Peugeot 207 kontra Ford Fiesta - ładne, trwałe i w dobrej cenie

Jeśli szukacie małego auta do poruszania się głównie po mieście, nie będzie to zły wybór, gdyż do 70-80 km/h oba napędy radzą sobie nieźle. Gorzej jest poza terenem zabudowanym, szczególnie na trasach szybkiego ruchu – odczujecie wtedy niedostatki mocy. Jeśli więc często jeździcie poza miastem, radzimy wybrać nieco mocniejsze napędy (oba auta miały takie w ofercie).

Podczas zakupu radzimy uważać, bo choć 15-20 tys. zł to dość dużo pieniędzy jak na klasę B, to jednak będą to już ponad 7-letnie egzemplarze, zatem ryzyko kupna zmęczonego auta jest dość duże.

Mimo upływu lat Peugeot 207 to nadal jedno z najzgrabniejszych i najładniejszych małych aut na rynku wtórnym. Atrakcyjna jest też cena. W porównaniu z Fiestą (podobne wyposażenie, zbliżony rocznik i przebieg) „207-ka” jest średnio o ok. 3 tys. zł tańsza. Co jednak ważne, niższa cena nie oznacza niższej trwałości. Owszem, awarie w blisko 10-letnim małym Peugeocie występują, ale po pierwsze, rzadko są to problemy dużego kalibru, a po drugie, wersja z porównywanym benzyniakiem 1.4/73 KM w opinii wielu mechaników uchodzi za bezpieczną z punktu widzenia trwałości i kosztów serwisu. Zresztą silnik ten jako jeden z nielicznych w palecie był oferowany przez niemal cały okres produkcji.

To stara, solidna jednostka – niewysilona, z 8-zaworową głowicą i jednym wałkiem rozrządu. Moc 73 KM nie zapewnia oszałamiających osiągów, ale w warunkach miejskich „207-ka” 1.4 radzi sobie przyzwoicie. Poza miastem jest już nieco gorzej, co zresztą potwierdza czas przyspieszenia do „setki” (14 s). Zawsze można poszukać 16-zaworowej wersji 1.4 (88 KM) lub 1.6 (109 KM).

Uważajcie natomiast na nowsze benzyniaki serii Prince – ryzyko drogich awarii. W ofercie dużo jest też diesli – polecamy wersję 1.6 (najlepiej z 8-zaworową głowicą). Walory użytkowe? Dość dobre, ale to Fiesta hatchback ma nieco większą kabinę i pojemniejszy bagażnik. „207-ka” występuje też jako kombi z bagażnikiem o poj. 337-1258 l.

Rdza dość szybko atakuje układ wydechowy; znamy przypadki wilgoci pod dywanikami (efekt niedrożnych kanałów odpływowych w podszybiu); zdarza się, że hałasuje tylna klapa (złe ustawienie zamka); często przepalają się żarówki reflektorów; niekiedy posłuszeństwa odmawia sterowanie klimatyzacją; w VTi i THP (benzyniaki serii Prince): nadmierne spalanie oleju, nietrwały łańcuch rozrządu, awarie systemu zmiennych faz rozrządu i hydrauliki zaworów; francuskie silniki 1.4 i 1.6 (seria TU) zmagają się głównie z wyciekami oleju.

Korzystna cena zakupu, dobre wyposażenie, udany silnik 1.4, przyjemny wygląd.

Przeciętne wykończenie, słaba dynamika poza miastem, dużo zaniedbanych aut.

Fiesta 6. generacji okazała się przełomowa. Zaprojektowana w konwencji Kinetic Design została ciepło przyjęta i sprzedawała się znakomicie. Przekłada się to na duży wybór aut na rynku wtórnym. Wiele z nich ma porównywanego benzyniaka pod maską. Ford ochrzcił go mianem „1.25” (poj. 1242 ccm). Mimo mniejszej pojemności niż u rywala rozwija o 9 KM więcej (82). Na papierze wszystko wygląda korzystnie, ale gdy zechcecie wykorzystać możliwości tego motorka, musicie osiągnąć wysokie obroty, co oznacza nieprzyjemny hałas w kabinie i podwyższone spalanie. Podczas normalnej jazdy wypada ono przyzwoicie (6,6 l/100 km – o 0,5 l/100 km mniej niż konkurent). Także dynamiką Fiesta 1.25 wygrywa z małym Peugeotem, na co wpływ ma nie tylko mocniejszy silnik, lecz przede wszystkim niższa masa własna Fiesty. Zresztą da się to odczuć podczas jazdy. Fiestę prowadzi się lekko i przyjemnie, a dopracowany (jak na malucha) układ jezdny zapewnia świetny kompromis między sportem a komfortem. Można też liczyć na bogate wyposażenie – łatwiej o „wypasioną” Fiestę 1.25 niż o Peugeota 1.4. Jeśli chodzi o trwałość, to podobnie jak u rywala, wypada dość dobrze, choć drobne problemy się zdarzają. Niestety, Fiesta jest dość droga – np. zadbane auta z 2010 r. kosztują blisko 20 tys. zł.

W samochodach produkowanych do 2012 r. istnieje ryzyko korozji tylnej klapy; przeciekanie wody do wnętrza bagażnika (okolice tylnej lampy); podobnie jak w „207-ce”, dość szybko przepalają się żarówki; szwankuje przełącznik świateł awaryjnych i sterowanie radiem z koła kierownicy; zdarzają się problemy z elektrycznym wspomaganiem i hałasującym przegubem krzyżakowym układu kierowniczego (fot.; pomaga smarowanie); w silnikach 1.25 i 1.4 awarie pompy cieczy chłodzącej; w motorach zasilanych LPG szybko niedomagają głowice; częsty problem to pocący się uszczelniacz prawej półosi.

Atrakcyjny wygląd, dobre właściwości jezdne, spory bagażnik, rozsądne koszty użytkowania.

Dużo aut pofirmowych i „rozbitków” z importu, ryzyko korozji klapy, dość wysoka cena.

Wyrównany pojedynek, ale ostatecznie wygrywa Fiesta – większa, bardziej dynamiczna i oszczędna. „207-ka” to też dobre auto, które przekonuje nie tylko ceną, lecz także niezłą trwałością.