Peugeot 308 1.5 BlueHDi: udowadnia, że czas diesla jeszcze się nie skończył

Pod względem stylistyki z pewnością tak. Akurat na temat designu aktualnej generacji francuskiego kompaktu wypowiadaliśmy się już wielokrotnie w superlatywach przy okazji testów innych wariantów silnikowych i wyposażeniowych. W przypadku wersji GT Pack wypada to tylko potwierdzić. To topowa odmiana zarówno pod względem wyglądu, jak i wyposażenia, której dodatkowe detale wykończenia nadają wyraźnie sportowy charakter. W nadwoziu to m.in. lakierowany czarny grill, z chromowanymi wstawkami, szersze listwy progowe, dodatkowe spoilery przy przednim zderzaku oraz czarne logo marki umieszczone na przednich błotnikach. Standardem w GT Pack są ponadto 18-calowe, pięcioramienne alufelgi, na które nawleczono opony Michelin Total Performance w rozmiarze 225/40 R 18.

We wnętrzu sportowy styl podkreślają: tapicerka z alcantary i skóry ekologicznej z charakterystycznymi zielonymi przeszyciami, chromowane wstawki na desce rozdzielczej, konsoli środkowej, podnóżku i pedałach oraz bardzo dobrze wyprofilowane przednie fotele z atestem AGR (niemieckie stowarzyszenie na rzecz zdrowych pleców). Nie tylko świetnie trzymają na boki, ale oferują bardzo szeroki zakres ustawień, co sprzyja zajęciu optymalnej pozycji.

Standardowo mają elektryczną regulację z pamięcią, są podgrzewane, a do tego wyposażono je w funkcję masażu o kilku stopniach natężenia, która doskonale sprawdza się nie tylko na długich trasach. O ile same fotele są wygodne, o tyle – tak jak w innych wersjach 308 – nie wszystkim przypadnie do gustu ustawienie kierownicy, która (choć jest spłaszczona od góry i dołu) może zawadzać o kolana. Żadnych zastrzeżeń nie budzi natomiast jakość wykończenia ani obsługa systemu multimedialnego, do której zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Pochwalić należy też system audio Focal i dostępność indukcyjnej ładowarki oraz gniazd USB-C (jedno z przodu i dwa z tyłu).

Układ jezdny modelu w przeciwieństwie do dynamicznej stylistyki ma zdecydowanie komfortowe preferencje. Oznacza to dość miękką charakterystykę tłumienia nierówności i wychylanie się nadwozia na zakrętach z delikatną tendencją do podsterowności – przód za sprawą turbodiesla jest wyraźnie cięższy niż w wersji benzynowej (benzyniak waży o ponad 100 kg mniej). Na szczęście w większości przypadków nie oznacza to utraty stabilności, a auto można łatwo kontrolować. Mała kierownica przyjemnie leży w dłoniach i układ daje dobrą informację zwrotną, choć nie tak precyzyjną, jak pamiętamy z VW Golfa.

Kierowca może wybrać jeden z trzech trybów pracy napędu: Eco, Normal i Sport. Choć w ostatnim zmienia się szybkość zmiany przełożeń w automatycznej skrzyni i można odnieść wrażenie lepszej elastyczności, to tak naprawdę w każdym wciśnięcie pedału w podłogę przynosi podobny efekt. Nie rozczarowuje, ale na hot hatcha 130 KM to zdecydowanie za mało.

Po teście tej wersji Peugeota 308 mam pewien niedosyt. Zmysły estetyczne są jak najbardziej zaspokojone, bo auto doskonale wygląda, jest bardzo bogato wyposażone i szlachetnie wykończone, natomiast czasami wyraźnie brakuje mu sportowej dynamiki napędu. Owszem, 130-konny diesel na co dzień się sprawdza i rewanżuje niskim zużyciem paliwa, ale ani przyspieszeniem, ani elastycznością nie zachęca do agresywniejszej, wciągającej jazdy.