Rodzinny hatchback miał być jednym z ważniejszych modeli w ofercie Opla. Marka postanowiła zatem solidnie wziąć się za prace nad autem. Zdaniem przedstawicieli niemieckiej firmy w opracowywaniu konstrukcji Astry udział brało aż 8 tysięcy inżynierów, techników i projektantów. To niespotykany wynik! Ostatecznie kompakt miał premierę w roku 1991. Ciepłe przyjęcie klientów i popularność trwająca latami sprawiła, że produkcja modelu zakończyła się dopiero w roku 2002. W tym przez ostatnie cztery lata Astra przemianowana na Astrę Classic opuszczała taśmę produkcyjną gliwickiej fabryki GM.
Nudną karoserię i tak zje korozja!
Linia nadwozia Astry F jest stonowana, obła i pozbawiona jakichkolwiek fajerwerków stylistycznych. Czy taka sytuacja może dziwić? Z całą pewnością nie. Na początku lat dziewięćdziesiątych podobne założenia realizował każdy z Opli. Karoseria ma dwie, zasadnicze wady. Ponieważ lusterka boczne nie składają się, nie ma mowy o wizycie w myjni automatycznej. Poza tym blachy są nagminnie atakowane przez rdzę (zwłaszcza w modelu Classic). Pierwsze ogniska zazwyczaj pojawiają się w okolicy progów, tylnych nadkoli i uszczelki przedniej szyby.
Niewątpliwie na plus Astry F przemawia kabina pasażerska. Być może plastiki trzeszczą w trakcie jazdy, a tapicerka foteli z czasem lubi się przetrzeć, jednak kokpit jest przejrzysty i ergonomiczny, siedziska wygodne, a ilość miejsca na nogi nawet dla pasażerów tylnej kanapy zadowalająca. Bagażnik hatchbacka liczy od 360 do 1200 litrów. W sedanie właściciel ma do dyspozycji od 500 do 810 litrów, w kabriolecie 390 litrów, a w kombi od 500 do 1630 litrów. "Bagażówka" oferuje naprawdę duże możliwości transportowe, dzięki czemu powinna sprawdzić się w roli małego auta rodzinnego.
W ciągu 11 lat produkcji pod maskę pierwszej Astry trafiało aż 17 jednostek napędowych. Skąd ta ilość? Niemcy zrobili sztuczny tłok tworząc po kilka wersji motoru o tej samej pojemności. Dla przykładu silnik 1,6 występował w 4 wariantach mocy, a 1,4, 1,8 i 2,0 w trzech. Motory mają 8 lub 16 zaworów oraz są zasilane jednopunktowym lub wielopunktowym wtryskiem. Najsłabszy benzyniak rozwija 60, a najmocniejszy 150 koni mechanicznych. W przypadku diesli moc minimalna sięga wartości 57 koni, a maksymalna 82 koni. Największym problemem słabszych wersji silnikowych są naprawdę mizerne osiągi i relatywnie wysokie spalanie.
Chcesz zaskoczyć osiągami? Weź Astrę GSi
Kupującemu polecić można głównie dwa motory. Do codziennej jazdy w mieście i sporadycznych wyjazdów w trasę z powodzeniem wystarczy 75-konny wariant silnika 1,6. Jednostka spala tyle samo benzyny co słabsze wersje (9 litrów w mieście), ma opinię niezwykle wytrzymałej, posiada bezawaryjny rozrząd (to zasadnicza zaleta!), a dzięki 8-zaworowej konstrukcji dobrze współpracuje z instalacją gazową.
Kierowcy o sportowych aspiracjach docenią model GSi. Moc 116 (2,0 16v), 125 (1,8 16v) lub 150 koni (2,0 16v) zapewni świetną dynamikę, która zawstydzi niejedno współczesne auto. Jednocześnie spalanie w mieście nie powinno przekroczyć 10 litrów benzyny. A to przyzwoity wynik. Czemu nie diesle? Mimo iż 82 konny, turbodoładowany ropniak mógłby być idealną propozycją dla unikającego pośpiechu kierowcy, obecnie naprawdę ciężko znaleźć Astrę I z dieslem, która nie jest wyeksploatowana.
Zawieszenie przedniej osi opiera się na kolumnach McPhersona, a tylnej na belce skrętnej. Bardzo miękkie nastawy sprawiają, że karoseria buja się nie tylko w dynamicznie pokonywanych zakrętach, ale także przy szybkiej zmianie pasa ruchu czy ostrym hamowaniu. Na sztywniejsze nastawy liczyć mogą wyłącznie właściciele Astry GSi i cabrio. O ile zmiękczone zawieszenie wyklucza szybką jazdę, o tyle zapewnia komfort. Układ kierowniczy jest mało precyzyjny. Hamulce słabo radzą sobie ze sporą masą auta i zapewniają długą drogę hamowania. Podwozie nie będzie powodem wielu trosk eksploatacyjnych. Z czasem kierowca będzie musiał pomyśleć o wymianie łączników stabilizatora, tulei przednich wahaczy i łożysk. Poza tym cylinderki hamulcowe tylnej osi mają tendencję do zapiekania się.
Rozrząd - uwaga, bo może się zerwać!
Astra F wymaga szczególnej uwagi eksploatacyjnej głównie na trzech polach. Ponieważ silniki benzynowe lubią spalać olej, właściciel powinien kontrolować ubytki smarowidła. Poza tym koniecznie należy zdecydować się na skrócenie interwału wymiany rozrządu. Zdarzały się przypadki, że w motorze 1,8 16v napęd zerwał się po zaledwie 50 tysiącach kilometrów. Regularnej inspekcji wymaga także układ chłodzenia, w którym najczęściej pękają przewody lub zawodzi Pompa wody i termostat.
Charakterystyczne usterki dotyczą przede wszystkim aparatów zapłonowych oraz elektryki. Właściciel Opla prędzej lub później będzie się zmagał z problemami związanymi z niedziałającymi przyciskami elektrycznie sterowanych szyb, wariującym immobiliserem czy niekontaktującymi, zaśniedziałymi stykami. Z racji na wiek auta posłuszeństwa może odmówić także alternator, przełącznik kierunkowskazów czy silniczek tylnej wycieraczki.
Dodatkowo Astry borykają się z wyciekami oleju (głównie spod pokrywy zaworów), awariami synchronizatorów skrzyni biegów i nieszczelnościami w przekładni kierowniczej. W intensywnie eksploatowanych modelach GSi potrafi pęknąć głowica. Być może Astra nie jest wzorem bezawaryjności, jednak mimo wszystko zadbane auto nie powinno być nadmiernie problematyczne. Części zamienne nie dość, że są dostępne w każdym sklepie motoryzacyjnym, to jeszcze ich ceny zazwyczaj są niskie. Z racji na prostotę konstrukcji, naprawy podejmie się każdy mechanik.
Tanie auto, tanie części, tania eksploatacja
Zadbana Astra I jest pewnikiem taniej eksploatacji. Ile będzie kosztować? Mimo iż ceny aut na rynku wtórnym zaczynają się od tysiąca złotych, modeli z dolnej części przedziału lepiej unikać. Ich stan techniczny na ogół jest daleki od ideału. Opel wart uwagi będzie kosztował około dwóch tysięcy. Za trzy tysiące złotych kupujący może zdecydować się nawet na wersję GSi lub cabrio. Znakomita większość samochodów z rynku wtórnego ma ubogie wyposażenie. Najczęstszym rozwiązaniem napędu jest silnik benzynowy sparowany z instalacją gazową.
Jedną z największych zalet Astry jest wszechstronność. Model może być rozsądnym hatchbackiem, rodzinnym kombi, sedanem dla emeryta, szalonym hothatchem lub lifestylowym kabrioletem. Poza tym kusi niską ceną i niskimi kosztami eksploatacji. Kompaktowy Opel to stanowczo propozycja godna uwagi!
