Co warto kupić

Lata lecą, a Superb kusi wciąż tym samym: dobrą relacją ceny do ilości oferowanego miejsca. Niejeden samorządowiec/polityk szczebla lokalnego mógłby opowiedzieć historię o tym, ile ciekawych rzeczy da się zrobić w przepastnie dużym drugim rzędzie siedzeń...

Jeszcze niedawno rozpalał głowy kupujących do czerwoności, dziś jego czas powoli mija. Czemu? To kombinacja kilku aspektów, w tym np. znacznego wyeksploatowania wielu egzemplarzy oraz kilku wad wrodzonych.

Lista zalet tego modelu zdecydowanie przyćmiewa jego wady. Zacznijmy od całkiem przyzwoitej trwałości mechanicznej. To może być zaskakujące (szczególnie dla użytkowników Laguny II), ale tu… praktycznie nie ma wpadek! Polecić możemy wszystkie jednostki benzynowe (oczywiście, mamy na uwadze przeciętną dynamikę 1.6). To silniki Renault (1.6 czy 2.0 turbo) lub Nissana (2.0).

Polecamy tylko zadbane „407-ki” z końcowych lat produkcji. Ceny takich aut nie są wygórowane. W czym tkwi haczyk? Po pierwsze, nie jest to samochód, za którym ustawiają się kolejki na rynku wtórnym.

Choć ceny Hondy Accord spadły już do poziomu kilkunastu tysięcy złotych (dużo ofert w przedziale 17-20 tys. zł), to nadal w relacji do wieku są wyższe niż u wielu klasowych rywali z wtórnego rynku. Czy to uzasadniony wydatek? W większości przypadków – tak. W końcu rocznik nie jest najważniejszy.

Ten samochód nie wyróżnia się niczym szczególnym, ale też trudno go za coś zganić – Fordem Mondeo z lat 2007-14 warto się zainteresować, jeśli szukacie rodzinnego auta klasy średniej i do wydania macie 15-20 tys. zł (w przypadku aut sprzed liftingu) i 20-25 tys. zł – po modernizacji (w 2010 r.).

Audi A4 typoszeregu B7 (czyli „A4-ka” 2. generacji po liftingu) nadal cieszy się popularnością i jest mocnym graczem w przedziale od 10 do 20 tys. zł wśród aut klasy średniej. Oferta jest naprawdę duża – przeważają wersje z dieslem i odmiana kombi. Generalnie „A4-ka” występuje w wielu konfiguracjach.

Octavia II od lat znajduje uznanie na polskim rynku. I nie ma się czemu dziwić, trudno o bardziej pakowny i funkcjonalny samochód kompaktowy za ok. 20 tys. zł, i to niezależnie, czy na myśli mamy liftbacka, czy kombi (m.in. ogromne bagażniki).

Megane III to samochód trochę niedoceniany na rynku wtórnym, co ma swoje odbicie w cenie – jej relacja w odniesieniu do wieku jest całkiem korzystna. Szczególnie dotyczy to bazowego benzyniaka 1.6 i diesla 1.5, które były często wybierane przez zarządców flot.

Racjonalne auto pod każdym względem, także trwałości. Ale z zastrzeżeniem, że w kręgu zainteresowań są sprawdzone popularne wersje silnikowe, które dominują na rynku wtórnym. Zaliczamy do nich wolnossącego benzyniaka 1.6, a także diesle 1.6 i 2.0.

Jedno z bardziej niedocenianych aut na rynku wtórnym! Bravo II miało odbudować wizerunek Fiata w segmencie aut kompaktowych po przeciętnym Stilo. Jednak średnio się to udało, i to pomimo że okazało się całkiem udanym samochodem.

Fenomen Yarisa II bierze się głównie z przekonania klientów o tym, że kupują samochód trwały i całkowicie bezawaryjny. W myśl hasła: „leję paliwo i jadę”... I o ile zazwyczaj jest to prawda (to dość drogie auto, ale zdecydowanie warte uwagi!), o tyle mała Toyota ma też swoje bolączki.

Fabia II to obecnie jedno z chętniej kupowanych aut segmentu B w przedziale od 10 do 20 tys. zł. Dość mocnym punktem modelu są walory użytkowe. Fabię nawet dziś można uznać za praktyczne i funkcjonalne auto miejskie, które przy odrobinie dobrej woli może posłużyć za samochód rodzinny.

To naprawdę przyjemny i wart zainteresowania miejski samochód. Ceny zaczynają się od nieco ponad 10 tys. zł, a za 15-20 tys. zł można znaleźć ładny egzemplarz. Tym bardziej że „dwójka” kusi nie tylko dobrymi walorami jezdnymi (sprężyste podwozie i bezpośredni układ kierowniczy), lecz także zwrotnością i rozsądnymi kosztami eksploatacji.

Wdzięczny miejski samochód, który nie bez powodu cieszy się dużym zainteresowaniem na rynku wtórnym. Nie ma w tym nic dziwnego – relacja ceny do wieku jest atutem miejskiego Forda. Jednak przy zakupie sprawdźcie każdy szczegół, ponieważ sporo aut jest odpicowanych, na rynku znajduje się również dużo rozbitków z importu.

Lata mijają, a na ładną „A3-kę” z lat 2003-12 zawsze znajdzie się chętny! Model ten ma ugruntowaną pozycję na rynku wtórnym i cieszy się dużym zainteresowaniem w przedziale od 10 do 20 tys. zł. Uwaga na wyeksploatowane egzemplarze ze skorygowanym licznikiem. Nie brakuje też samochodów po solidnych „dzwonach”.

Citroën C3 II udanie łączy ciekawy styl z niezłą użytecznością. Plusami są: bogate wyposażenie wielu aut, dobry komfort, atrakcyjny wygląd nadwozia, niezła ogólna trwałość. Niestety, niektóre silniki są mocno usterkowe.

Jeden z mocniejszych graczy wśród miejskich aut za 10-20 tys. zł. Owszem, na rynku znajdziecie auta za mniej niż 10 tys. zł, ale stan wielu z nich bywa zły lub bardzo zły. A musimy przyznać, że zadbana Corsa D nadal wypada dość dobrze, jeśli chodzi i o walory użytkowe, i wyposażenie, i silniki. Nie ma problemu z częściami.

Znalezienie Avensisa pierwszej generacji nie jest już wcale łatwe, szczególnie takiego, który nie byłby jeszcze przesadnie skorodowany. Jeśli się jednak komuś to uda, warto rozważyć zakup. Optycznie auto trąci już myszką, ale dobrze utrzymane egzemplarze mimo wieku wciąż mogą niezawodnie służyć.

Mondeo II z początkowych lat produkcji bywa już w kiepskim stanie. W wielu egzemplarzach podwozie jest w fatalnej kondycji (korozja!), rdzawe wykwity widać też np. na drzwiach. Uwaga na egzemplarze z początkowych lat produkcji. Za naprawę mechanik może sobie zażyczyć tyle, ile kosztował samochód.