Ta Kia kosztuje tyle, co Mercedes, ale jest znacznie większa. Który SUV z dieslem i 4x4 jest lepszy?

Wyobrażaliście sobie kiedyś, że koreańska Kia będzie kosztowała niemal dokładnie tyle, co adekwatny do jej formatu Mercedes? I nie są to małe kwoty. Mówimy tu co prawda o najdroższej wersji Sorento, która może się pochwalić luksusowym wyposażeniem. Dwustopniowe ogrzewanie kierownicy? Kamery z widokiem 360 stopni? Elektrycznie sterowane fotele? Na pokładzie. Podobnie jak ekran przezierny, a także aktywny tempomat, który potrafi dostosować ustawienia do maksymalnej prędkości jazdy obowiązującej na danym odcinku drogi. Ostrzeganie przed wyjściem z auta, gdy z tyłu nadjeżdża pojazd? Zdalne parkowanie za pomocą pilota? Podobno Kia produkowała kiedyś proste i tanie auta, tyle że... pamiętacie jeszcze, kiedy to było?

Mercedes też ma swoje mocne punkty, bo na przykład sterowanie głosowe pokładowym systemem MBUX jak zwykle działa znakomicie, a systemy asystujące funkcjonują jeszcze bardziej spójnie i harmonijnie niż u koreańskiej konkurencji. Za to pod względem komfortu w drugim rzędzie foteli Sorento okazuje się absolutnie rewelacyjne. I nie chodzi tu o miejsce na kolana dla dryblasów, bo tego nie brakuje również w Mercedesie. Za to ta szerokość kabiny! Kia wykazuje tu kilkunastocentymetrową przewagę. To niewiarygodne! Przecież GLB też ma pudełkowate nadwozie o wdzięku barakowozu, a niewielkie pochylenie boków karoserii pozwala wygospodarować duże i wygodne wnętrze. Wsiądźcie jednak do Kii, a poczujecie się jak na domowej sofie.

Za to przednie fotele są według nas wygodniejsze w niemieckim aucie, dają poczucie lepszej integracji z samochodem bez straty na komforcie. Z kolei schowki to domena koreańskiego SUV-a, pod tym względem Kia osiągnęła kosmiczny poziom praktyczności. Sorento to niemal drugi dom na kołach. I coś w tym jest, bo cięższa o 150 kg Kia jeździ leniwiej od Mercedesa, który pod każdym względem wykazuje większy entuzjazm do jazdy. Czy to zakręt, czy dodanie gazu, różnica jest odczuwalna i przyjemna na korzyść niemieckiego samochodu. Koreański SUV ma mniej precyzyjny układ kierowniczy, szybciej wpada w podsterowność, kiedy przesadzicie z prędkością na ostrym łuku drogi. Trzeba jednak mocno podkreślić: Sorento prowadzi się bardzo bezpiecznie. Ingerencje systemu dynamicznej kontroli stabilności są przytomne i płynne.

O przyspieszeniach nie ma się co rozpisywać, bo takich rodzinnych kloców nie kupuje się do ścigania, ale jednak jest przyjemnie, kiedy auto daje wrażenie lekkości, wolności, wciska w fotel po dodaniu gazu. Tutaj niemiecki konkurent pozostawia „koreankę” daleko, daleko z tyłu. Czy to w mieście, czy na autostradzie, wszędzie jest zwinniejszy, szybszy, dynamiczniejszy i z pewnością da więcej satysfakcji kierowcom tęskniącym za mocą i lubiącym, kiedy auto „idzie”. Mimo znacznie niższej masy przewaga Mercedesa przy dystrybutorze okazuje się niewielka.

Jeżeli chodzi o wrażenia akustyczne napędów, to zależy ona od sposobu jazdy i sytuacji drogowych. Ogólnie Kia jest zaskakująco dobrze wyciszona. Sam silnik podczas spokojnej jazdy brzmi łagodniej niż ten w Mercedesie. Sytuacja odwraca się, kiedy dodacie więcej gazu – wtedy to GLB wypada lepiej. Ma też wyjątkowo przytomnie, cicho i błyskawicznie działający system start-stop, wyłączający silnik spalinowy wtedy, gdy jego moc nie jest potrzebna do jazdy, a zapas energii w akumulatorze wystarcza do zasilania pokładowych urządzeń elektrycznych i elektronicznych. Specyficzna cecha Mercedesa: bardzo rygorystyczne ESP.

Chciałoby się powiedzieć: uczyńmy SUV-y znowu wielkimi. Oszczędny turbodiesel to najwszechstronniejsze źródło napędu do samochodów tej wielkości. Oba są bardzo dobre. Mercedes lepiej się prowadzi, ale Kia wygrywa tam, gdzie powinien być lepszy praktyczny SUV, czyli przede wszystkim w przestrzeni we wnętrzu. Nic dziwnego — w końcu to po prostu większe auto. Kia vs Mercedes: 1:0.