Skoda Kodiaq kontra Hyundai Santa Fe - rodzinne SUV-y z prawdziwego zdarzenia

Ledwo Kodiaq pojawił się w sprzedaży, a już poważnie utrudnia życie konkurentom. W ciągu zaledwie kilku pierwszych tygodni tego roku sprzedano w Polsce ponad tysiąc egzemplarzy. Dla porównania: w całym zeszłym roku na Hyundaia Santa Fe zdecydowało się w naszym kraju 343 klientów. W tej lidze gabarytowo-cenowej grają jeszcze m.in. Kia Sorento, Mitsubishi Outlander i Nissan X-Trail, a niebawem dołączą także Peugeot 5008 i VW Tiguan Allspace. Wówczas postaramy się zrobić porównanie w znacznie szerszym gronie.

Tymczasem zestawiamy Kodiaqa z Santa Fe, ponieważ są one identyczne pod względem wymiarów. Oba auta mierzą po 4,7 m długości, 1,88 m szerokości i 1,67 m wysokości. Do testu dobraliśmy też apetyczne wersje: Skodę napędza topowy 2-litrowy turbodiesel, rozwijający 190 KM i 400 Nm. Moc standardowo trafia na obie osie, a za zmianę biegów odpowiada także seryjne 7-stopniowe DSG. Taka kombinacja kosztuje co najmniej 140 350 zł w wersji Ambition, jednak ceny odmiany Style są o 9350 zł wyższe.

Hyundai stawił się do porównania z mocniejszym silnikiem. Jego 2,2-litrowe CRDi osiąga 200 KM i 440 Nm. Także w tym wypadku napęd 4x4 jest standardem, ale 6-stopniowa przekładnia automatyczna kosztuje 9500 zł ekstra. To winduje cenę wyjściową do 183 300 zł, a z wyposażeniem Executive (drugim od góry) – aż do 211 800 zł. Różnica w kwocie zakupu robi się całkiem spora i nawet po zrównaniu wyposażenia – o tyle, o ile jest to możliwe – Kodiaq okazuje się o prawie 36 000 zł tańszy, a także bogatszy o kilka nowoczesnych opcji, jak system unikania kolizji, ledowe reflektory, adaptacyjne zawieszenie i tempomat czy nawigacja z wbudowaną kartą SIM i dostępem do sieci. Porównując zatem same cenniki, trudno się dziwić, że Kodiaq z miejsca stał się tak pożądany. A jak jest w pozostałych dziedzinach?

Kodiaq ma świetnie zestrojone zawieszenie. Nierówności wygładza komfortowo, cicho i nigdy nie staje się nerwowy. Mimo masy 1,8 t dobrze trzyma się drogi i nie przechyla też zbytnio na zakrętach. Silnik energicznie pracuje, jest dobrze wyciszony i zawsze gotowy, żeby żwawo nabrać obrotów i oddać moc. Układ napędowy ma też jednak swoje wady, dość typowe dla kombinacji 2.0 TDI + DSG. Ruszanie spod świateł zwykle odbywa się z szarpnięciem, tak samo niezgrabnie Kodiaq porusza się podczas manewrowania. Czasem też skrzynia biegów ociąga się z redukcją po dociśnięciu pedału gazu do oporu. I jest jeszcze jedna rzecz, która do tej pory w innych autach Grupy VW z tym silnikiem nie występowała: poniżej 1500 obr./min jednostka bardzo nieprzyjemnie buczała.

2,2-litrowe CRDi Hyundaia jest głośne w każdym zakresie obrotów. Klekocze, warczy, buczy, terkocze... I okazuje się też trochę bardziej spragnione niż silnik Skody – na naszej pętli testowej zużyło o 0,4 l więcej paliwa na 100 km od czeskiego konkurenta. Pomiary osiągów też wypadają na niekorzyść Santa Fe. W sprincie do „setki” traci sekundę do lżejszego o 122 kg Kodiaqa, w zakresach 60-100 i 80-120 km/h różnice są mniejsze, ale odczuwalne.

Jednak automatyczna skrzynia biegów Hyundaia bardziej przypadła nam do gustu niż DSG Skody. Hydrokinetyczna przekładnia pozwala płynnie ruszać, spokojnie przełącza biegi, niespiesznie reaguje na kick-down, aczkolwiek tutaj mniej to denerwuje niż w Kodiaqu. W ogóle Hyundai porusza się miękko i zaraża tym kierowcę, któremu przechodzi ochota na wykonywanie gwałtownych manewrów. Układ kierowniczy ma odczuwalnie leniwsze przełożenie niż w Kodiaqu, przez co Santa Fe prowadzi się mniej poręcznie. Nie dostaniecie tu też adaptacyjnego zawieszenia jak w Skodzie, za to można regulować siłę wspomagania układu kierowniczego w trzech stopniach. Żaden jednak z nich nie przypadł nam do gustu.

W obu autach dorośli wygodnie zajmują wszystkie miejsca. Kanapy są obszerne i regulowane, siedziska umieszczono na tyle wysoko, że nawet wyrośnięte osoby nie będą miały niewygodnie zgiętych kolan. W Hyundaiu z pomiarów wyszło, że z tyłu jest o 2,5 cm więcej na szerokość, jednak to, co się bardziej odczuwa, to większa ilość miejsca na nogi w Skodzie. Miarka wyraźnie pokazała, że w Kodiaqu mamy do dyspozycji o 8 cm więcej.

W opcji można dokupić trzeci rząd siedzeń. W Kodiaqu kosztuje on 3400 zł, w Hyundaiu – 5000 zł. W żadnym wypadku jednak nie polecamy tam sadzać dorosłych, dodatkowe fotele skonstruowano raczej z myślą o dzieciach. Lepiej wykorzystać tę przestrzeń na bagaż i tu znowu wygrywa Kodiaq, czym pieczętuje swój triumf nad Hyundaiem. 43 punkty przewagi wynikają, jak widzicie, nie tylko z ceny.

Kodiaq zwycięża we wszystkich kategoriach. Ma niezwykle przestronną kabinę, mimo sporych gabarytów poręcznie się go prowadzi, lista wyposażenia jest bogata, a ceny opcji – uczciwe. Hyundai poza głośnym silnikiem nie ma poważnych wad, jednak Skodę przyćmił tylko dłuższą gwarancją.