Pięcioletni kompakt z benzyniakiem – który wybrać?

W teorii zakup kilkuletniego kompaktu jest korzystny. W praktyce bywa z tym różnie, bo oprócz pułapek przygotowanych przez nieuczciwych sprzedawców występują też wady wrodzone. Który z naszych bohaterów ma ich najmniej?

Oryginalny, nietuzinkowy, intrygujący – gdy Civic 8. generacji zadebiutował w 2005 r., wydawał się autem z innej planety. Nie bez powodu mówi się o nim „Civic ufo”. W rzeczywistości jednak kryją się w nim znane od lat i sprawdzone rozwiązania techniczne. Dzięki temu eksploatacja kompaktowej Hondy najczęściej przebiega bez problemów i korzystnie wypada po innymi względami. I tak, na zadbanego Civica zawsze znajdzie się chętny (mimo niemałej ceny), dobrze w nim wygląda zarówno singielka, jak i singiel. Prowadzenia tego auta nie powstydzi się też ojciec rodziny, tym bardziej że Civic ma największy bagażnik spośród porównywanych 5-drzwiowych hatchbacków. Można liczyć na sporo miejsca we wnętrzu, wygodne fotele, niezłe wyposażenie i fikuśny projekt kokpitu. Szkoda tylko, że w Civicach sprzed modernizacji (w 2009 r.) na porządku dziennym były skrzypienia i trzaski dochodzące z kokpitu (ASO przyklejały specjalne taśmy), czasem skrzypiał pedał sprzęgła, do 2007 r. haczyły klamki drzwi, hałasowało przednie zawieszenie (spadały odboje amortyzatorów). Pocieszające jest jednak, że to najpoważniejsze problemy, bo zarówno silniki benzynowe (1.4, 1.8 i 2.0), diesla (2.2 i-CTDi), elementy układu przeniesienia napędu, jak i pozostałe kluczowe podzespoły cechuje wysoka trwałość.

Oznaki rdzy można spotkać w podwoziu, a także na łączeniu przedniej szyby i dachu w autach sprzed modernizacji (zbyt sztywna uszczelka powoduje uszkodzenie lakieru). Kiepski montaż deski rozdzielczej (do 2009 r.), haczące klamki drzwi (problem wyeliminowano w 2007 r.), poluzowane odboje amortyzatorów – charakterystyczne metaliczne stuki, do tego wadliwy mechanizm hamulca ręcznego (auta z początku produkcji – Honda ogłosiła akcję naprawczą). Silniki uchodzą za trwałe. Honda Civic to nam się podoba: oryginalny wygląd karoserii i wnętrza, solidna mechanika (m.in. silniki oraz układ przeniesienia napędu), duży popyt na rynku wtórnym (ładne auta sprzedają się od ręki). Honda Civic to nam się nie podoba: niekorzystna relacja ceny do wieku na tle większości klasowych rywali, braki w zabezpieczeniu przed korozją, drogie części w ASO, drobne niedoróbki w autach z początku produkcji.

Od tego modelu zaczął się nowy etap Kii w Europie! Cee’da zaprojektowano z uwzględnieniem wymagań klientów Starego Kontynentu, rozsądnie skalkulowano jego cenę, a 7-letnia gwarancja miała zapewnić poczucie komfortu eksploatacyjnego. I rzeczywiście, cee’d dość dobrze się sprzedawał i dziś ma niezłą pozycję na rynku wtórnym – stabilnie trzyma cenę, cieszy się niezłym zainteresowaniem i cechuje się dobrą ogólną trwałością. Ma też wiele zalet użytkowych, jak poprawnie rozplanowane wnętrze, przyzwoite wyposażenie i sporo miejsca w drugim rzędzie siedzeń – niezależnie, czy chodzi o hatchbacka, czy kombi. Do tego trzy silniki benzynowe (1.4, 1.6 i 2.0) oraz dwa diesle CRDi (1.6 i 2.0). Nie wszystko jest jednak idealne! Znamy przypadki korozji w niektórych miejscach nadwozia, zastrzeżenia budzi jakość lakieru. Luzy występują w zawieszeniu i przekładni kierowniczej, huczą łożyska kół. Okazało się też, że długa gwarancja (7 lat lub 150 tys. km) ma wiele wyłączeń (z czasem uległa poprawie), a za niektóre części w ASO trzeba słono zapłacić. Generalnie cee’d to udany samochód, ale nie bez wad.

Niska jakość lakieru (głównie na początku produkcji), w autach pomalowanych na bordowo łuszczył się klar, przypadki korozji i kruszących się uszczelek drzwi w najstarszych egzemplarzach. Zdarzają się skrzypienia deski rozdzielczej i nieprawidłowe działanie hamulca ręcznego, zawiesza się radio z CD (konieczna aktualizacja oprogramowania). Przeciętna trwałość łożysk kół, przekładni kierowniczej i łączników stabilizatorów (lepsze od 2007 r.). Benzyniak 1.6 uchodzi za trwały napęd. Kia cee'd to nam się podoba: atrakcyjna cena zakupu, więcej niż poprawna trwałość mechaniki, wiele samochodów kupionych w polskich salonach, niezłe wyposażenie wielu aut, solidne silniki benzynowe. Kia cee'd to nam się nie podoba: przeciętna odporność na korozję, kilka wpadek jakościowych, drogie niektóre części w ASO, nie najlepiej wykonane egzemplarze z początku produkcji.

Mało akcji naprawczych, niewielka liczba poważnych usterek, ogólne zadowolenie wielu użytkowników – Mégane’a 3. generacji powinny wziąć pod uwagę osoby szukające kilkuletniego auta kompaktowego. Wiele egzemplarzy ma bogate wyposażenie, relacja ceny do wieku jest bardzo atrakcyjna, a design nadwozia nadal korzystnie wygląda. Również walory użytkowe modelu nie budzą poważnych zastrzeżeń, niezależnie od tego, czy mówimy o hatchbacku 5d, pakownym kombi (poj. bagażnika 524-1600 l), hatchbacku 3d (określany przez Renault jako coupé), czy odmianie CC z 2-częściowym składanym sztywnym dachem (od 2010 r.). Ogólna jakość wykonania? Dobra. Zastrzeżenia budzą jedynie drobiazgi, np. przeciętny montaż plastików we wnętrzu, pękająca osłona dźwigni hamulca ręcznego i przetarcia ekologicznej skóry na kole kierownicy, jeśli auto zostało w taką wyposażone. Warto wspomnieć też o pękających szybach w autach z początku produkcji (wina nieodpowiedniego wklejenia i powstających naprężeń w czasie, gdy np. auto wjeżdża z mrozu do ciepłego garażu). Z benzyniaków do codziennej jazdy polecamy wersje TCe (1.2 i 1.4), a także motor 1.6 16V, który – choć ma kilka słabych punktów – będzie najtańszy w naprawie i serwisowaniu. Z diesli radzimy wybrać silniki opracowane z Nissanem – 1.6 dCi lub 2.0 dCi – gdyż w opinii mechaników Renault uchodzą za udane i dopracowane.

Przypadki pęknięcia przedniej szyby, lusterka w drzwiach skrzypią podczas składania i rozkładania, a zamontowane w kierunkowskazach lampy bywają nieszczelne. Czasami zawodzi elektryka pokładowa, jednak problem nie jest tak duży, jak w poprzedniku. Przeciętna trwałość łożysk kół. Benzyniak 1.6 16V zmaga się z awariami koła zmiennych faz rozrządu i czujnika położenia wału korbowego, a w silnikach TCe czasami szwankuje elektronika sterująca. Renault Megane to nam się podoba: atrakcyjny wygląd karoserii, korzystna relacja ceny do wieku, dobre wyposażenie wielu aut, staranne zabezpieczenie przed korozją, oszczędne i udane silniki benzynowe. Renault Megane to nam się nie podoba: dość droga obsługa w ASO (koszty części oraz robocizna), ryzykowne turbodiesle (głównie 1.5 dCi z początkowych lat produkcji), dość dużo drobnych problemów, sporo aut poflotowych z dużymi przebiegami.

Golf 6. generacji to dowód na to, że technice „made in VW” nie można bezgranicznie ufać i nie zawsze warto za nią przepłacać. Owszem, to niebrzydki samochód, przyjemny w codziennej eksploatacji (dobra precyzja prowadzenia, niezłe walory użytkowe), który z jednej strony odziedziczył wiele solidnych rozwiązań po poprzedniku, a z drugiej – zyskał nowoczesną (niedopracowaną!) technikę. Przykład: silnik 1.4 TSI. Miał być wizytówką modelu, a szybko okazało się, że zmaga się z problemami. Oprócz tego na rynek trafiła partia aut, które po kilku latach zaczęły korodować. Nieobce są kłopoty z działaniem elektroniki pokładowej. Wiele problemów wyeliminowano w 2010 r., jeśli więc zależy wam na Golfie VI 1.4 TSI, to radzimy wybierać młodsze egzemplarze, a wśród starszych rozejrzeć się za jednym z pewniejszych benzyniaków, np. 1.4/80 lub 1.6 8V/102 KM. Nieźle prezentują się diesle (1.6 i 2.0 – wyposażone we wtrysk CR), choć wśród nich trudno o Golfa z rozsądnym przebiegiem. W ofercie rynkowej znajdziecie hatchbacki (3d i 5d), kombi (od 2009 r.) oraz odmianę kabriolet (miękki dach; 2011 r.).

Zabezpieczenie antykorozyjne jest dobre, choć na rynek trafiła partia aut, których nadwozie dość szybko zaczynało rdzewieć. Problemy z działaniem centralki sterującej – VW ogłosił akcję przywoławczą, podczas której wgrywano nowy software lub wymieniano centralkę. Akcja dotyczyła m.in. wersji 1.4 i 1.4 TSI oraz odmian z DSG (6b). Do tego silniki 1.4 TSI zmagają się z awariami łańcuchowego napędu rozrządu, w mocniejszych wersjach dochodzi czasem do pęknięcia tłoków. Volkswagen Golf VI to nam się podoba: konserwatywny styl, łatwa odsprzedaż na rynku wtórnym, dobrze rozplanowane wnętrze, precyzja prowadzenia, świetny dostęp do zamienników, duży wybór na rynku. Volkswagen Golf VI to nam się nie podoba: mało korzystna relacja ceny do wieku, duże ryzyko kradzieży, spore problemy z silnikami 1.4 TSI z początkowych lat produkcji, wiele aut powypadkowych.