Lexus LC 500 Convertible – sztuka odprężenia

Pięciolitrowy silnik wita melodyjnym akordem. Brzmienie ma w sobie coś ciepłego i tajemniczego zarazem, natomiast charakterystyka rozwoju mocy ujmuje linearnością. Jazda na niskich obrotach niesamowicie odpręża, V8 aksamitnie masuje uszy. 10-stopniowy automat miękko, niemal niezauważalnie przełącza biegi, okazjonalnie, niestety, szarpnie przy redukcjach, choć zrzucamy to na już relatywnie długi staż tego egzemplarza w testach.

By nacieszyć się pełnią głosu V8, trzeba docisnąć gaz lub przejść na ręczny tryb skrzyni i przekroczyć 4,5 tys. obrotów – brzmienie robi się wyczynowo "brudne", bardziej metaliczne i fascynujące. Maksymalną moc 464 KM Lexus LC 500 Convertible osiąga przy 7100 obr./min, lecz dociera się tam bardziej dla wrażeń akustycznych niż dynamicznych. Co też ma swoje plusy, kiedy chce się zagrać na tym wspaniale brzmiącym instrumencie, ale nie ryzykować mandatu. Takie solówki podbijają spalanie, lecz w czasie normalnej jazdy 5-litrowe V8 bez układu start-stop zadowala się znośnymi racjami paliwa: najoszczędniejsze jest na autostradzie (10 l/100 km), w mieście potrzebuje ok. 14 l/100 km, pod miastem – 12 l.

5,1 s od 0 do 100 km/h to wynik subiektywnie pobudzający, ale obiektywnie najsłabszy w tej kategorii mocy. Nie ma tu układu Launch Control i do rozpędzenia jest aż 2065 kg masy. Lexus LC 500 Convertible waży o dobre 100 kg więcej od coupé. Inżynierom udało się uzyskać odczuwalnie dobrą sztywność skrętną nadwozia, ale kosztem masy – choć, jak twierdzą, zastosowali tu lekkie rozwiązania znane z lotnictwa. Dlatego też LC woli cruising od angażującego hasania po zakrętach.

Prowadzi się go przyjemnie i dobrze, lecz nieco mniej zwinnie od coupé – cabrio z braku miejsca z tyłu nie ma skrętnej tylnej osi. Na korzyść zachowania w zakrętach działa za to większy procent masy z tyłu. Układ kierowniczy pracuje mięsiście, bez nerwowości, pozwala płynnie przechodzić z zakrętu w zakręt, ale też nie dostarcza szczególnie zobowiązujących komunikatów zwrotnych. Pasuje do odprężającego charakteru luksusowego cabrio. Zawieszenie, choć regulowane, lepiej odnajduje się w miększym trybie amortyzatorów i zapewnia pożądany komfort.

Materiałowy dach jest filigranowy, wydaje się skąpy niczym bikini i całkiem zmysłowo zdobi sylwetkę Lexusa LC 500 Convertible. Rozłożony zdumiewająco solidnie izoluje kabinę od hałasu, i to nawet przy autostradowych prędkościach. Co oczywiście nie zmienia faktu, że bardzo kusi, by go zdjąć. W 15 sekund płótno elektrohydraulicznie znika w schowku między kabiną a bagażnikiem, i to nawet podczas jazdy z prędkością 50 km/h.

Nawet bez windszotu (którego nasz egzemplarz z niewyjaśnionych przyczyn nie miał) komfort jazdy z otwartym dachem pozostaje bardzo wysoki. Małe cuda czyni niewielka szyba z pleksi między tylnymi zagłówkami. Do 120 km/h w Lexusie LC 500 Convertible spokojnie można rozmawiać, nawet przy 140 km/h jest znośnie. Znakomity 13-głośnikowy system Mark Levinson radzi sobie z akustyką otwartej kabiny. Dyskretne brzmienie V8 najlepiej komponuje się z jazzem. Błogość, mili państwo.

Żadnego Lexusa nie pożądałem tak bardzo, jak LC 500 Convertible. Japończykom udało się uczynić cabrio... fajniejszym od coupé. Tu V8 jeszcze przyjemniej masuje uszy zarówno swoim eleganckim szmerem przy niskich obrotach, jak i brudnym rykiem od drugiej połowy obrotomierza. Aerodynamikę dopracowano tak dobrze, że można jeździć nawet bez windszotu. Spalanie jest zupełnie akceptowalne, w przeciwieństwie do multimediów. Lexus LC 500 Convertible nie jest ostro prowadzącą się, angażującą "żyletą", dlatego też nie ma się co przejmować tymi kilogramami ekstra. Wybornie odprężający wóz, jakich dziś już prawie nie ma.