Czy Skoda Fabia 130 Sport ma sens? Sprawdziłem, czy dobrze udaje hot hatcha

128,3 tys. zł to dużo czy mało? To kwota, dzięki której można już poczuć się swobodnie, szukając nowego auta — pozwala kupić świetnie wyposażonego chińskiego SUV-a, oszczędnego hybrydowego crossovera z Europy czy nawet przyzwoicie wyposażone i wystarczająco mocne auto kompaktowe bez chińskiego rodowodu. Albo... Skodę Fabię. Skodę Fabię za prawie 130 tys. zł?! Tak, bo mowa o "tej wzmocnionej", która obiecuje dostarczyć emocji rodem z zapomnianych już dziś małych GTI. Miałem duże oczekiwania, bo tęsknię za takimi autami. I to mnie zgubiło.

Zacznijmy od tego, co widać — Fabia 130 Sport powstała na bazie Fabii Monte Carlo, więc te dwa auta są do siebie bliźniaczo podobne. Czesi dorzucili tylko 18-calowe alufelgi, nieco większe czarne spojlery oraz dyfuzor i domalowali inspirowany rajdową Fabią czarny pas na klapie bagażnika. Do tego przyciemnione reflektory, emblematy "130" i dwie chromowane końcówki wydechu, żeby nikt nie pomylił tej wersji ze zwykłym wózkiem na zakupy.

W kabinie znajdziemy znane z Monte Carlo sportowe fotele, ale ze wzorem tapicerki przygotowanym dla edycji 130. Oprócz tego pojawiły się aluminiowe nakładki na pedały, specjalne listwy progowe i srebrne dekory. Innymi słowy — zwykła biżuteria, którą dostrzegą tylko pasjonaci tego modelu (o ile gdzieś tacy są). Ciekawiej robi się po otwarciu maski, choć tu też Czesi nie odpięli wrotek.

Silnik 1.5 TSI został wzmocniony ze 150 do 177 KM, ale maksymalny moment obrotowy to nadal 250 Nm. Inne oprogramowanie dostała skrzynia DSG (średnio udane, ale o tym za chwilę), nieco inaczej reaguje też układ kierowniczy (to zmiana na plus), a elektronika, zanim zacznie interweniować, pozwala na delikatny uślizg (w trybie Sport). Inżynierom udało się zredukować o 0,6 s czas przyspieszenia do "setki" (7,4 s) i zwiększyć prędkość maksymalną o... 6 km na godz. (228 km na godz.). Obniżone o 15 mm zawieszenie jest zaczerpnięte z Monte Carlo — Skoda Fabia 130 Sport to nie nowy zawodnik w drużynie, lecz gracz, który wrócił z dodatkowego, intensywnego treningu.

Do 3000 obr./min zupełnie normalnie — jak wszystkie inne Fabie z 1.5 TSI pod maską. Dopiero po przekroczeniu tej granicy auto zaczyna mieć nieco więcej werwy, choć nadal trudno tu mówić o jakiejkolwiek ekscytacji. Powód? Moc jest podawana bardzo liniowo, a moment obrotowy przebiega na tyle płasko, że nie ma żadnego wyczuwalnego "kopa" jak niegdyś w turbodoładowanych hot hatchach. Nie ma też pobudzających zmysły efektów dźwiękowych — nawet na wysokich obrotach silnik i wydech nie chcą sportowo "gadać".

Z tych dawnych czasów brakuje mi też porządnej skrzyni manualnej. Przeprogramowana przekładnia DSG niby nieco ostrzej redukuje biegi, ale jest bardzo ospała podczas miejskiej jazdy, potrafi szarpnąć przy małych prędkościach, a do tego bardzo się wtrąca nawet przy korzystaniu z łopatek. Manual zapewniłby kierowcy większą kontrolę nad mocą i po prostu bardziej pasowałby do charakteru małego GTI.

Dużo lepiej poszło inżynierom ponowne strojenie układu kierowniczego — Fabia 130 Sport to najbardziej komunikatywna i angażująca w prowadzeniu Fabia w historii. Kierowca dostaje więcej informacji zwrotnych już przy miejskich prędkościach, a jednocześnie nie musi siłować się z wolantem. Dobrze ze swojego zadania wywiązuje się też zawieszenie, bo jest... prawie tak twarde jak w rasowym hot hatchu! Trzyma Fabię w ryzach i zapewnia namiastkę komfortu, mimo że wersja 130 Sport bardziej bezceremonialnie obchodzi się z plecami i zębami pasażerów. Gorszy komfort to jednak nie wina zawieszenia, lecz zasługa 18-calowych alufelg z niskoprofilowymi oponami.

Widać w niej jakieś elementy hot hatcha, ale niestety Skoda nie wykorzystała w pełni potencjału tej konstrukcji i swojego doświadczenia ze świata sportów motorowych. Można mówić, że to samochód dla koneserów, którzy nie patrzą na moc i osiągi, bo bardziej liczą się dla nich prowadzenie i możliwość łatwego docierania do granic, a Fabia 130 Sport to powrót do ducha dawnych, pierwszych GTI.

Prawda jest jednak taka, że najmocniejsza w obecnej palecie wersja Skody Fabii jest za wolna, za cicha, zbyt ułożona i za mało ekscytująca, żeby usatysfakcjonować porzuconych przez producentów aut fanów spalinowych hot hatchy. Ford Fiesta ST, Hyundai i20 N i Volkswagen Polo GTI pożarłyby tę Fabię, gdyby jeszcze były produkowane. Liczyłem na to, że pod przykrywką limitowanej wersji Skoda ożywi Fabię RS, ale 130 Sport nie zasługuje na ten emblemat. Niestety, muszę zaakceptować fakt, że małe spalinowe hot hatche wyginęły i już nie wrócą.

To nie jest zły samochód — taki wynik recenzji to wina mojego niewłaściwego nastawienia. Skodę Fabię 130 Sport wciąż można polecić komuś, kto szuka kompaktowego, praktycznego i sprawnie przemieszczającego się auta z silnikiem benzynowym, ale nie potrzebuje "rozgadanego" auta i wbijających w fotel osiągów. Czy ja bym się na nią zdecydował? W żadnym wypadku, bo w codziennym użytkowaniu różnice są dla mnie jednak zbyt małe, by sięgać do portfela po dodatkowe 20000 zł.

Co wybrałbym zamiast? Najpewniej po prostu znacznie tańszą i już dobrą Fabię Monte Carlo ze 150-konnym silnikiem 1.5 TSI. Gdyby zależało mi na "analogowych", hothatchowych wrażeniach z jazdy, pewnie sięgnąłbym po sportowo zestrojone auto kompaktowe z manualną skrzynią biegów (np. Mazdę 3 lub Cuprę Leon). Jeśli kluczowy miałby być buńczuczny charakter (i niewielki rozmiar), to poszukałbym ostatnich niesprzedanych sztuk Polo GTI albo przecenionych egzemplarzy Mini Coopera S.

Jako coś z zupełnie innej beczki, ale w podobnym budżecie rozważyłbym... hybrydowe Renault Clio. Naprawdę. Francuski hatchback zadziorniej wygląda, ma lepsze multimedia, kosztuje mniej, jest zrywniejszy mimo słabszego układu (o 17 KM), nie ma zwłoki przy ruszaniu i płynniej jeździ, a w wersji Esprit Alpine z 18-calowymi alufelgami też potrafi "hothatchowo" wytrząść podróżnych. Nie obiecywałem, że to będą oczywiste alternatywy.