Nowy Opel Mokka 1.2 Turbo GS Line – żwawe trzy cylindry

Mokka jest pierwszym Oplem, w którym wykorzystano Opel Vizor, czyli charakterystyczną stylistykę przodu – wąskie reflektory tworzą jedność z łączącym je przezroczystym panelem. W przypadku testowanej odmiany GS Line dochodzi jeszcze zdobienie w postaci czerwonego paska przechodzącego wzdłuż linii szyb.

We wnętrzu czerwone akcenty znajdziecie na wygodnych siedzeniach oraz na desce rozdzielczej. Nie zabrakło również sportowego atrybutu w postaci aluminiowych nakładek na pedałach.

Zaletą części pasażerskiej jest dobra przestronność w obu rzędach siedzeń. Jednak podczas wsiadania do tyłu trzeba się głęboko pochylić – zmusza do tego obniżająca się mocno linia dachu.

Pochwały należą się też za rozplanowanie deski rozdzielczej z konsolą środkową zorientowaną na kierowcę – duże przyciski i pokrętła ułatwiają obsługę, a ponadto rozmieszczono je intuicyjnie.

Entuzjazmu nie zabrakło nam również w ocenie 3-cylindrowego silnika o mocy 130 KM. Jego potencjał najlepiej można wykorzystać w sportowym trybie jazdy. Wówczas wyostrza się reakcja jednostki na wciskanie pedału gazu, a 8-stopniowa automatyczna skrzynia zmienia biegi przy wyższych obrotach.

W takim ustawieniu setkę udało się uzyskać po 9,6 s (tylko o 0,4 s gorzej niż podano w danych technicznych), ale silnik na tyle dziarsko wkręca się na obroty, iż ma się wrażenie jeszcze lepszej dynamiki.

Podczas spokojnej jazdy w zupełności wystarczający okazuje się tryb Normalny – auto nadal ma zadowalającą dynamikę, choć przyspieszanie nie jest tak gwałtowne, jak w sportowym ustawieniu. Dla tych, którzy chcą oszczędzać paliwo, przewidziano tryb Eco.

W tej postaci trzeba się liczyć z odczuwalnym pogorszeniem osiągów. Podczas przyspieszania ma się wrażenie, jakby auto było hamowane przez niewidzialne siły. Test spalania pokazał, że próba oszczędzania paliwa nie jest bezpodstawna. Rzeczywiste zapotrzebowanie na benzynę wyniosło średnio aż 7,9 l/100 km, podczas gdy producent deklaruje 6 l.

Opel Mokka okazuje się autem, w którym charakterystykę pracy zawieszenia dobrano przede wszystkim z myślą o dobrym prowadzeniu. Sztywne nastawy sprawiają, że podczas szybkiego pokonywania zakrętów nie odczuwa się tendencji nadwozia do nadmiernych przechyłów. Mocnym punktem jest też układ hamulcowy, który umożliwia zatrzymanie auta jadącego 100 km/h już po 34,7 m.

Testowany Opel Mokka jest drogim autem. Jego cena bez opcji to 109 200 zł, a tymczasem Toyota Yaris Cross ze 125-konnym benzyniakiem, bezstopniową przekładnią i w wersji Comfort kosztuje 84 900 zł.

Opla Mokka sprawdzi się w wielu sytuacjach. Dzięki zgranemu duetowi dynamicznego silnika i automatycznej skrzyni biegów, świetnemu prowadzeniu oraz wystarczającej ilości miejsca dla pasażerów dalekie wyjazdy nie będą przykrością. Z kolei niewielkie wymiary oraz dobra zwrotność pomagają w przemierzaniu miejskiego rewiru.

Zaletą samochodu okazują się również skuteczne hamulce oraz atrakcyjna stylistyka nadwozia i wnętrza. Mniej powodów do zadowolenia dają natomiast: przeciętna pojemność bagażnika, nadmierne zapotrzebowanie na paliwo oraz wysoka cena zakupu.