Ford Puma ST – w drapieżnym wydaniu

Już bazowa wersja Forda Pumy wygląda efektownie dzięki obłemu nadwoziu. Jednak jako ST z opcjonalnym lakierem Mean Green (5000 zł) i seryjnymi 19-calowymi alufelgami, spomiędzy których wyzierają czerwone zaciski hamulców, prezentuje się wręcz rasowo.

Wnętrze również niczego sobie. To przede wszystkim zasługa sportowych atrybutów w postaci mięsistej, dobrze leżącej w dłoniach kierownicy, aluminiowych pedałów, a przede wszystkim foteli Recaro. Te ostatnie szczelnie otulają jadących, a dzięki temu kierowca ma uczucie zespolenia z samochodem.

Żadnych zastrzeżeń nie budzi także pozycja za kierownicą ani obsługa urządzeń pokładowych – intuicyjnie rozmieszczone przełączniki sprawiają, że również podczas prowadzenia używa się ich wygodnie. Mniej entuzjastycznie możemy wypowiadać się o przestronności pojazdu.

O ile z przodu miejsca jest wystarczająco, o tyle z tyłu mogłoby być go nieco więcej. Na szczęście na brak luzu na wysokości kolan czy nad głową będą narzekały tylko wysokie osoby.

Do napędu Forda Pumy ST wykorzystano półtoralitrowego, 200-konnego benzyniaka. Pomimo imponującej mocy w pierwszej chwili ma się mieszane uczucia wobec tej jednostki. Sportowy samochód, a pod maską 3-cylindrowy silnik? To chyba jakiś żart? Jednak z każdym kilometrem opinia o napędzie ulega zmianie.

W pierwszej kolejności dlatego, że dzięki basowemu brzmieniu układu wydechowego kompletnie nie słychać, że mamy do czynienia z 3-cylindrową konstrukcją. Druga cecha, która pozwala zapomnieć o takiej budowie, to żywiołowy temperament tej jednostki. Na każde wciśnięcie pedału gazu reaguje spontanicznie.

Życzycie sobie więcej emocji? Zatem przyciskiem na kierownicy zmieniamy tryb jazdy z normalnego na sportowy lub „Tor wyścigowy”. W obu przypadkach w układzie wydechowym Forda Pumy ST otwiera się klapka, a dźwięk staje się jeszcze bardziej złowrogi, a to z kolei potęguje sportowe doznania.

Poza tym wyostrza się reakcja silnika na dodanie gazu – już lekkie dotknięcie prawego pedału objawia się… nie, nie ruszaniem, ale wręcz katapultowaniem samochodu. Zabawy nie psuje nawet to, że rzeczywiste przyspieszenie do setki jest gorsze niż fabryczne – testowe 7,2 versus deklarowane 6,7 s.

Śmiałków, którzy zdecydują się na najwyższy stopień wtajemniczenia w postaci ustawienia „Tor wyścigowy”, ostrzegamy, że wyłączony zostaje ESP (w innym przypadku można ustawić jeden z trzech stopni czułości „elektronicznego stróża”).

Dodatkowo sztywno zestrojone zawieszenie w połączeniu z precyzyjnym układem kierowniczym pozwala opanować auto nawet na szybko pokonywanych ciasnych zakrętach. Ford Puma ST perfekcyjnie wpisuje się w każdy z nich i daje niesamowitą frajdę z prowadzenia.

Mniej entuzjazmu wykazaliśmy w ocenie spalania. Testowe 9 l/100 km to o 2,2 l więcej niż deklaruje producent. Można spróbować obniżyć konsumpcję, decydując się na tryb jazdy Eko, ale uwaga!

W tym ustawieniu Ford Puma ST ma ograniczoną moc i staje się zwyczajnym crossoverem na dojazd z miejsca A do punktu B. A chyba nie po to kupuje się topową, 200-konną odmianę, żeby toczyć się od świateł do świateł.

Ceny Pumy ST zaczynają się od 126 100 zł, ale testowany egzemplarz to wersja X za 138 600 zł. W dodatku po doliczeniu cen opcji koszty zakupu rosną do 158 050 zł.

Jeżeli lubicie się wyróżniać, a do tego liczycie na mocne wrażenia podczas jazdy, to Ford Puma ST pomimo sztywnego zawieszenia może być dla was optymalnym wyborem. To auto z jednej strony wykazuje się wystarczającymi talentami, żeby być idealnym partnerem codziennych dojazdów do pracy, a z drugiej – nadaje się na pełen emocji weekendowy wypad na tor.

Kto by się w tym przypadku przejmował małą ilością miejsca z tyłu czy zawyżonym spalaniem lub wysoką ceną? Frajda z jazdy wynagradza te niewielkie (w przypadku takiego auta) niedogodności. To jak, zmierzycie się z tym… kociakiem?