Niemcy zrobili diesle doskonałe. Te kombi są niemal idealne, ale jedno jest bliżej perfekcji

Ale najpierw trochę historii, żeby zyskać odpowiednią perspektywę do tego porównania i uczciwie wypozycjonować oba modele, nie zapominając o ewolucji, którą przeszły obie marki. Od zaprezentowania pierwszego BMW serii 5 kombi w 1991 r. role między koncernowymi konkurentami zostały klarownie podzielone, więc klasa E została cudem przestronności, pakowności i komfortu jazdy, a „piątka” – naturalnym wyborem fanów radości z jazdy, którym nie zależało zbytnio na maksymalnych walorach praktycznych. Te walory oczywiście także były wysokie, ale nie miały podejścia do wielkiej w środku klasy E.

A dzisiaj? Aktualna „piątka” kombi (typoszereg G61) ma aż 5,06 m długości i 1,9 m szerokości. To prawdziwy kolos. Mercedes jest mniejszy - klasa E kombi (typoszereg S214) ma „tylko” 4,95 m długości oraz 1,88 m szerokości. Taka różnica w wymiarach zewnętrznych to kosmetyka i zupełnie nie przeszkadza Mercedesowi w oferowaniu większej przestrzeni bagażowej (615-1830 l, BMW: 570-1700 l).

Do porównania wybraliśmy luksusowo wyposażone nieduże turbodiesle – oba o mocy 197 KM – o gigantycznych jak na dzisiejsze modne zelektryfikowane standardy zasięgach i zadowalających osiągach, a przy tym więcej niż wystarczających prędkościach maksymalnych. Stopień skomplikowania tych kombi jest kosmiczny.

BMW na przykład ma stalowe zawieszenie z przodu, a z tyłu – pneumatyczne z samopoziomowaniem plus jeszcze skrętną tylną oś. Średnica zawracania: 11,9 m. W kabinie dominuje lekko obrócony w stronę kierowcy zakrzywiony wyświetlacz z centralnym ekranem o przekątnej 14,9 cala. W przeciwieństwie do innych modeli marki (np. X1) nadal mamy tu możliwość sterowania za pomocą manipulatora, co odnotowujemy jako zaletę.

„Piątka” znajduje się już w połowie drogi do autonomicznej jazdy. W trybie Assisted Driving asystent autostradowy może się zająć włączeniem kierunkowskazu i skrętem kierownicy, przy czym funkcję trzeba najpierw aktywować przyciskiem na lewym ramieniu kierownicy. Pytanie, czy prowadzący po otrzeźwieniu z zachwytu nad nowinką techniczną będą z niej w ogóle korzystali, bo system działa z wieloma „jeżeli” oraz „ale”. Kierowca musi stale pozostawać czujny, jaki jest zatem sens takich gadżetów? Normalna, własnoręczna jazda o wiele bardziej relaksuje.

Mercedes ma podobnego asystenta zmiany pasa ruchu, aktywowanego mignięciem kierunkowskazu. Dłonie muszą nadal pozostawać na kierownicy, a cały system ma zapewne stanowić pokaz kompetencji technicznych producenta i tego, co możliwe. Jakieś ewidentne niespodzianki? Oczywiście! Oto bowiem BMW z niewielką przewagą, ale zwycięża w kategorii komfortu resorowania. Nawet opcjonalne 20-calowe felgi nie przeszkadzają mu na torze z wybojami.

Kolejne odkrycie, ale już mniej niespodziewane, to cena Mercedesa, która za sprawą automatycznego dodawania różnych pakietów do konfiguracji osiąga – po wyrównaniu poziomu wyposażenia – astronomiczny poziom. Weźmy jednak pod uwagę, że to jest nisza, w której wyższy koszt zakupu potrafi przyciągnąć klientów, bo zapewnia im prestiż i ekskluzywność. A istnieją tacy właściciele aut, którym bardzo zależy na tym, żeby mieć coś, na co innych nie stać. Nie będziemy się tutaj rozwodzili nad empatycznym i etycznym aspektem takich upodobań, potraktujmy je jako zabieg marketingowy, który działa i sprzedaje.

Jeżeli chodzi o modne elektrycznie wysuwane klamki do otwierania drzwi, to ani BMW, ani Mercedes nie znalazły jeszcze w pełni optymalnego rozwiązania, które działałoby bez szarpnięć i nie wyślizgiwało się z dłoni. Za to trójekranowy kokpit Mercedesa (Hyperscreen) z pewnością wymyka się już granicom zdrowego rozsądku – to pierwsze wrażenie. Druga refleksja przynosi jednak sensowne uzasadnienie: jesteśmy dziś tak zewsząd bombardowani informacjami, że niedobodźcowany pasażer nawet tak wspaniałego auta, jak Mercedes klasy E, mógłby zacząć się nudzić. A tak, zamiast patrzeć na „nudę” za oknami i „nudę” w kabinie, może oglądać filmy, kompas, zegar, mapę nawigacji lub zdjęcie z muzeum Mercedesa. Natomiast ta „wszystkodotykowa” obsługa... Po co tak komplikować proste rzeczy, jak np. ustawianie podparcia lędźwiowego?

Na szczęście w zakresie fundamentalnych kompetencji motoryzacyjnych – a do takich z pewnością należy jazda – oba auta są znakomite. Ekonomia podróżowania dwutonowymi kombi jest trudna do wyobrażenia. Hamowanie? Wręcz sensacyjne.

Czy w dobie bezszelestnych elektryków kombi z dieslem jeszcze kogoś kręci? Ależ tak! Te samochody potrafią wszystko, i wszystko robią niemal doskonale. Są ciche, szybkie, superoszczędne, luksusowo wyposażone, przestronne i pakowne. I te zasięgi. Ponad 1000 km na jednym tankowaniu. O zwycięstwie zdecydowały detale, które szalę przechyliły na stronę BMW. Jednak oba kombi są warte zakupu. My wybralibyśmy BMW, ale doskonale rozumiemy tych, którzy wybierają Mercedesa.