Poszukiwane, ale czy dobre? Kilkuletnie auta segmentu B

Corsa D nie jest już tak tania w serwisie i naprawach, jak poprzedniczka, ale nadal jej utrzymanie nie będzie drogie. Trwałość? Zadowalająca na tle klasowych rywali, szczególnie po modernizacji przeprowadzonej w 2010 r., choć trzeba pamiętać, że w latach 2010-12 auto zmagało się z problemem korozji maski. Odradzamy bazowy silnik 1.0 R3/60 i 65 KM – słaba dynamika, kultura pracy i przeciętna trwałość. Nieco korzystniej wypada odmiana 1.2, ale tak naprawdę do jazdy na co dzień najlepiej wybrać wersję 1.4 Twinport. Corsa z motorami 1.4T/120 KM (na rynku od 2012 r.) i 1.6T (w sportowych odmianach modelu) jest droga. Z diesli radzimy poszukać 1.7 CDTI (dobra dynamika i trwałość), choć małolitrażowa jednostka 1.3 CDTI w wersjach 90 i 95 KM (konstrukcja Fiata) także sprawdzi się w czasie spokojnej jazdy.

Kokpit robi dobre wrażenie. Na plus oceniamy: walory użytkowe kabiny (m.in. największy rozstaw osi wśród porównywanych aut), dobrą jakość wykończenia (jak na samochód klasy B), a także niezłe wyposażenie wielu egzemplarzy oferowanych na rynku wtórnym.

Rdzewieją (od wewnątrz) pokrywy silnika (auta z lat 2010-12), odklejają się wkłady lusterek, przypadki zalania skrzynek z bezpiecznikami (dotyczy aut sprzed liftingu), zawodzi kaseta zapłonowa (benzyniaki 1.0 i 1.2), czasami niedomaga panel automatycznej klimatyzacji, awarie sterownika skrzyni Easytronic, problemy z łańcuchami rozrządu (1.0 i 1.3 CDTI). Usterki turbosprężarki do 2010 r. i nieszczelności pompy wysokiego ciśnienia (1.3 CDTI), kłopoty z DPF-em (1.7 CDTI).

Opel Corsa D - polecane wersje: 1.2, 1.4 i 1.7 CDTi Opel Corsa D - to nam się podoba: dobra ogólna trwałość mechaniki, przestronna kabina, dość wysoki komfort jazdy, duży wybór zamienników, dobra współpraca z LPG – silniki: 1.2, 1.4 oraz 1.4T. Opel Corsa D - to nam się nie podoba: dość słabe osiągi i przeciętna trwałość wersji 1.0 R3, sporo poflotowych egzemplarzy, przypadki korozji maski w Corsach D z lat 2010-12.

Druga odsłona Mazdy 2 to dopracowane auto, w którym znajdziecie wiele techniki zapożyczonej od Forda. „Dwójkę” zbudowano na tej samej płycie podłogowej, co porównywaną Fiestę VI. Także niektóre silniki zapożyczono od producenta z Kolonii. Efekt? Nieźle wyglądający mały samochód z dość sporym wnętrzem (oczywiście, jak na klasę B) i dobrym zachowaniem na drodze. Do tego serwis i potencjalne naprawy da się przeprowadzić za rozsądne pieniądze, choć jeśli ktoś myśli, że większość elementów jest współzamienna z Fordem, może się zawieść. Zdecydowanie polecamy oba benzyniaki (1.3 i 1.5 – jednostki Mazdy). Na rynku dominują wersje 1.3 – warto rozejrzeć się za mocniejszymi odmianami 84 lub 86 KM (zadowalająca dynamika, rozsądne spalanie). Diesle 1.4 i 1.6 (konstrukcje PSA – pochodzą z palety Forda) występują rzadziej niż bazowy benzyniak, ale jeśli są w dobrym stanie, mają też pewny i nieduży przebieg, to można się nimi zainteresować. Trwałość? W wersji benzynowej to nasz faworyt, bo oprócz kłopotów z korozją poważniejsze problemy zdarzają się raczej rzadko.

Kokpit może nie tak wystrzałowy, jak w Fieście, ale też może się podobać.

Problemy z korozją podwozia, przeciętna trwałość lakieru (cienka warstwa podatna na zarysowania), przypadki niedomykających się klapek wlewu paliwa, stuki w okolicy bagażnika, skrzypienia w kabinie, awarie centralnego zamka (błędne komunikaty z kluczyka), niedomagania zamka bagażnika i elektr. sterowanych szyb, przeciętna trwałość przekładni kierowniczej. W dieslach: awarie świec żarowych, niedomagania układu wtryskowego, turbosprężarek i wycieki oleju. Podczas zakupu sprawdźcie też stan przegubów i czy nie huczą łożyska.

Mazda 2 II - polecane wersje: 1.3, 1.5 i 1.6 CD Mazda 2 II - to nam się podoba: dobra ogólna trwałość modelu, szczególnie w wersjach z silnikami benzynowymi, niezłe jakość wykonania oraz wyposażenie wielu aut. Mazda 2 II - to nam się nie podoba: stosunkowo wysoka cena zakupu, drogie niektóre części w ASO, dość cienki lakier, podatny na zarysowania, przeciętny wybór na rynku wtórnym.

Warta zainteresowania propozycja wśród kilkuletnich aut segmentu B – atrakcyjny wygląd, dobre walory użytkowe i niezbyt kosztowna eksploatacja. Dobre opinie zbiera zawieszenie, które okazuje się nie tylko całkiem trwałe, lecz także pewne podczas jazdy. Spośród silników benzynowych najrozsądniejszym wyborem, zarówno jeśli chodzi o niezawodność, jak i koszty serwisu, są sprawdzone odmiany 1.25 i 1.4. Nieco gorzej pod względem trwałości wypada wersja 1.6 Ti-VCT. Motor 1.0T R3 (EcoBoost) pod maskę trafił przy okazji liftingu (2012 r.) i wcale mało nie pali. Z diesli (PSA) na pierwszym miejscu stawiamy odmianę 1.6 TDCi (ma kilka wad, ale to solidny napęd), następnie – 1.4 TDCi. Debiutujący w 2012 r. diesel 1.5 rzadko pojawia się w ofertach. Na plus: dobra relacja ceny do wieku.

Kokpit ma ciekawy design. Z przodu jest dość wygodnie, z tyłu już nieco mniej. Pochwalić trzeba też: wyposażenie (w wielu autach jest naprawdę dobre!) oraz niezły montaż kabiny. Kufer? Ma prawie 300 l – przyzwoita wartość na tle konkurentów. Gorzej prezentują się materiały wykończeniowe – twarde i niezbyt przyjemne w dotyku.

Zdarza się korozja na tylnej klapie, rdza czasami występuje pod uszczelkami, zacina się panel sterowania ogrzewaniem, niedomaga instalacja elektryczna (np. problemy z uruchomieniem silnika, radiem, centralnym zamkiem). Zawodzi przełącznik świateł awaryjnych, awarie pomp cieczy chłodzącej w benzyniakach 1.25 i 1.4, kłopoty z głowicą w przypadku zasilania LPG, w dieslach: problemy z osprzętem i filtrem cząstek stałych, pocący się uszczelniacz prawej półosi.

Ford Fiesta VI - polecane wersje: 1.25, 1.4 i 1.6 TDCi Ford Fiesta VI - to nam się podoba: dobry stosunek ceny do wieku, atrakcyjny wygląd, bogate wyposażenie wielu egzemplarzy, niedrogi serwis (części i robocizna), dobre własności jezdne. Ford Fiesta VI - to nam się nie podoba: przeciętna dynamika popularnych benzyniaków, słaba współpraca z instalacją LPG, przypadki korozji klapy bagażnika.

Fabia II ma wzięcie na rynku wtórnym. Kusi rozsądnie zagospodarowaną kabiną, dużym bagażnikiem (w porównywanej wersji hatchback poj. 300-1163 l), szeroką paletą silników, a przede wszystkim niskimi kosztami eksploatacji. Niezła jest też trwałość, choć kilka wpadek się przydarzyło. Także niektóre silniki zaliczamy do jednostek wysokiego ryzyka. Generalnie motory sprzed modernizacji (2010 r.) są powszechnie uznawane za nieskomplikowane i cieszą się opinią mało awaryjnych. Spośród bazowych wersji zdecydowanie polecamy 1.4 16V/86 KM. Natomiast wśród diesli (1.4 i 1.9 TDI) z lat 2007-10 radzimy rozejrzeć się za wersją 1.9 TDI (105 KM), choć trzeba uważać na serię o oznaczeniu BXE (w latach 2007-08 montowano panewki o słabej jakości). Pod maską Fabii po liftingu znalazły się downsizingowe benzyniaki 1.2 i 1.4 TSI (niestety, z czasem dopadają je poważne kłopoty – częstsze w 1.2 TSI), dlatego warto rozejrzeć się za odmianami 1.4 16V (pozostała w ofercie na niektórych rynkach) oraz 1.6 16V/105 KM. Z diesli w nowszych Fabiach polecamy 1.6 TDI, najlepiej o mocy 105 KM.

Deska rozdzielcza ma zachowawczy styl, jest nieźle wykonana i ma pojemne schowki.

Pęknięcia uchwytów tylnej półki, przecieki w kratce wentylacyjnej pod tylnym zderzakiem, trzeszczące ograniczniki drzwi, nieszczelności w kabinie. Uszkodzenia cewek zapłonowych (1.2 HTP) i wentylatora dmuchawy (głośna praca). Wysokie zużycie oleju i luz osiowy na wale korbowym (1.4 TDI), awarie PD (1.9 TDI), nietrwałe łańcuch rozrządu i turbosprężarka (TSI), przepalona uszczelka pod głowicą (1.2 TSI), usterki sterowania dwusprzęgłową skrzynią DSG.

Skoda Fabia II - polecane wersje: 1.4, 1.6 oraz 1.6 i 1.9 TDI Skoda Fabia II - to nam się podoba: duże wybór i popyt na rynku wtórnym, dobra trwałość aut z polecanymi silnikami, obszerne wnętrze, duży bagażnik, łatwo dostępne i niedrogie zamienniki. Skoda Fabia II - to nam się nie podoba: problematyczne wersje 1.2 HTP, TSI oraz 1.4 TDI, wiele odpicowanych samochodów pofirmowych, stosunkowo wysoka cena zakupu.