Skoda Fabia z benzyniakiem: którą wersję wybrać 1.2 - czy 1.4?

Nie będzie on łatwy, gdyż oprócz długiego stażu rynkowego (najstarsze Fabie mają już ponad 15 lat) i wyeksploatowania wielu aut dochodzą awarie typowe dla obu benzyniaków. Silniki 1.4 dzielą się na konstrukcje czeską (poj. 1397 ccm, moc: 60 i 68 KM) oraz niemiecką (1390 ccm, moc: 75 i 101 KM). Obie mają mocne i słabe strony, ale zarówno pod względem osiągów, jak i solidności wyżej oceniamy jednostkę Volkswagena.

Owszem, wpadki z zamarzającą odmą (jej konstrukcja została zmodyfikowana wiosną 2002 r.), „braniem” oleju czy przeciętną trwałością kasatorów luzu zaworowego chluby nie przynoszą, ale czeski silnik także do idealnych nie należy, m.in.: podatność na wycieki oraz przepalenie uszczelki pod głowicą, niska trwałość łańcuchowego napędu rozrządu oraz hydrauliki zaworów. Poza tym osiągi czeskiej jednostki są mizerne. Słabsza wersja Fabii (60 KM) do „setki” przyspiesza w blisko 17 s, a mocniejsza (68 KM) – w ok. 15,5 s. Do tego konstrukcja czeskiego motoru wywodzi się ze stosowanego w modelu Favorit silnika 1.3 – ma 8-zaworową głowicę i jeden wałek rozrządu umieszczony w kadłubie (OHV).

Jednostka Volkswagena jest nowocześniejsza (16V, DOHC), żwawsza i nieco oszczędniejsza (średnie spalanie 75-konnej wersji wynosi ok. 7,5 l/100 km). Dlatego w latach 2002 i 2003 czeski silnik zastąpiono małolitrażowym motorem 1.2 HTP. Ta 3-cylindrowa jednostka miała być przede wszystkim oszczędna. I rzeczywiście, gdy ktoś wolno jeździ i delikatnie obchodzi się z pedałem gazu, Skoda Fabia 1.2 HTP nie pali dużo (średnio ok. 6,5 l/100 km), ale podczas normalnej jazdy mały silnik wcale już nie jest taki oszczędny. A niestety, pedał gazu często trzeba wciskać głębiej, gdyż 54-konna wersja (6V) do „setki” przyspiesza w 18,4 s, a 64-konna (12V) – w ok. 16 s.

Jeśli chodzi o trwałość, to również nie mamy dobrych wiadomości. Silnik 1.2 HTP z początku produkcji zmaga się z awariami cewek, łańcuchowego napędu rozrządu i wypalonych gniazd zaworowych. W wersjach po zmianach niektóre problemy wyeliminowano, ale nadal motor 1.2 R3 nie może być uznawany za solidny i bezawaryjny. Co więcej, w razie poważnych problemów z układem korbowo-tłokowym (np. z panewką oporową) producent nie przewidział naprawy głównej silnika (tak jak w przypadku motoru 1.4 TDI). Najrozsądniejszym wyborem w kilkunastoletniej Fabii okazuje się więc silnik 1.4 16V.

Zdarzają się Fabie z oznakami korozji (wrażliwe miejsce to np. tylna klapa). Przeciętna jakość wykończenia wnętrza – często kierownica i tapicerka mają przetarcia. Spotykane są problemy z działaniem elektroniki pokładowej (np. podświetlenie zegarów), niedomaga elektronika silnika, a także układ zapłonowy.

Benzyniak 1.2 R3 HTP zmaga się z problemem uszkodzenia głowic i szybko rozciągającego się łańcucha rozrządu, w czeskim motorze 1.4 8V występują wycieki oleju, dość często przepala się uszczelka pod głowicą, niską trwałość ma łańcuch rozrządu, a w 1.4 16V zamarzały odmy, często są też zużyte kasatory luzu zaworowego, zdarza się, że silnik w Skodzie Fabii spala dużo oleju. Niska trwałość zawieszenia.

*lub raz w roku; **dotyczy manualnej skrzyni biegów, w automatycznej zalecana co 60 tys. km; ***w benzyniaku 1.4 8V/60 i 68 KM – łańcuch rozrządu

*ceny zamienników do Fabii 1.4 16V/75 KM dostępnych poza ASO; **komplet: tarcza, docisk i łożysko; ***pompa cieczy chłodzącej kosztuje min. 130 zł

Polecam silnik 1.4 16V. Owszem, nie jest idealny, ale na tle 1.2 HTP i czeskiego 1.4 wypada korzystniej. Pamiętajcie też, że opisywana Skoda Fabia ma już swoje lata – usterki będą się więc zdarzać. Na szczęście wiele z nich można usunąć tanim kosztem.