Suzuki Vitara 1.5 DualJet Hybrid. Jeździ bez płynności i przekonania

1,5-litrowy wolnossący silnik benzynowy o mocy 102 KM został połączony z 33-konnym elektrykiem, litowo-jonową baterią trakcyjną o pojemności 0,84 kWh i napięciu 140 V oraz ze zautomatyzowaną 6-biegową skrzynią. Opcjonalny napęd na 4 koła (12 000 zł) jest realizowany przez sprzęgło wielopłytkowe, a nie dodatkowy silnik elektryczny, jak np. w konkurencyjnym Yarisie Cross.

Przeczytaj także: test Toyoty Yaris Cross

Decydując się na Vitarę 1.5 DualJet Hybrid, trzeba się w pierwszej linii pogodzić ze stratą aż 86 l pojemności bagażnika – akumulator znalazł się bowiem pod podłogą, a nie pod kanapą. Różnica tak bolesna jak w hybrydach plug-in, które mają wielokrotnie większe akumulatory – stąd też trudna do zaakceptowania.

Niestety, rozczarowanie budzi też sama praca układu hybrydowego. W domyślnym trybie system działa tak, jakby zapomniał o swojej elektryfikacji – w teście potrafił nie wyłączać silnika spalinowego nawet podczas postoju na światłach, podobnie w trakcie jazdy z lekkim gazem, gdy powinien korzystać wyłącznie z elektryka. Na pocieszenie: 4-cylindrowy silnik ma niezłą kulturę pracy.

Dopiero po uruchomieniu trybu Eco sterowanie zmienia logikę pracy i silnik elektryczny wchodzi do gry podczas ruszania czy "żeglowania", a spalinowy odłącza się przy niskim obciążeniu. Reakcja na gaz staje się jednak bardziej ospała. Współpraca jednostek nie odbywa się zbyt płynnie, a sytuację dodatkowo pogarsza przekładnia – na niższych biegach działa niezbyt pospiesznie, często zdarza jej się szarpnąć, zmusza do bardzo spokojnej jazdy i nie sprawdza się też w czasie parkowania, gdyż nie potrafi płynnie "pełzać".

Kierowca ma możliwość manualnej zmiany biegów łopatkami na kierownicy, co przydaje się np. przed wyprzedzaniem, by nie ćwiczyć cierpliwości. Niezadowalające jest czucie hamulców – pedał w pierwszej fazie nacisku się zapada, po czym nagle wywołuje szarpnięcie.

Czy Vitara z nową hybrydą jest przynajmniej oszczędna? Średnio 6,2 l/100 km na naszej trasie pomiarowej to niedużo, lecz po małym SUV-ie z hybrydą spodziewaliśmy się niższego spalania. W mieście Vitara zużywa 5,8-7,5 l/100 km, na autostradzie 6,8 l, na drodze krajowej 5,9, a na ekspresówce – 5,3 l/100 km.

Prowadzenie Vitary nie daje wiele frajdy, układ kierowniczy cechuje rozlazłość, na ruch kierownicą reaguje ślamazarnie. Wspomaganie jest bardzo silne i zupełnie rozmywa czucie kół.

Choć zawieszenie miękko zestrojono, amortyzatory przekazują do kabiny wiele wstrząsów, gdy pokonuje się nierówności. System unikania kolizji reaguje przesadnie czule i alarmuje nawet w sytuacji spokojnego hamowania przed innym pojazdem. Chce się go jak najszybciej wyłączyć.

Produkowana od 2015 r. Vitara zasługuje na bardziej dopracowany układ napędowy na jesieni życia. Testowana hybryda mnie nie przekonuje: nie jest istotnie oszczędniejsza od wersji mild hybrid, bateria zabiera cenne litry w bagażniku i do tego jest bardzo droga. W tej cenie wolałbym kupić np. Hondę HR-V, która poza brakiem opcji układu 4x4 jest pod każdym względem lepsza od Vitary (do tego o klasę większa). Suzuki kiepsko się prowadzi, niezbyt komfortowo zachowuje się na nierównościach, ma ślamazarną skrzynię, przestarzałe multimedia i słabo działające systemy asystujące. OCENA: 3+

*po odsunięciu oparcia przedniego fotela o metr od pedału hamulca (odpowiada to ustawieniu dla kierowcy przeciętnego wzrostu)