Używane Volvo XC90 II - czy warto kupić szwedzkiego SUV-a?

Koszty zostawmy na później, przyjrzyjmy się samemu autu. Duże SUV-y były popularne na początku XXI wieku, jednak mniejsze modele zaczęły stopniowo opanowywać rynek. Może coś o tym powiedzieć samo Volvo – w końcu to XC40 jest hitem sprzedażowym firmy w Europie (124 tys. szt. w 2021 r.), a Volvo XC60 zajmuje honorowe drugie miejsce (74 tys. egzemplarzy). Volvo XC90 z wynikiem 29 tys. aut wydaje się marginesem. Nie zapominajmy jednak, że to liczby z rynku europejskiego, a Volvo XC90 świetnie sprzedaje się np. w USA (były plany otwarcia fabryki za oceanem, ale się nie powiodły). Poza tym to również prestiż i… całkiem dobre pieniądze, bo nie brakuje egzemplarzy, za które w salonie kasowano po 500-600 tys. zł!

Duże gabaryty (długość blisko 5 m, szerokość ponad 1,9 m) przekładają się na przestronne, funkcjonalne wnętrze. Wygodne fotele zapraszają do długich podróży. W drugim rzędzie również mamy mnóstwo miejsca i komfortowe siedzenia. Bez problemów można tu wytrzymać cały dzień jazdy. Opcjonalnie montowano zintegrowane siedziska dla dzieci (waga 15-36 kg). Mamy do czynienia z jedną wersją nadwozia, ale spotyka się różne ustawienia foteli i kanap. Podstawowe są 5-miejscowe, ale ogromną popularnością cieszą się wersje 7-miejscowe. Volvo zapewnia, że dodatkowe miejsca sprawdzą się w przypadku osób o wzroście do 170 cm. Może to trochę na wyrost, ale dzieci z pewnością zaakceptują te miejsca. Jakość wykończenia i bezpieczeństwo – jak na pozostałych miejscach! Dodatkowo drugi i trzeci rząd można przesuwać. Przestronny bagażnik, fotele składa się pojedynczo – daje to płaską powierzchnię. Pojemność w wersji 7-miejscowej: od skromnych 83 do 1886 l.

To jednak dopiero połowa oferty. Przygotowano również ekstremalnie luksusową odmianę Volvo XC90 Excellence, w której z tyłu są dwa fotele. Wyposażono je w masaż, ogrzewanie i wszechstronną regulację. Wysuwane podstawki pozwolą pracować, a barek i kieliszki – zrelaksować się przy szampanie. Takich aut nie ma jednak na rynku zbyt wiele, łączono je tylko z napędem hybrydowym (T8). Ciekawostką z ostatnich lat jest wprowadzenie 6-miejscowych wersji (2 fotele z przodu, 2 pośrodku oraz mała kanapa z tyłu). Bez względu na układ foteli można liczyć na naprawdę obszerne wnętrze. Wyposażenie? Bogate lub bardzo bogate, w zależności od pakietu wybranego w salonie. Czterostrefowa klimatyzacja? Proszę bardzo. Nagłośnienie? Prawdziwe premium, bo w topowych zestawach można doliczyć się 19 głośników!

Tradycyjnie ogromny nacisk położono też na bezpieczeństwo. Systemy rozpoznają zagrożenie zderzenia czołowego (np. podczas skrętu w lewo na skrzyżowaniu) czy np. niezamierzone opuszczenie drogi (dociągając zawczasu pas bezpieczeństwa). Poza tym Volvo XC90 samo zaparkuje (no, prawie samo – kierowca musi przełączać biegi). Pewnym minusem (raczej dla starszych użytkowników, bo młodzi z ery smartfonów nie zauważą problemu) jest zaprzęgnięcie elektroniki do sterowania funkcjami – większości zmian dokonujemy na tablecie umieszczonym na konsoli centralnej, aplikacją w telefonie z kolei zdalnie włącza się np. ogrzewanie. Jakość wykończenia – również na plus, wsiadamy i czujemy się po prostu dobrze. Ale tu pierwsza uwaga: materiały są dobre, ale ich trwałość jest raczej przeciętna. Skóra już po stosunkowo niewielkich przebiegach potrafi pękać na fotelach czy boczkach drzwi. W szczególności dotyczy to droższych opcjonalnych materiałów.

Zaawansowana technika zawitała też pod maskę. Jak wspomnieliśmy, wszystkie silniki mają tylko 4 cylindry i pojemność 2 l. Wielu miłośników marki uznało to za profanację. Jednak pod względem dynamiki i osiągów auto dotrzymuje kroku konkurencji. To zasługa techniki: wszystkie silniki mają wtrysk bezpośredni i doładowanie (mocniejsze benzyniaki turbo i kompresor, diesle – po dwie turbiny). W ostatnich latach pojawiły się też "e-turbiny" napędzane prądem. Spalanie? Tradycyjnie dla jednostek downsizingowych – jeśli będziecie poganiać, auto łatwo spali powyżej 10 l/100 km (nawet w dieslu). Na naszej trasie pomiarowej 225-konny diesel potrzebował 7,4 l/100 km.

Silniki podzielone są na grupy "mocowe": benzyniaki z mocą około 250 KM oznaczone są jako T5 (od czasu wprowadzenia systemu mild hybrid: B5). Benzyniaki z mocą 300 KM i nieco więcej to T6/B6. Są też hybrydy plug-in – T8 Twin Engine/Recharge. Korzystają z tego samego silnika i skrzyni (oczywiście, dostosowanych do potrzeb hybrydy), ale mają napęd eAWD – na tylnej osi pracuje jedynie silnik elektryczny. Jest on bardzo silny, bo potrafi dostarczyć 240 Nm (od ostatniej modernizacji – 309 Nm).

À propos napędu: wszystkie Volvo XC90 korzystają z 8-biegowych skrzyń automatycznych firmy Aisin. Znakomita większość aut ma napęd wszystkich kół realizowanych za pośrednictwem sprzęgła Haldex. Jako przednionapędówki występowały słabe diesle 190 KM z ubogim wyposażeniem, nie cieszyły się one jednak zainteresowaniem klientów (bazowa wersja nie miała nawet charakterystycznego "młotu Thora" w reflektorach). W autach zza oceanu przedni napęd miewają też benzyniaki. W jeździe asfaltowej (również po śliskiej nawierzchni) napęd 4x4 sprawdza się naprawdę znakomicie. A w terenie? Zabieranie drogiego kolosa w błoto mija się z celem. Głównym orężem w walce na szutrze może być pneumatyczne zawieszenie podnoszące prześwit (ze standardowym zawieszeniem – 238 mm; z pneumatycznym – 227-267 mm). Zainteresowanym możemy podać też kąty: natarcia 24°, rampowy 21°, zejścia 23°. Lepiej jednak pozostańcie na asfalcie – gdy przekroczycie 100 km/h, prześwit zmniejszy się o 1 cm.

Z wielu względów Volvo XC90 może być ciekawą pozycją na rynku aut używanych. W 2020 r. producent ograniczył prędkość maksymalną do 180 km/h, w ASO nie podniesiecie jej za żadne pieniądze (nieoficjalnie: nie brak tunerów znoszących ograniczenie). Klienci trochę narzekali, ale w końcu zaczęli po prostu jeździć wolniej. Wiele aut pochodzi z polskich salonów i stosunkowo łatwo da się sprawdzić ich historię serwisu. Na drugim końcu skali stoi (również bardzo duża) grupa aut importowanych z USA (często po wypadkach, w innych kompletacjach niż odmiany europejskie).

O sytuację na rynku spytaliśmy też Rafała Lecha z warszawskiego serwisu VCentrum, specjalizującego się w naprawach aut marek premium, m.in. Volvo. Powiedział: Kierowcy jeżdżący Volvo XC90 to bardzo dobra grupa klientów – to często prawnicy czy lekarze niejeżdżący zbyt wiele, dzięki czemu auta mają naprawdę niewielkie przebiegi, nie ma problemów z opłaceniem nawet wysokich rachunków. Pan Rafał zapytany o awarie stwierdził: Volvo XC90 nie jest idealnym samochodem. Jest stosunkowo młode, a bez problemów wskażemy listę typowych usterek. Może wiele z nich jest drobnych i niekoniecznie kosztownych, jednak podnoszą rachunek za przegląd lub wymagają dodatkowej wizyty w serwisie.

Z jakimi usterkami trzeba się liczyć? W zawieszeniu Rafał Lech wskazuje na wahacze przednie dolne. Ich trwałość to 90-100 tys. km. Z zamiennikami krucho, a oryginał to koszt… 1690 zł za sztukę. Można ratować się, wymieniając same silentblocki, jednak sworznie są niewymienne. Inne elementy zawieszenia (również pneumatycznego) nie sprawiają kłopotów, z wyjątkiem kompresora – jeśli auto nie "wstaje" z rana, to może to oznaczać przepalony bezpiecznik kompresora – dzieje się tak, gdy… zamarznie w nim woda (której, oczywiście, nie powinno tam być). Koszt naprawy z użyciem zamiennika to 2800 zł.

Kolejny problem to wycieki oleju w dieslach. Już nieco powyżej 100 tys. km pojawiają się plamy na łączeniu silnika i skrzyni. Wymiana simmeringu (mimo że wymaga wyjęcia przekładni) to dobra opcja, bo zdarzyły się też pojedyncze przypadki… pękniętych kadłubów. Do 2016 r. silniki narażone są na podwyższone zużycie oleju (1 l na 5 tys. km). Często wystarczy wymiana tłoków z pierścieniami (bez obróbki kadłuba), ale koszty i tak będą szły w tysiące złotych. Później tłoki poprawiono. Dość często pojawia się problem z brakiem mocy, świeci się kontrolka silnika. Powodów może być kilka, jednym z najtańszych do usunięcia jest uszkodzenie przewodu dolotowego biegnącego od turbosprężarki. Przewody gumowe można kupić jako zamienniki.

W dieslu zapycha się też chłodnica spalin lecących do zaworu EGR, co prowadzi do uszkodzenia jednego i drugiego elementu – brak zamienników winduje cenę naprawy. Podczas wymiany rozrządu (wszystkie silniki mają paski!) warto zwrócić uwagę na uszczelniacz wału korbowego – częste wycieki. Wymiana paska przewidziana jest co 10 lat, ale jeśli chodzi o przebieg, jest on znacznie krótszy dla diesla niż benzyniaka. Koszt poza ASO: około 2000 zł (na oryginałach).

Kontrolka silnika "lubi" zapalić się też w benzyniakach. Problemy sprawiają tu sondy lambda, w katalizatorze pęka ceramika. Wtedy wymienić trzeba cały komplet – obie sondy oraz katalizator (od 3500 zł). Sporo kłopotów sprawia elektronika. Uwaga dotycząca zarówno silniki benzynowe, jak i wysokoprężne: 30 tys. km to zdecydowanie za dużo jak na wymianę oleju – róbcie to co 15 tys. km. Warto też do serwisu włączyć wymianę oleju w skrzyni biegów!

Pan Rafał wskazuje na gnijące wiązki przewodów od hamulca postojowego. Tu na szczęście rozwiązanie jest dość proste i tanie – dostępny jest zestaw naprawczy. W miarę tania (za to częsta!) może być aktualizacja oprogramowania – dokona jej nie tylko ASO, lecz także niezależny warsztat posiadający odpowiednie urządzenia diagnostyczne (np. taki, jak VCentrum). Sam program kosztuje od 1 zł do 500 zł, do tego trzeba doliczyć koszt podłączenia do komputera, ale nie są to wygórowane kwoty. Ingerencji wymaga również czasem moduł sterowania pod kierownicą (brak m.in. kierunkowskazów).

Poza tym Volvo XC90 obejmuje spory pakiet akcji naprawczych producenta, m.in. możliwość stopienia kolektora dolotowego w dieslu, pęknięcie przewodu paliwowego, usterki napinaczy i kurtyn, awarie turbin czy usterki oprogramowania awaryjnego hamowania. Warto sprawdzić w ASO swój egzemplarz – czy coś mu nie dolega.

Wymiary nadwozia (dł./szer./wys.) 4950/1923/1776 mm; rozstaw osi 2984 mm. Pojemność bagażnika 83-1886 l.

Wszystkie jednostki, które znajdziecie pod maską XC90 II, to linia VEA (Volvo Engine Architecture), znana pod handlową nazwą "Drive-E". Produkowane są od 2013 r. w szwedzkim Skövde, zaś od 2016 r. – również w Chinach. Silniki te mają bezpośredni wtrysk oraz doładowanie: w słabszych T5/B5 turbiną, w mocniejszych T6/B6 – dodatkowo kompresorem. Wersje Polestar to auta fabrycznie poprawione – z nieco wyższą mocą, ale też lepiej dopracowanymi pod kątem dynamicznej jazdy układami jezdnym i napędowym.

Niemal na początku produkcji Volvo zaprezentowało hybrydową odmianę plug-in (nazwa handlowa Twin Engine). W 2019 r. pojawiła się wersja z elektryczną sprężarką.

Na europejskim rynku słaby wariant D4 jako jedyny mógł mieć napęd tylko przedniej osi. Mimo korzystnej ceny ograniczona popularność. Diesel D5 początkowo miał 225 KM, w 2016 r. zyskał 10 KM, zaś od 2019 r. oferowana jest wersja ze wspomaganiem mild hybrid. Swoje odmiany przygotował też Polestar.

Lata 2015-19

Wprowadzenie Volvo XC90 2. generacji na rynek celebrowano miesiącami – najpierw po trochu ujawniano szczegóły techniczne, pojedyncze zdjęcia. Potem wprowadzono do przedsprzedaży (jeszcze w 2014 r.) wersję First Edition, która (za pośrednictwem sprzedaży elektronicznej) rozeszła się w ciągu 47 godzin – było to 1927 egzemplarzy (rok założenia Volvo). Pierwsze auta zjechały z taśmy w 2015 r. Początkowo były to wersje D5, T6 oraz T8. Jeszcze w tym samym roku ofertę uzupełniły D4 oraz T5.

2019 rok

Lifting z 2019 r. nie był aż tak nagłośniony – może dlatego, że nowy samochód z zewnątrz niewiele różni się od starego? Auta otrzymały atrapę chłodnicy z nowym wzorem. W R-Design obramowania okien stały się czarne. Klienci mieli do wyboru trzy dodatkowe wzory felg i kilka nowych barw nadwozia. We wnętrzu listę opcji uzupełniła wełniana tapicerka. Od liftingu zmieniła się też nazwa diesla – na "B5’. To pierwsza konstrukcja typu mild hybrid w bazie Volvo, bazująca na 48-woltowym akumulatorze (benzyniaki w tej wersji pojawiły się nieco później).

Już od momentu projektowania XC90 II przewidziano zastosowanie w nim zelektryfikowanego napędu. Podzespoły rozmieszczono tak, żeby jak najmniej wnikały do przestrzeni pasażerskiej i tylko minimalnie ograniczały bagażnik (kufer jest mniejszy o około 50 l). Akumulatory znajdują się w tunelu centralnym. Początkowo miały jedynie 9,2 kWh, potem 10,4, następnie 11,6 kWh, zaś od roku modelowego 2023 – aż 18,8 kWh pojemności nominalnej. Zmieniała się też moc silników (i benzynowego, i elektrycznego). Pomiędzy silnikiem a skrzynią zamontowano urządzenie CISG , pełniące funkcję zarówno rozrusznika, jak i generatora prądu (podczas hamowania lub doładowania akumulatora). Silnik elektryczny odpowiada za napędzanie tylko tylnej osi. Ładowanie z gniazdka 230 V i 10 A trwa 4 godz. (akumulator 10,4 kWh).

XC90 2. generacji powstało na zupełnie nowej platformie SPA, dostosowanej do aut spalinowych oraz hybryd plug-in. W budowie nadwozia wykorzystano wysoko wytrzymałą stal borową (40 proc. masy nadwozia). Dzięki temu jest ono lekkie i wytrzymałe, co udowodnił m.in. test roll over (wielokrotnego dachowania) oraz crashtest Euro NCAP (5 gwiazdek i świetne noty).

Całkowicie przekonstruowano podwozie – z przodu pracują podwójne wahacze poprzeczne oraz kolumny resorujące, z tyłu zaś znajdziecie poprzeczny resor piórowy wykonany z lekkich materiałów. Wiele aut ma pneumatyczne zawieszenie, pozwalające regulować charakterystykę pracy oraz prześwit (tryb offroad do 28 cm). Układ kierowniczy ma elektryczne wspomaganie, w którym siła maleje wraz ze wzrostem prędkości.

Oczywiście, jest też wyjątkowo długa lista systemów wspomagających kierowcę w czasie jazdy, próbujących zapobiec wypadkowi oraz łagodzących jego skutki. To m.in. systemy aktywnie utrzymujące auto na pasie ruchu, automatycznie hamujące pojazd w razie zagrożenia zderzeniem czołowym, czy wykrywające pieszych.

Pod względem funkcjonalnym praktycznie nie mamy uwag – świetne wyposażenie, dużo miejsca, wiele konfiguracji nadwozia. Ale model nie ustrzegł się wpadek – może nie są one szczególnie kosztowne, ale jednak trochę nie przystoją prestiżowemu autu, które często musi odwiedzać serwis.