Używany Fiat Tipo II – dobry, ale nie dla każdego

Tipo produkowane jest w tureckiej fabryce koncernu. Może to właśnie było powodem pokazania w pierwszej kolejności sedana? Jeśli jednak ktoś nie gustuje w trójbryłowych nadwoziach w tej klasie, to nie ma problemu, bo od stycznia 2017 r. kupić też można było pięciodrzwiowego hatchbacka oraz kombi (nazwane "Station Wagon"). Pomijając nadwozia typu coupé czy kabriolet, mamy więc tu pełen wybór wariantów. Dodamy, że pod względem użytkowym karoserie nie wypadają źle. Wysoko umieszczone siedzisko pozwala dorosłym zająć wygodną pozycję na kanapie, szeroko otwierają się też drzwi, co ułatwia wsiadanie.

Tak dobrego wyboru nie ma z pewnością w palecie silników. Dominują benzyniaki, wśród których można znaleźć tylko trzy jednostki: bazową 1.4/95 KM, znaną m.in. z Jeepów Renegade’ów 1.6 E-Torq (110 KM, ale łączona tylko z przekładnią automatyczną) oraz 1.4 T-Jet – z doładowaniem i mocą 120 KM. Co ciekawe, właśnie ta ostatnia występowała także z instalacją gazową. Silniki mają dość prostą budowę, nie ma tu wtrysku bezpośredniego ani zaawansowanych systemów np. oczyszczania spalin czy też znanego z innych motorów Fiata układu Multiair (zastępuje wałek rozrządu zaworów ssących).

Jak to bywa w przypadku prostych konstrukcji, nie ma co spodziewać się po nich szczególnej dynamiki. Bazowa wersja, nawet "poganiana" pedałem gazu, nie potrafi wykrzesać dobrej dynamiki, za to hałas – owszem. Nie będzie to też wariant oszczędny, bo przekroczenie 9 l/100 km w mieście nie jest problemem. Znamy jednak kierowców, którzy uzyskują wynik około 6,5 l/100 km (podmiejskie obszary, spokojna jazda). Podobnie jest z motorem 1.6 (tu w mieście spalanie dochodzi nawet do 11 l/100 km). Do dynamicznej jazdy najbardziej nadaje się doładowany silnik 1.4, jednak nie obejdzie się tu bez większych rachunków za paliwo. Do agresywnej jazdy nie nadają się też diesle, szczególnie mniejszy – 1.3. Kolejna rzecz to podwozie – Tipo znacznie lepiej sprawdzi się w roli spokojnego, komfortowego auta rodzinnego, niż gdy będziemy sprawdzać, na ile dynamicznie można pokonywać nim zakręty.

Z pewnością można też trochę ponarzekać, oceniając wyposażenie – auto jest na rynku dopiero od kilku lat, jednak LED-y można zobaczyć jedynie jako światła dzienne bogatszych wersji. Tam również stosowane są… ksenony! Z pewnością wielu kierowców w kilkuletnim aucie oczekiwałoby systemów wspomagających jazdę (np. utrzymania pasa ruchu).

Dobra, dodatkowe systemy często oznaczają dodatkowe wydatki, nawet wymiana szyby czołowej może oznaczać koszt… 5000 zł, gdy trzeba będzie skalibrować wszystkie kamery, czujniki itp. Może więc postawić na prostotę i zainteresować się właśnie Tipo? Model nie jest może wzorowym długodystansowcem, z pewnością nie wypada jednak źle. Akcje naprawcze w UOKiK-u? Tylko dwie dotyczące poduszek powietrznych (opis w galerii). Typowe problemy, korozja? Również nie ma wiele, a na rdzę jest jeszcze – na szczęście – zdecydowanie za wcześnie.

Fiat prowadził też kilka akcji naprawczych dotyczących oprogramowania (mimo słabo rozwiniętej instalacji i osprzętu). Poprawiano radia Uconnect, ale też system ogrzewania oraz silniki. To oczywiście ani szczególnie kosztowne, ani skomplikowane. Czego bać się bardziej? W przypadku podstawowego silnika 1.4 może, niestety, pojawić się zwiększone zużycie oleju silnikowego. Nie ma co jednak bawić się w remont, bo to bardziej cecha tych jednostek niż usterka. Ważne, żeby pilnować stanu oleju, bo na 10 tys. km może ubyć nawet około 2 l. W przypadku wersji turbo pojawia się problem z pękającym kolektorem wydechowym, jednak ani nie jest to nagminne (to mało wysilony wariant 120-konny), ani problematyczne, bo nowy oryginalny kolektor to wydatek około 700 zł (w wersji, która ma już nie pękać). Motor 1.6 w Tipo również nie sprawia wielu kłopotów, chociaż trzeba się liczyć ze spalaniem oleju, zużyciem łańcucha rozrządu czy uszkodzoną uszczelką pod głowicą. Mechanicy podkreślają jednak, że te uszkodzenia znacznie częściej pojawiają się w modelach Jeep Renegade czy Fiat 500X. Diesle uchodzą za dopracowane, problemy dotyczą raczej zaniedbanych serwisowo egzemplarzy. W odmianie 1.3 czasem zajdzie konieczność wymiany łańcucha rozrządu lub koła dwumasowego.

Poza tym użytkownicy Fiatów Tipo skarżą się na stuki dobiegające z przedniego zawieszenia czy drobne usterki instalacji elektrycznej, polegające np. na braku kontaktu na połączeniach (kostkach). Uważać trzeba jednak na powypadkowe egzemplarze, których również nie brakuje.

W ogłoszeniach łatwiej spotkać benzyniaki, zaś wśród nich dominuje bazowy 1.4/95 KM. Z diesli częściej występuje mniejszy 1.3. Na pewno warto zadać sobie pytanie o wariant 1.4 — wolnossący czy z turbo? Jeżeli nie zależy wam na osiągach można zadowolić się 1.4/95 KM. Motor 1.4 T-Jet to dobra jednostka, choć nie najoszczędniejsza (występuje też z LPG!). Oferta wersji benzynowej 1.6 z "automatem" (1.6) jest ograniczona – nie był to popularny wariant. Lepszy diesel 1.3 czy 1.6? Jeśli macie wybór, to polecamy 1.6, jednak występuje on sporadycznie. 1.3 można wybrać warunkowo – jeśli jeździcie spokojnie.

Ogólna ocena Tipo jest wysoka – doceniamy to, że eksploatacja rzadko kiedy oznacza dla kierowcy wysokie wydatki na naprawy. Nie oznacza to jednak, że Tipo jest autem dla każdego. Jednym może przeszkadzać ograniczona paleta silników, innym – wyposażenie nieco ustępujące standardom. Tipo jest tańsze od wielu konkurencyjnych modeli – nie przekłada się to na szczęście na awaryjność, bardziej np. na nieco gorsze dopracowanie podwozia czy jedynie przeciętną jakość. Można je podsumować hasłem: solidne auto w rozsądnej cenie.