Volvo V90 Cross Country B5 – komfortowy długodystansowiec

Rywalizując na rynku z takimi modelami, jak Audi A6 Allroad czy Mercedes klasy E All-Terrain, Volvo V90 Cross Country udowadnia, że może stanowić zgrabny kompromis, pomiędzy praktycznym i stylowym samochodem rodzinnym a uniwersalnym SUV-em. Jego blisko 5-metrowej długości nadwozie kusi szlachetnym wyglądem, a osłony pod zderzakami, przy nadkolach i progach oraz solidny, ponad 20-centymetrowy prześwit jednoznacznie sugerują zdolności pokonywania nie tylko utwardzonych szlaków.

Wnętrze imponuje zarówno jakością wykończenia, jak i przestronnością. Pięciu dorosłych pasażerów podróżuje tu w komfortowych warunkach, a ilość miejsca dla osób siedzących z tyłu należy do największych w klasie. Nieco gorzej pod tym względem jest w bagażniku – tam do dyspozycji jest co prawda od 560 do 1526 l, ale już np. Audi A6 Allroad oferuje odpowiednio 565 i 1680 l, a Mercedes E All-Terrain – 640 i 1820 l. Liderką pod tym względem jest Škoda Superb Scout z bagażnikiem o pojemności od 660 do 1950 l. Na plus Volvo trzeba zaliczyć to, że oparcia kanapy składają się stosunkowo łatwo i pozostawiają płaską podłogę, na którą można wsunąć przedmioty o długości nawet 2 m.

W ubiegłym roku Volvo zaczęło wyposażać swoje auta w system multimedialny Android z usługami Google’a i o ile początkowo byłem pod wrażeniem jego działania, zwłaszcza obsługi głosowej, o tyle po dłuższym użytkowaniu okazało się, że wymaga jeszcze dopracowania. Zdarzało się, że system restartował się podczas jazdy, co przerywało działanie skądinąd świetnej nawigacji i utrudniało poruszanie się po mieście (czeska Praga), albo zrywał połączenie z odtwarzaczem muzyki. Co ważne, nie współpracuje też jeszcze z Apple CarPlay.

Zastrzeżenia mam także do ergonomii obsługi niektórych funkcji – np. aktywacja trybu offroadowego albo ustawień pneumatycznego zawieszenia wymaga wejścia w konkretne menu przez ekran dotykowy. W superlatywach oceniam za to działanie systemu audio Bowers & Wilkins.

Układ napędowy z dieslem o mocy 235 KM, wspieranym przez alternator-rozrusznik generujący w razie potrzeby dodatkowe 14 KM, zapewnia bardzo dobrą dynamikę i elastyczność, choć muszę przyznać, że to spokojny styl jazdy bardziej pasuje do tego modelu. Potrafi wówczas odwdzięczać się niskim spalaniem (na trasie Warszawa–Praga 7,1 l/100 km przy średniej prędkości 75 km/h z całego odcinka) i w połączeniu z cichszą pracą oraz komfortowym zawieszeniem pozwala na relaksującą jazdę. Na trasach świetnie sprawdza się aktywny tempomat, a w terenie specjalny tryb offroad tak steruje elektronicznymi asystentami, rozdziałem momentu na obie osie i skrzynią biegów, że V90 CC zaskakująco zwinnie radzi sobie nawet z trudniejszymi przeszkodami.

Obowiązujące przez lata stwierdzenie: „mówisz: Volvo – myślisz: kombi” nadal jest w 100 procentach aktualne, a V90 mimo już prawie 6-letniego stażu rynkowego w dalszym ciągu może uchodzić za jeden ze wzorców tego segmentu. Zapewnia doskonałe właściwości jezdne i pozwala na pełne czerpanie z potencjału mocnego diesla. Przy tym na co dzień okazuje się zwinniejsze niż SUV i oczywiście, zdecydowanie lepiej jeździ. Nie bez znaczenia jest także to, że po zatankowaniu do pełna może przejechać nawet 1000 km – niewiele jest już samochodów, które tak potrafią. Cena, jak to w segmencie premium, jest – niestety – wysoka.