Renault Clio 1.8 16V: dziarski staruszek czy kupa złomu?

To wszystko sprawia, że zakup wersji Grand Prix wcale nie jest tak ryzykowny, jak mogłoby się wydawać. Wystarczy tylko „nieco” cierpliwości i... znajomość specjalistycznych forów internetowych.

Oczywiście, jak w każdym leciwym modelu, jakieś usterki zdarzać się będą, ale w obliczu możliwości, jakie dają układ jezdny i dynamiczny silnik Clio, raczej nie ma się czego obawiać. Wśród poważniejszych bolączek wersji GP wymienić trzeba: problemy z synchronizatorami 2. biegu, przegrzewający się rozrusznik (znajduje się za kolektorem wydechowym), wypadający pierścień mechanizmu różnicowego (efekt to zupełny brak przeniesienia napędu) oraz rdzewiejące tylne nadkola.

16-zaworowy benzyniak 1.8 o mocy 136 (z katalizatorem) lub 140 KM wymaga troskliwej opieki – regularnej wymiany oleju i ostrożnego obchodzenia się z pedałem gazu zaraz po ruszeniu. W zamian motor ten odwdzięcza się dobrymi osiągami („setka” w 8,0 s) i przyzwoitą trwałością.

W stosunku do odmian „cywilnych” utwardzono i obniżono zawieszenie (tylna belka jest nieco dłuższa), pojawiły się również inne zderzaki, a także sportowe detale nadwozia (np. maska). Zdobycie części zamiennych (poza tymi , które są wspólne ze słabszymi wersjami Clio) może być trudne i kosztowne – najczęściej jedynym ratunkiem okazuje się ASO. Na plus: z reguły problemów nie sprawia układ elektryczny.

Podsumowanie - Zalety Clio I? Prosta budowa i łatwa obsługa. Problemem będzie natomiast sam zakup wersji GP, ale istnieje duża szansa „ustrzelenia” zadbanego egzemplarza pochodzącego z rąk pasjonata marki Renault. Odmiana z dynamicznym silnikiem 1.8 to doskonała propozycja dla młodych osób dopiero rozpoczynających przygodę z motoryzacją.