Niżej, szybciej, szerzej? Niekoniecznie. W 1986 roku, na szczycie tuningowej fali, gdy nawet Audi zastosowało w seryjnym modelu przyciemnione tylne światła od Tresera, dawny współtwórca quattro Walter Treser płynął pod prąd
Nasz bohater podniósł mieszczańskie Audi 90, z przodu zamontował orurowanie, otworzył dach, a całą tę kombinację o wyglądzie pojazdu Mad Maxa nazwał „luksusowym pojazdem autostradowo-bezdrożowo-pustynnym” albo prościej – Hunter. Samochód do polowań dla superbogatych. Cena bazowa 125 614 marek specjalnie nie przeszkadzała zamawiającym.
W chwili zakupu Tresera Quattro Roadstera, czyli Audi Quattro ze składanym hardtopem, szach z Omanu poskarżył się, że takie auto nie jest zbyt wygodne do polowań. Poza tym wysoka terenówka zbyt łatwo się wywracała, była niewystarczająco komfortowa, a na drogach szybkiego ruchu – zbyt powolna.
Czytaj nas częściej w Google
Walter Treser, którego firmowy slogan brzmiał: „Fascynacja dla Audi”, obiecał pomoc. Napęd na obie osie, 4 drzwi, 5 cylindrów i składany dach – brzmi prosto, ale w Treserze Hunterze tkwi cała masa inżynierskiej wiedzy właściciela firmy. Żeby zapewnić maksymalną przyczepność na pustyni, w aucie zabudowano trzy blokady mechanizmów różnicowych i zastosowano skrzynię biegów z terenowego VW Iltisa, a pierwszy bieg miał terenowe przełożenie.
Prześwit Audi klasy średniej wzrósł do 180 mm, a rozstaw osi zwiększono dystansami i specjalnymi oponami 280/45 VR 415 TRX – Ferrari Testarossa miało z tyłu identyczne „walce”. Zmiany układu jezdnego poskutkowały koniecznością przebudowy nadwozia.
Nowy wałek rozrządu zwiększył moc motoru 2.3 do 160 KM. Terenowymi właściwościami pojazdu zachwycali się nawet profesjonaliści, ale poza szachem, który od razu kupił 5 sztuk, nikt więcej nie chciał Huntera. Zbudowano od 9 do 12 sztuk. Ostatnia poszła za 50 000 marek.
Auto Bild Klassik / Auto Bild
Audi 90 Quattro - Treser Hunter
Niżej, szybciej, szerzej? Niekoniecznie. W 1986 roku, na szczycie tuningowej fali, gdy nawet Audi zastosowało w seryjnym modelu przyciemnione tylne światła od Tresera, dawny współtwórca quattro Walter Treser płynął pod prąd.
Auto Bild Klassik / Auto Bild
Audi 90 Quattro - Treser Hunter
Nasz bohater podniósł mieszczańskie Audi 90, z przodu zamontował orurowanie, otworzył dach, a całą tę kombinację o wyglądzie pojazdu Mad Maxa nazwał „luksusowym pojazdem autostradowo-bezdrożowo-pustynnym” albo prościej – Hunter. Samochód do polowań dla superbogatych. Cena bazowa 125 614 marek specjalnie nie przeszkadzała zamawiającym.
Auto Bild Klassik / Auto Bild
Audi 90 Quattro - Treser Hunter
W chwili zakupu Tresera Quattro Roadstera, czyli Audi Quattro ze składanym hardtopem, szach z Omanu poskarżył się, że takie auto nie jest zbyt wygodne do polowań. Poza tym wysoka terenówka zbyt łatwo się wywracała, była niewystarczająco komfortowa, a na drogach szybkiego ruchu – zbyt powolna. Walter Treser, którego firmowy slogan brzmiał: „Fascynacja dla Audi”, obiecał pomoc.
Auto Bild Klassik / Auto Bild
Audi 90 Quattro - Treser Hunter
Napęd na obie osie, 4 drzwi, 5 cylindrów i składany dach – brzmi prosto, ale w Treserze Hunterze tkwi cała masa inżynierskiej wiedzy właściciela firmy. Żeby zapewnić maksymalną przyczepność na pustyni, w aucie zabudowano trzy blokady mechanizmów różnicowych i zastosowano skrzynię biegów z terenowego VW Iltisa, a pierwszy bieg miał terenowe przełożenie. Prześwit Audi klasy średniej wzrósł do 180 mm, a rozstaw osi zwiększono dystansami i specjalnymi oponami 280/45 VR 415 TRX – Ferrari Testarossa miało z tyłu identyczne „walce”. Zmiany układu jezdnego poskutkowały koniecznością przebudowy nadwozia. Nowy wałek rozrządu zwiększył moc motoru 2.3 do 160 KM.
Auto Bild Klassik / Auto Bild
Audi 90 Quattro - Treser Hunter
Terenowymi właściwościami pojazdu zachwycali się nawet profesjonaliści, ale poza szachem, który od razu kupił 5 sztuk, nikt więcej nie chciał Huntera. Zbudowano od 9 do 12 sztuk. Ostatnia poszła za 50 000 marek.
Auto Bild Klassik / Auto Bild
Audi 90 Quattro
Audi 90 było luksusową wersją modelu 80 z elementami większych Audi 100 i 200. Od 1984 do 1986 r. pojazd walczył na rynku z Mercedesem 190 i BMW serii 3. Pod maskę wkładano silniki 5-cylindrowe (2.0-2.3/113-136 KM), napęd quattro był opcjonalny.
