Skoda Karoq 1.0 TSI - test długodystansowy (cz. 9)

Oczywiście niższe temperatury oznaczają, że rośnie apetyt na paliwo. O ile latem w mieście nasza litrowa Skoda Karoq z napędem jedynie na przód zadowalała się w mieście, przy spokojnej jeździe, około 8,5 l/100 km, to gdy nadeszły mrozy potrzebuje więcej paliwa, a średnia wskazywana przez komputer pokładowy rośnie do 10 l/100 km. To oczywiście nie tylko kwestia niskich temperatur na zewnątrz, ale także tego, że zimą częściej korzysta się np. z podgrzewanych foteli. Większe zużycie energii to oczywiście zwiększone zapotrzebowanie na benzynę.

Gdy zimno na dworze zauważam też jedną, niezbyt miłą cechę litrowego silnika. Cóż, taka jednostka potrzebuje więcej czasu na nagrzanie się, niż mocniejsze silniki o większej pojemności skokowej. W konsekwencji, kabina Karoqa, gdy podróżuję na krótkich dystansach, nawet nie zdąży zmienić się w przytulny azyl z temperaturą rzędu 19 stopniu. Trzeba się z tym pogodzić i pozostawać w szaliku i rękawiczkach.

Te ostatnie też bywają niestety problemem w kilku przypadkach. Po pierwsze, system bezkluczykowy ma trudności z wykryciem dłoni, jeśli jestem w rękawiczkach. Żeby Skodę otworzyć, trzeba je zdjąć. Albo skorzystać z przycisków na pilocie. Inny mankament to pokładowe multimedia. System Skody Karoq jest świetny, o czym już pisałem, ale niestety trzeba go obsługiwać bez rękawiczek.

Poza tym Skodą Karoq 1.0 TSI nawet gdy są mrozy, jeździ się bardzo wygodnie i bez najmniejszych problemów. W kolejnym odcinku napiszemy, jak auto sprawuje się, gdy nie tylko nadejdą mrozy, ale też spadnie śnieg. A pamiętajmy, że nasz Karoq to wprawdzie SUV, ale tylko z napędem na dwa koła.