Model CR-V (Compact Recreational Vehicle, Comfort Runabout Vehicle) Japończycy stworzyli na bazie samochodu Civic, który w rodzimym kraju miał bardziej służyć na normalnej drodze niż w terenie. Dla Ameryki 1996 roku było to idealne auto. Niezależne zawieszenie wszystkich kół, dwulitrowy silnik o mocy 94 kW i czterostopniowa automatyczna przekładnia były w tym przypadku standardem. Te cechy oznaczały sukces za oceanem. W 1997 roku CR-V przypłynął do Europy. W ofercie pojawiła się niezbędna na tym rynku manualna skrzynia biegów. Dilerzy Hondy nawet ze względu na stosunkowo wysoka cenę nie mogli na zainteresowanie klientów narzekać.
Wielkim triumfem Hondy CR-V okazało się przestrzenne wnętrze. Podczas gdy konkurencyjna Toyota RAV4 była bardziej przydatna w terenie (dzięki zastosowaniu odpowiedniego systemu napędowego), Honda królowała nie tylko na drodze, ale także w parametrach praktycznych. Nadwozie o długości 4,52 m miało rozstaw osi 2,62 m, a także miłym zaskoczeniem było dużo miejsca na przednich i tylnych siedzeniach. Bagażnik jest płaski, ma podstawową objętość 375 litrów i wysoko umieszczoną podłogę. Dostęp do niego jest możliwy pod otwarciu tylnych drzwi (zawiasy po prawej stronie). Także jest możliwe otwarcie okna do góry.
Terenowy wygląd CR-V podkreśla koło zapasowe umocowane na tylnych drzwiach oraz wiele elementów plastikowych, którymi obłożone jest całe nadwozie. Jeżeli właściciele pozostał przy oryginalnych wymiarach opon (205/75 R15), to nie trzeba obawiać się żadnych niespodzianek podczas jazdy. Zawieszenie z powodzeniem sprawdza się w terenie, a na trasie dorównuje sportowym sedanom. Terenowe własności Hondy CR-V są ograniczone. To w rzeczywistości podwyższone kombi z napędem wszystkich kół ma prześwit 20 cm, ale do jazdy w terenie ma stosunkowo długą karoserię. Silnik i układ wydechowy nie otrzymały fabrycznie żadnych osłon, co naraża je na uszkodzenie podczas jazdy w trudnych warunkach terenowych.
Kompromisem jest rozdział siły napędowej, która zapewnia dobre własności jezdne na drodze. Napęd tylnych kół uruchamiany jest dopiero po uślizgu przednich kół. Pomoc w czasie jazdy po śliskiej nawierzchni jest nieoceniona. Jednak o wykorzystaniu napędu czterech kół na autostradzie trzeba zapomnieć. Jedną z wad Hondy CR-V jest nadmierne zużywanie się elektrohydraulicznego sprzęgła. Przejawia się to charakterystycznym piszczeniem. Problem ten nie pojawia się w wersjach z automatyczną skrzynią biegów. Pierwsza generacja Hondy CR-V nie potrafiła zaoferować w Europie silników wysokoprężnych i stąd największym zainteresowaniem cieszyły się szesnastozaworowe silniki o pojemności skokowej 2,0 litra. Te Honda potrafiła zaprojektować na najwyższym poziomie. Pierwotne 94 kW nie wystarczały dla pojazdu o masie 1,5 tony, więc w 1999 roku doszło do modernizacji jednostki napędowej (układ ssący i wydechowy, nowa skrzynia biegów) i podwyższeniu mocy do 108 kW przy zmniejszonym zużyciu paliwa. Pierwszy silnik nie pozwalał na zejście ze zużyciem paliwa poniżej granicy 10 l/100 km, a po modernizacji udało się tę granicę obniżyć o 1 l/100 km. Wraz z nowym silnikiem Honda CR-V doczekała się także nowych siedzeń, zmodyfikowana została maska, nowe zderzaki i przednie reflektory. Wadą tego modelu samochodu jest ograniczona masa przyczepy, którą możemy do niego dołączyć. Według danych producenta masa ta nie może przekraczać 1200-1500 kg (w zależności od wersji). Przestrzenna kabina zapewnia komfort jazdy pięciu dorosłym osobom, ale mdłe plastiki i pokrycia siedzeń mogą podczas dłuższej jazdy wprowadzać nas w depresję. Do zalet należy zaliczyć dobrą widoczność z wnętrza pojazdu (duża powierzchnia przeszkolona), co ułatwia kierowcy wykonywania manewrów na drodze. Podobnie jak wyższa pozycja za kierownicą.
Ze względu na małą liczbę sprzedanych egzemplarzy Honda CR-V nie pojawia się w tradycyjnych statystykach awaryjności, ale użytkownicy uważają to auta za mało awaryjne. Nie są wyjątkiem przypadki takich aut z przebiegiem 200 tys. kilometrów bez żadnych nieplanowanych serwisów. Korozja nadwozia jest dla tego modelu zjawiskiem obcym, ale rurę wydechowa trzeba wymienić raz na pięć lat. Wyjątkowe są przypadki, w których nie da się uruchomić auta ze względu na awarię immobilizera czy wyładowanego przedwcześnie akumulatora.
Nowe Hondy CR-V sprzedawane były w 2001 roku za ok. 85-100 tys. zł. Wyposażenie standardowe tych egzemplarzy obejmowało m.in. dwie poduszki powietrzne, ABS, klimatyzację. Dzisiaj najmłodsze egzemplarze pierwszej generacji można kupić już za 30-35 tys. zł.
.mała awaryjność.przestrzenne wnętrze.bogate wyposażenie standardowe.solidna konstrukcja
.brak w ofercie turbodiesla.mały bagażnik.ograniczone możliwości wykorzystania auta do jazdy z przyczepą.mdłe wnętrze (szare plastiki, szare pokrycia siedzeń)
.awarie sprzęgła.awarie instalacji elektrycznej i elektroniki pokładowej (immobilizer, akumulator)
