczej, uszkodzenia sprzęgła międzyosiowego.

Kompaktowy SUV Volkswagena pojawił się w 2007 r. i cieszył się powodzeniem, co obecnie przekłada się na dość dużą podaż na rynku wtórnym. Z użytkowego punktu widzenia to udany i przemyślany samochód z: dość dużą oraz dobrze rozplanowaną kabiną, bagażnikiem o przyzwoitej wielkości (poj. 470-1510 l), bogatą paletą silników, który można było konfigurować na kilka sposobów. Nieco gorzej wypada trwałość modelu, a najwięcej zastrzeżeń mamy do silników. Benzyniaki 1.4 i 2.0 TSI pochodzą jeszcze z czasów, gdy były nękane wieloma problemami. Mniejszy cechował się m.in. niską trwałością łańcuchowego napędu rozrządu, natomiast większy - niepohamowanym apetytem na olej silnikowy (remont to koszt blisko 10 tys. zł!). Dwulitrowy diesel z wtryskiem common rail uchodzi za niezły napęd (wolny od wielu problemów nękających odmianę 2.0 z pompowtryskiwaczami), ale i on zaliczył wpadkę z oszukanym oprogramowaniem (afera spalinowa), a do tego obecnie może już wymagać napraw (wiele aut pokonało 300 tys. km lub więcej). Jeśli chodzi o układ przeniesienia napędu, to dość dużo na rynku jest wersji 4WD, w których tylną oś dołącza sprzęgło haldex. Volkswagen Tiguan - to nam się podoba Świetny dostęp do zamienników, dobry komfort jazdy, bogata oferta na rynku wtórnym, dobre walory użytkowe karoserii, popyt na rynku wtórnym. Volkswagen Tiguan - to nam się nie podoba Dużo egzemplarzy odpicowanych (po poważnych kolizjach i z cofniętym licznikiem), poważne usterki silników (głównie TSI). Volkswagen Tiguan - co warto sprawdzić przed zakupem? Przypadki rdzy na elementach podwozia, hałasują czasem plastiki we wnętrzu, niedomagania elektroniki pokładowej, psuje się elektryczny hamulec ręczny, w silniku 1.4 TSI: niska trwałość łańcucha rozrządu, w 2.0 TSI problemy z dużym zużyciem oleju. W dieslu 2.0 TDI szwankuje głównie osprzęt: DPF, klapa gasząca, EGR, „dwumas”. Awarie przekładni DSG.

Jeśli chodzi o walory użytkowe bagażników, to najlepsza jest Honda CR-V, która ma najpojemniejszy kufer z dość niskim progiem załadunku. Nieco gorzej wypada Tiguan, a najsłabiej – „X1-ka” i Kuga.

Pierwsze miejsce zajmuje Honda CR-V. Ma najmocniejszego i do tego trwałego diesla oraz świetne walory użytkowe (największe kabina i bagażnik). Japoński SUV przekonuje też wysoką trwałością, a zarzucić mu można jedynie dość wysoką cenę i słabe zdolności offroadowe. Drugie miejsce zajmują ex aequo Ford Kuga 2.0 TDCi i VW Tiguan 2.0 TDI. To samochody bardzo wyważone pod każdym względem, które mają dużo mocnych punktów, ale nie brakuje też słabych. Generalnie zadbane, z pewnego źródła są warte uwagi. Ostatnia pozycja przypada BMW X1, na co największy wpływ ma usterkowy turbodiesel N47. Wysoka jest też cena zakupu.