Wsiadasz do Skody Kodiaq i co widzisz? Widzisz, że ten samochód nie tylko bije na głowę azjatycką konkurencję, lecz także nie boi się niby wyżej pozycjonowanych modeli w grupie VW, jak choćby Volkswagen Tayron; technika niby ta sama, ale szczerze mówiąc, dizajn Skody bardziej do mnie przemawia pod względem praktycznym. Volkswagen za daleko zapędził się w stronę ekranów i dopiero powoli zawraca ze złej ścieżki, Skoda pilnuje, by było praktycznie i wygodnie, stąd w Skodzie trzy duże, wielofunkcyjne przycisko-pokrętła, podczas gdy w VW tylko jedno takie. Volkswagen w środku jest bardziej "techniczny", Skoda praktyczniejsza i... no cóż, chyba wolę to drugie.
Poznaj kontekst z AI
Skoda Kodiaq ma to, czego nie ma konkurencja z Azji
Tak naprawdę jednak dlatego uparłem się, by wsiąść jako pierwszy do długodystansowego Kodiaqa, bo chwilę wcześniej jeździłem chińskim 7-osobowym SUV-em niemal identycznym pod względem wymiarów. Chiński SUV – z powodu opcjonalnego, bogatego wyposażenia Skody – okazał się niemal dwa razy tańszy niż czeski konkurent, albo raczej Skoda okazała się dużo droższa. Fakt, że ceną w przypadku Skody można trochę sterować, a w przypadku testowego egzemplarza ktoś trochę "popłynął" przy zamawianiu opcji...
Bardzo szybko wychodzi jednak na jaw, że europejski SUV ma na pokładzie przydatne wyposażenie, które w chińskich samochodach właściwie się nie zdarza, lecz także to wyposażenie, które niby można mieć i tu, i tu, w europejskim SUV-ie jest zrobione w wielu wypadkach nieporównywalnie lepiej.
Przykłady? Proszę bardzo: testowy egzemplarz Skody ma opcjonalne reflektory LED Matrix (czyli reflektory matrycowe) – to technologia, której z jakichś względów chińskie SUV-y, nawet te droższe, nie mają. To superważna rzecz, kto nie używał, ten niech spróbuje – a potem podyskutujemy, czy warto za nie dopłacić.
A poza tym nie zawsze podobnie nazwane wyposażenie to tak naprawdę to samo: w tanim SUV-ie z Chin masz dostęp bezkluczykowy, ale aktywna klamka jest tylko w drzwiach kierowcy – w Skodzie i w lewych, i w prawych drzwiach – tak jak powinno być. W tanim chińskim SUV-ie, którym jeździłem, (w miarę) wygodny dostęp do trzeciego rzędu siedzeń jest tylko z prawej strony, w Skodzie z obu stron; itd., itd...
Ale to nie jest też gra do jednej bramki, bo dziś tanie auta miewają na pokładzie zrobione w niezłym standardzie te elementy wyposażenia, które w europejskich, droższych samochodach są płatnymi opcjami, a jak nie dopłacisz, to nie masz (o tym dalej).
Najważniejsze jednak – serio tak uważam – jest ergonomia miejsca kierowcy. W testowym Kodiaqu mamy "wypas" – fotele regulowane elektrycznie i z pamięcią ustawień, oczywiście z regulacją odcinka lędźwiowego w obu kierunkach; kierownica – to ważne – regulowana jest w dwóch płaszczyznach. Aż mi głupio, że muszę pisać o takich oczywistościach, ale obecnie na rynku jest coraz więcej samochodów, który wprawdzie są dość tanie, ale regulacji kierownicy w dwóch płaszczyznach nie mają... Mógłbym zrezygnować z elektryki, by obniżyć cenę auta, ale możliwości zajęcia wygodnej pozycji za kierownicą nie odpuszczę.
Skoda Kodiaq ma wyposażenie pakietowe. Co to znaczy?
Wystarczy wsiąść do "wypasionego" Kodiaqa, by zobaczyć, że to dość wysoka półka, ale jednocześnie można się niemiło zdziwić... Trochę tak jak w Mercedesie za pół miliona, w którym ktoś zapomniał zamówić ogrzewania kierownicy i zimą trzeba prowadzić w rękawiczkach...
W Skodzie nie jest tak, że zamawiasz do Kodiaqa poszczególne elementy z listy zawierającej kilkadziesiąt czy więcej opcji, natomiast zasadniczo masz do wyboru różne pakiety wyposażenia, których jest ponad 10. Wersja Sportline już wyjściowo jest bardzo "dopasiona" (są lampy matrycowe, jest elektryka fotela kierowcy, jest podgrzewanie kierownicy i foteli, jest trójstrefowa klimatyzacja), ale jeśli chcesz mieć klapę bagażnika otwieraną bezdotykowo, to... najlepiej kup ją w pakiecie z elektryką drugiego fotela, podwójną podłogą bagażnika i ulepszonym nagłośnieniem...
Dość powiedzieć, że w testowym egzemplarzu siadasz na wygodnych welurowych fotelach, jest pluszowo i miło, masz fajną widoczność, raczej intuicyjne sterowanie wszystkim, wygodne pokrętła (sterowanie muzyką, aż do przesady, jest teraz w Kodiaqu w trzech miejscach – w ekranie, na kierownicy i w dużym pokrętle), no ale nie dopatrzyłem się np. funkcji widoku 360 stopni... Było w innym pakiecie, którego ktoś nie zamówił, eeech...
Jak jeździ Skoda Kodiaq 2.0 TDI 4x4 (pierwsze wrażenie)
Co za ulga po chińskim tanim SUV-ie w rozmiarze XL, który miał z tyłu belkę skrętną... W Kodiaqu jest z tyłu, jak należy, zawieszenie wielowahaczowe, co przekłada się na to, że poprzeczne nierówności, także najeżdżane pod kątem, pokonuje się gładko i niepostrzeżenie. Napęd 4x4 z "prawdziwym" wałem napędowym gwarantuje też dobrą trakcję na śniegu, ale też "wygładza" przyspieszanie na przyczepnej nawierzchni.
193-konny silnik Diesla to nie jest napęd sportowy – raczej turystyczny. Równo i płynnie przyspiesza, nie boi się wzniesień. Wracając do konfiguracji auta: chętnie zrezygnowałbym z wyświetlacza head-up, ale na pewno przyjąłbym fabrycznie montowany, chowany hak holowniczy. Takie auto to idealny ciągnik do przyczep.
Co do zużycia paliwa, to wiele zależy od warunków: w mieście mocny diesel z napędem 4x4 może nie być tak oszczędny jak dobra benzynowa hybryda; zauważyłem, że zwłaszcza na krótkich trasach spalanie w mieście łatwo przekracza 10 l na 100 km. Co innego na dłuższych odcinkach i co innego w trasie – gdy wysokoprężny Kodiaq nabierze temperatury i tempa, okazuje się oszczędny, całkiem dobrze wyciszony, a jednocześnie gotów na dynamiczne wyprzedzanie.
Skoda Kodiaq 2.0 TDI 4x4: idealne auto na długą podróż?
Nie przesądzajmy, to tylko pierwsze wrażenia, niemniej wydaje mi się, że jeśli ktoś zamierza jeździć Kodiaqiem tylko po mieście, a ma sentyment do diesla, to... powinien to jeszcze raz przemyśleć. Jest tyle innych napędów do wyboru... Jeśli ktoś jednak zamierza "robić kilometry", no to będzie zadowolony z dużego SUV-a ze 193-konnym dieslem z napędem na cztery. Nie przesądzajmy jednak – w chwili, gdy czytacie ten tekst, nasz testowy Kodiaq wraca z dalekiej trasy. A jak poszło? O tym opowie wkrótce red. Marcin Matus. Być może potwierdzi też (lub zaprzeczy), że warto zapłacić za rodzinnego SUV-a ponad 250 tys. zł.
Skoda Kodiaq 2.0 TDI 4x4: dane techniczne
| Silnik: typ/cylindry | t. diesel R4 |
| Pojemność skokowa (cm3) | 1968 |
| Moc maksymalna (KM/kW) | 193/142 |
| Maks. mom. obr. (Nm/obr./min) | 400/1750-3250 |
| Skrzynia biegów/napęd | 7b. aut. dwusprzęgłowa/4x4 |
| Dł./szer./wys. (mm) | 4758/1864/1679 |
| Masa własna(kg) | 1764 |
| Pojemność bagażnika (l) | 910-1194 |
| Pojemność zbiornika paliwa (l) | 58 |
| Przyspieszenie 0-100 km/h | 7,8 s |
| Prędkość maksymalna | 220 km/h |
| Cena bazowa wersji 2.0 TDI 4x4/cena egzemplarza testowego po doposażeniu | 206 tys. 100 zł/269 tys. 850 zł |
