Porównanie 4 kombi klasy średniej z silnikami Diesla

Kombi klasy średniej z silnikiem Diesla to dla wielu kierowców wymarzone połączenie. Taki samochód nie tylko potrafi być elegancki, lecz także może zapewnić podróżowanie w komfortowych warunkach, a jednocześnie mimo dobrych osiągów nie potrzebuje wcale nadmiernych ilości paliwa.

Pytanie tylko: czy każdy przedstawiciel tego gatunku należycie wywiązuje się z zadań, które są mu z reguły stawiane przez właścicieli? Postanowiliśmy to sprawdzić w porównaniu takich właśnie czterech samochodów.

Przedstawicielką kombi z Japonii jest świeżo wprowadzona do sprzedaży Mazda 6 po liftingu. Francję reprezentuje Renault Laguna – ten samochód jest już na rynku od 2007 r., ale dwa lata temu został odnowiony. Poza tym w rywalizacji udział biorą dwa niemieckie modele: nowy Ford Mondeo, który do sprzedaży trafił w zeszłym roku, oraz Opel Insignia, auto, które podobnie jak Laguna zostało odświeżone przed dwoma laty.

Testowane modele występują z silnikami Diesla o mocy 140 KM w Oplu oraz 150 KM w przypadku pozostałych pojazdów. W każdym z samochodów napęd na przednie koła jest przekazywany za pomocą 6-biegowej przekładni manualnej. Do porównania kosztów wybraliśmy najbogatsze wersje wyposażeniowe dla testowanego silnika.

Ceny naszych bohaterów z wyposażeniem standardowym kształtują się od 115 400 zł za Renault Lagunę do 131 900 zł za Mazdę 6. Po doposażeniu najtańsze nadal jest Renault, a najwięcej kosztuje za to Ford – niemal 140 000 zł.

Ten samochód naprawdę dobrze wygląda. I mamy tu na myśli zarówno zgrabną formę zmodernizowanej Mazdy 6, jak i auto jako całość. Wisienką na torcie w przypadku tego japońskiego samochodu jest z pewnością Skyactiv-D, czyli 150-konny, 2,2-litrowy silnik Diesla, który nic sobie nie robi z downsizingu i dzięki żyłce sportowca charakteryzuje się niskim zużyciem paliwa.

Żaden z uczestników porównania nie potrafi równie szybko wystrzelić z bloków startowych jak Mazda. „Szóstka” jest najlepsza zarówno podczas sprintu do „setki”, jak i w pomiarze elastyczności. Z pewnością zawdzięcza to krótko zestrojonej i precyzyjnej skrzyni biegów. Oprócz tego czterocylindrowa jednostka rozpieszcza kierowcę ochoczym wykonywaniem poleceń i takim też wkręcaniem się na obroty. W dodatku silnik cicho pracuje, a sprytne rozwiązania techniczne ograniczają jego apetyt na paliwo (5,4 l/100 km).

Zaletą samochodu jest również dopracowane zawieszenie. Nie dość, że pozwala na świetne prowadzenie na krętych odcinkach dróg, to na dodatek zapewnia wysoki komfort podróżowania.

Najnowszy Ford mondeo to samochód, który zapewnia pasażerom z przodu dużą przestrzeń i podróżowanie na wygodnych fotelach. Z tyłu nie wygospodarowano – niestety – należytej ilości miejsca, dlatego też wysocy pasażerowie mogą narzekać na niezbyt duży komfort podczas dłuższych podróży. Za to bagażnik ma wystarczającą pojemność.

Mniej entuzjastycznie można wypowiadać się o 150-konnym silniku. Nie dość, że okazał się najbardziej paliwożerny w porównaniu, to na dodatek pod względem dynamiki był lepszy tylko od Opla. Zawieszenie testowanego Mondeo mogło pracować w trzech trybach: normalnym, komfortowym lub sportowym (7950 zł). Godny polecenia jest tylko ten ostatni, ponieważ dzięki niemu samochód dynamicznie się prowadzi. Za to w komfortowym ustawieniu układ jezdny nie działa wystarczająco dobrze. O ile bowiem długie pofałdowania są dobrze tłumione, o tyle na częstych poprzecznych nierównościach odczuwa się dyskomfort.

W porównaniu z pozostałymi uczestnikami testu zawieszenie Opla najlepiej godzi wybieranie muld i fałd na asfalcie z twardością niezbędną podczas szybkiej jazdy, zwłaszcza w trakcie pokonywania zakrętów. Powodów do narzekania nie daje też układ kierowniczy, gdyż pracuje z wystarczającą precyzją.

Mniej entuzjastycznie oceniliśmy skrzynię biegów. Podczas szybkiego przełączania, szczególnie z „jedynki” na „dwójkę”, mechanizm wyraźnie haczy. Z kolei 140-konny diesel brzmi szorstko, można wręcz powiedzieć: chrapliwie. Mało tego – brakuje mu dynamiki, a jeśli chodzi o elastyczność, to wszyscy konkurenci są lepsi.

Wnętrze Insignii zapewnia wystarczający komfort z przodu, za to z tyłu – podobnie jak w Mondeo – wygospodarowano niezbyt dużo miejsca. Mieszane uczucia budzi również bagażnik. Przy normalnym położeniu siedzeń jest największy, ale za to po ich złożeniu kufer Insignii ma najmniejszą pojemność, a w załadunku przeszkadza mocno wyoblony, szeroki zderzak.

Na początek dobre wiadomości – pod maską Laguny pracuje 150-konny diesel, który jest przyjemnie cichy, a jednocześnie odznacza się sporym temperamentem. Sprint do „setki” w przypadku Renault trwa jedynie 9,3 s (pod tym względem lepsza jest tylko Mazda). Podczas zwiększania prędkości silnik sprawnie wchodzi na obroty i nie odczuwa się turbodziury. Warto dodać, że jednostka Laguny okazała się w tym porównaniu najoszczędniejsza, bo zużyła średnio 5,2 l/100 km. Gdyby zmiana przełożeń odbywała się precyzyjniej, układ napędowy byłby nienaganny.

Renault gorzej prezentuje się pod względem praktyczności. Po pierwsze, na tylnej kanapie nie wygospodarowano wystarczającej ilości miejsca, a po drugie, walizki można ułożyć w bagażniku o pojemności tylko 508 l – najmniejsza wartość wśród aut biorących udział w naszym teście.

Zawieszenie polubią ci kierowcy, którzy cenią komfort, ponieważ nierówności są dobrze tłumione. Za to na zakrętach miękki układ jezdny nie zapobiega nadmiernym przechyłom karoserii.

Już przed liftingiem obecna generacja Mazdy 6 była mocnym graczem wśród aut klasy średniej. Teraz, po odnowieniu, pojazd okazuje się dopracowany pod niemal każdym względem. „Szóstka” daje tak dużą frajdę z prowadzenia, że chciałoby się podróżować nią bez końca. No i wreszcie krytykowana deska rozdzielcza ma efektowną stylistykę.