Volkswagen Touran I vs. Renault Scenic II - dalekie od ideału!

Pod względem stylistyki modele prezentują dwa przeciwne bieguny. O ile Renault jest awangardowe, nowoczesne i wyróżniające się z tłumu, o tyle Touran pierwszej generacji to pudło na kołach, które zostało pozbawione emocji i jest w stu procentach nakierowane na praktyczność. Scenic II choć ma nieco "zezowate oczy" jest idealnym samochodem dla młodych i dynamicznych rodzin mieszkających w miastach. Co z Volkswagenem? Pod względem stylistycznym to samochód dla osób, które cenią nieskomplikowane rozwiązania.

Prosta karoseria Tourana razi estetów, ale ucieszy głowę rodziny. Pudełkowata forma ukrywa naprawdę obszerne wnętrze. W kabinie znalazło się miejsca dla pięciu oddzielnych foteli i dwóch dodatkowych chowanych pod podłogą bagażnika (opcjonalnie). Do tego w konfiguracji 5-osobowej kufer mieści aż 695, a 2-osobowej potężne 1989 litrów. Wyniki są imponujące! Deska rozdzielcza jest szara i prosta, ale w zamian zapewnia dobrą ergonomię i została wykończona wysokiej jakości materiałami.

Funkcjonalność to drugie imię Scenica. Francuzi zadbali o pięć oddzielnych foteli, a w wersji Grand nawet siedem, całą masę schowków i półeczek (w sumie 91 litrów!), dopracowaną ergonomię oraz różnorodną możliwość konfiguracji wnętrza. Renault jest gorzej wykonane od niemieckiego konkurenta. Tapicerki foteli i plastiki już po 3 - 4 latach eksploatacji noszą wyraźne ślady użytkowania. Dodatkowo oferuje mniejszą przestrzeń bagażową. W kufrze mieści się od 430 do 1840 litrów.

Francuscy inżynierowie postawili na prostą konstrukcję zawieszenia. Przód minivana jest resorowany za pomocą kolumn McPhersona, a tył belki skrętnej. Renault skupia się na komforcie jazdy i miękko tłumi nierówności. Niską trwałość mają łożyska kolumn resorujących, łączniki stabilizatora i drążki kierownicze. Podwozie Tourana I jest nowocześniejsze. Niemcy zdecydowali się na połączenie kolumn McPhersona i osi wielowahaczowej. Volkswagen ma precyzyjny układ kierowniczy, sztywne nastawy i idealną trakcję. Prowadzi się świetnie, jednak zapewnia zbyt niski komfort jak na auto rodzinne. Ciężko mieć jakiekolwiek zastrzeżenia dotyczące trwałości zawieszenia w Touranie.

Jako że Volkswagen był najchętniej konfigurowany z dieslami, to silniki wysokoprężne dominują na rynku wtórnym. Ofertę otwiera 105-konna wersja motoru 1,9 TDI. Minivan przyspiesza do pierwszej setki w 13,2 sekundy i spala w mieście 7,4 litra paliwa. Być może ropniak nie zapewnia imponujących osiągów, jednak jest trwały. Najczęściej psuje się zawór EGR oraz pojawiają się problemy z rozruchem na gorącym silniku. W drugim z przypadków konieczna jest korekta programu sterującego. Co z drogim osprzętem? Turbosprężarka i dwumasowe koło zamachowe nie ulegną awarii wcześniej, niż po pokonaniu 200 - 250 tysięcy kilometrów.

Gwarantem lepszych osiągów i niewiele wyższego spalania jest motor 2,0 TDI. 140-konny Touran I osiąga 100 km/h po 10,2 sekundy. W cyklu miejskim zapotrzebowanie na paliwo wynosi 7,6 litra. Niestety nowocześniejsza konstrukcja nie oznacza wyższej trwałości. Silnik 2,0 TDI to jedna z najgłośniejszych wpadek koncernu Volkswagena! Jednostka już po pokonaniu 100 tysięcy kilometrów może mieć problem z pękniętą głowicą oraz uszkodzonymi wałkami rozrządu i hydraulicznymi regulatorami luzu zaworowego. Równie szybko występują niesprawności układu olejowego, które prowadzą do zatarcia turbosprężarki.

Jednym z motorów najczęściej występujących w Renault jest 16-zaworowy benzyniak o pojemności 1,6 litra. 115 koni mechanicznych rozpędza minivana do setki w 12,5 sekundy. Spalanie w mieście wynosi 9,3 litra. Francuska jednostka jest naprawdę trwała. Właściciele poza usterkami cewek zapłonowych i czujników oraz drobnymi wyciekami oleju nie powinni mieć praktycznie żadnych problemów.

Alternatywą jest 120-konna wersja diesla 1,9 dCi. Ropniak sprawia, że sprint do 100 km/h zajmuje Scenicowi II 12,1 sekundy. Auto potrzebuje na pokonanie stu kilometrów w mieście 7,4 litra oleju napędowego. Głównym problemem silnika 1,9 dCi jest nietrwała turbosprężarka. Czasami mechanizm nie wytrzymuje więcej niż 60 tysięcy kilometrów. Poza tym układ wtryskowy jest wrażliwy na jakość paliwa, szybko pojawia się niesprawność zaworu EGR i z czasem dochodzi do obrócenia panewek wału korbowego.

Największą słabością Renault jest rozbudowana elektronika. Kierowca ma frajdę z zakupu świetnie wyposażonego samochodu, nie wie jednak, że nowoczesne systemy szykują dla niego przykrą niespodziankę. W trakcie jazdy bez wyraźnej przyczyny przygasają lub wyłączają się ekrany na konsoli centralnej, posłuszeństwa odmawia system Hands Free oraz szwankuje centralny zamek, podnośniki szyb, immobiliser i kierunkowskazy. Aby móc opanować serię awarii, właściciel powinien korzystać z pomocy wykwalifikowanego i doświadczonego elektromechanika. Scenic II boryka się także z usterkami mechanicznymi. Niską trwałość mają przekładnie kierownicze i pękają węże klimatyzacji.

Niemiecki minivan jest zdecydowanie niedopracowany! Uszczelki drzwi albo samoczynnie odpadają, albo przepuszczają wodę, nagminnie pada czujnik stopu, nietrwałe są silniczki wycieraczek i łożyska kół. Dodatkowo prędzej lub później popsuje się klakson, klamka bagażnika, elektryczne sterowanie szybami i sprężarka klimatyzacji. Co gorsze, to jeszcze nie koniec problemów. Centralny komputer sterujący jest wrażliwy na nieumiejętne ingerencje w instalację, a sterownik elektrycznego wspomagania okazuje się awaryjny. W skrzyniach DSG współpracujących z silnikami diesla dwa koła dwumasowe na ogół nie wytrzymują więcej niż 60 - 70 tysięcy kilometrów.

Renault i Volkswagen są przedstawicielami tego samego segmentu, jednak w gruncie rzeczy są skierowane do całkowicie różnej grupy odbiorców. Touran I jest idealny dla ludzi, którzy na rzecz dużego i praktycznego wnętrza są w stanie przymknąć oko na wyższą ceną, nudną stylistykę i zaniedbania jakościowe. Renault z kolei to auto dla osób, które poszukują oryginalnego środka transportu za rozsądne pieniądze, a jednocześnie potrafią zaakceptować liczne wybryki układu elektrycznego. Którą z opcji wybieracie?