Silnik 1.6 SIDI Opla: nowoczesny i... niezły!

Zaraz, zaraz – co to za nowość, do znanego 1.6 turbo dodali wtrysk bezpośredni i tyle, przecież nie zmieniły się wymiary cylindra ani pojemność. Poza tym początkowo zaproponowano 170-konną wersję, czyli… o 10 KM słabszą od dotychczasowej! Gdzie tu postęp? Choć rzeczywiście pozory mogły mylić, jednostka 1.6 SIDI to całkowicie nowa, zaawansowana technicznie 4-cylindrowa konstrukcja niemająca wiele wspólnego z poprzednikiem, czyli motorem 1.6 turbo. Silnik wszedł do produkcji pod koniec 2012 r. w węgierskiej fabryce Opla. Poza seryjnym doładowaniem i wtryskiem bezpośrednim zastosowano tu żeliwny kadłub oraz aluminiową głowicę i dolną podstawę silnika. Wał korbowy z kutej stali opiera się na pięciu łożyskach. Dwa wałki rozrządu sterują 16 zaworami, zastosowano też podwójną regulację faz rozrządu. Nowością jest napęd rozrządu – pracuje tu łańcuch umieszczony tradycyjnie z przodu silnika. Ale łańcuchowy napęd wałków wyrównoważających znalazł się od strony koła zamachowego. Zoptymalizowane rolki na krzywkach popychaczy i tłoki z warstwą zmniejszającą tarcie dopełniają obrazu technicznej budowy tej jednostki.

Zaawansowana technika przekłada się oczywiście na poprawę parametrów. Jednostka jest cichsza, w porównaniu z poprzednikiem "ucięto" 2 dB (A). Pracuje też znacznie spokojniej, a odpowiednio dobrane parametry turbiny i wtrysku zapewniają bardzo płynną pracę w zakresie średnich prędkości obrotowych. Seryjny start-stop w połączeniu z wtryskiem bezpośrednim wpłynął też na ograniczenie zużycia paliwa i emisję szkodliwych substancji. Nowy motor bez kłopotu spełnia normę Euro VI i obniżył emisję CO₂ o kilkanaście procent. Spadło też spalanie.

Kto narzeka na brak mocy, ma do wyboru trzy warianty silnika: obok wspomnianego 170-konnego (nazywanego często Eco) jest też 200-konny Performance. Pojawił się też "lżejszy" wariant 136-konny. Jeśli chcecie mieć pewność co do wersji silnika w danym modelu, to można je rozpoznać po kodach: D16SHJ to odmiana o mocy 136 KM, A16XHT, B16XHT i D16SHL to wersje oferujące 170 KM, zaś A16SHT, B16SHT i D16SHT mają 200 KM.

Jednak stosunkowo wysoka masa Opli w połączeniu z charakterystyką silnika sprawia, że nawet w najmocniejszej wersji silnik nie czyni np. z Astry sportowca. Auto potrafi przyspieszyć do setki w okolicy 8 s, jednak nie ma charakteru usportowionych odmian – dla takich kierowców przewidziano 2-litrowe OPC. Tu mamy bezpieczny zapas mocy do wyprzedzania, ale dobra dynamika wymaga "poganiania". Za to spalanie pozostaje na rozsądnym poziomie, w odmianie 200 KM to 8-9 l/100 km. Opel był chyba świadomy takiej charakterystyki jednostki, bo np. Corsa E w odmianie 1.6 OPC (lata 2015-18) ciągle korzysta ze starszego motoru z paskowym napędem rozrządu i wtryskiem pośrednim. Nowy silnik nie był też łączony z instalacją CNG.

Choć konstrukcję uznajemy za udaną (brak większych wpadek technicznych), trafiła ona tylko do kilku Opli (patrz galeria) i nie zdobyła nadzwyczajnej popularności. W Astrze klienci skupiali się głównie na tańszych rozwiązaniach (w zakupie lub eksploatacji), zaś w Insignii dominuje napęd wysokoprężny. Do "upadku" silnika przyczyniło się też przejęcie Opla przez PSA.

SMAROWANIE: Ople korzystają najczęściej z komputera wskazującego konieczność wymiany oleju w silniku. Jeśli układ nie jest włączony, maksymalne wartości "tabelkowe" to 30 tys. km lub rok. Warto korzystać z komputerowego monitorowania stanu oleju, jednak interwał jego wymiany maksymalnie powinien wynosić 15 tys. km lub rok. Zapewni to dłuższą żywotność napędu rozrządu oraz turbiny. W całym zakresie temperatur należy stosować olej syntetyczny o lepkości 5W-30, spełniający normę Dexos 1 Gen 2. Nie ma zbyt dużego wyboru środków spełniających tę normę, najczęściej warto sięgnąć po oryginalny olej Opla. Pojemność układu to około 5,5 l.

NAPĘD ROZRZĄDU: W silnikach SIDI za napęd wałków rozrządu odpowiada łańcuch (w 1.6 turbo z wtryskiem pośrednim był to pasek) umieszczony z przodu silnika. To jeden długi łańcuch z dwiema prowadnicami, napinaczem hydraulicznym i szyną prowadzącą. Nie przewidziano terminowej wymiany elementu, nie są też znane przypadki przedwczesnego rozciągnięcia łańcucha. Z tyłu silnika znalazł się łańcuch napędzający wałki wyrównoważające. Czas wymiany to mniej niż 6 godzin (Zafira C).

UKŁAD CHŁODZENIA: Opel nie przewiduje terminowej wymiany płynu chłodzącego, jednak zaleca kontrolę jego jakości oraz stanu podczas każdego przeglądu (co 30 tys. km lub rok). Płyn powinien być typu long life, a pojemność układu (np. w Astrze K) to 5,9 l.

Jeśli w kręgu waszych zainteresowań leży któryś z pokazanych w galerii modeli Opla, to możecie śmiało zdecydować się na jednostkę 1.6 Turbo o nazwie "SIDI". Jednak pamiętajcie: mimo znaczącej mocy auta nie mają sportowego charakteru, służą raczej do płynnej, przyjemnej i bezpiecznej jazdy. Na rozsądnym poziomie pozostaje też zużycie paliwa. Co równie ważne: nie natknęliśmy się na żadne przypadki poważniejszych usterek tego silnika, głównie to drobne wycieki.