Najładniejsze i najbrzydsze samochody elektryczne. Zgadzasz się z naszym wyborem?

Design musi bowiem uwzględniać np. stosowną ilość miejsca na głowę, odpowiednio duży bagażnik, widoczność, normy bezpieczeństwa i budżet na koszty produkcji. W końcu każde nawet najmniejsze i łatwe do przeoczenia przetłoczenie w masowej produkcji kosztuje krocie.

Trudności rosną w przypadku samochodów elektrycznych. Po pierwsze, akumulatory trakcyjne. Przeważnie są one umieszczone pod podłogą kabiny pasażerskiej, co siłą rzeczy podwyższa całe nadwozie, zaburzając proporcje. Designerzy muszą się nieźle napocić, aby wizualnie zniwelować tę nadwyżkę centymetrów.

Po drugie, aerodynamika. O ile auto spalinowe musi być bardzo opływowe (aby ograniczyć zużycie paliwa, a więc także zmniejszyć emisję dwutlenku węgla), o tyle samochód elektryczny powinien być ultraopływowy (bo to zwiększa zasięg). Sęk w tym, że nie każde rozwiązanie optymalne z punktu widzenia aerodynamiki jest szczególnie miłe dla oka. Pamiętajmy o tych dwóch rzeczach, kiedy patrzymy na elektryka.

Nie było łatwo zebrać typy do naszego zestawienia. Większość elektryków nie jest ani szczególnie piękna, ani specjalnie niepiękna. Króluje poprawność. Wybieraliśmy tylko z seryjnych samochodów, które albo lada chwila trafią do produkcji (Tesla Cybertruck), albo są obecnie dostępne, albo ich wytwarzanie skończyło się kilka lat temu (Nissan Leaf I).

Podkreślamy, że obie piątki to czysto subiektywny wybór, a kolejność w obu kategoriach jest podyktowana wyłącznie alfabetem. Zaczynamy?

Choć akumulatory trakcyjne Audi e-trona GT biegną przez całą długość i szerokość kabiny pasażerskiej, to samochód nadal jest bardzo niski. Standardowa odmiana ma jedynie 141,3 cm, a najniższa – 139,6 cm wysokości.

Ale oczywiście to nie jest jedyny powód, dla którego Audi e-tron GT znalazł się w tej części naszego zestawienia. Samochód po prostu wygląda jak skłębiona, skondensowana energia.

W uzyskaniu tego efektu pomaga linia dachu i przetłoczenia nad kołami. Wrażenie robią też grill, dyskretne wyloty za przednimi kołami i fenomenalne tylne lampy. W tym samochodzie po prostu nie ma ani jednego nietrafionego detalu lub przetłoczenia. Autorem designu tego Audi jest pochodzący z Płocka Parys Cybulski.

Audi e-tron GT wygląda też znakomicie w ruchu, bo nie dość, że jest niski, to na dodatek jeszcze ponadprzeciętnie szeroki (196,4 cm). Współczynnik oporu powietrza Cx jest świetny (0,24), choć są jeszcze lepsi. Ale już nie tak piękni.

Zdjęcie zamieszczamy jedynie dla porządku, chociaż w gruncie rzeczy w ogóle nie powinno go tu być. Aparaty po prostu nie cierpią Dacii Spring.

Na żadnej znanej fotografii ten samochód nie wygląda tak dobrze, jak w rzeczywistości. Gdybyśmy znali go jedynie ze zdjęć, nigdy by nie trafił do tego zestawienia.

Najlepsze jest to, że w zasadzie trudno powiedzieć, co jest tak pięknego w Dacii Spring. Ona po prostu wygląda świetnie i tyle. Jedynym minusem są średnio zgrabne prostokątne nadkola.

Na dodatek patrząc na Dacię Spring, w życiu byś nie powiedział, że jest taka wąska (157,9 cm szerokości). To niesamowite, jak stylistom udało się to "ukryć".

Dacia Spring dostała od nas lekkie fory, ponieważ znacznie trudniej jest zaprojektować atrakcyjny samochód o relatywnie niskiej cenie. Jak wspominaliśmy, dodatkowe lub bardziej wyrafinowane przetłoczenia podwyższają koszty produkcji. Tymczasem Dacia Spring wygląda świetnie, a jej ceny zaczynają się od 89 tys. 400 zł.

Z reguły oczy klienta najpierw kierują się w stronę przedniej części samochodu. Kia EV6 może mieć więc ciężko, bo jej pozbawione wyrazu reflektory to najmniej imponujący element designu tego modelu.

Reszta jest znakomita. Kia EV6 wygląda lekko, ale muskularnie. W przypadku tego auta minimalizm nie oznacza braku wyrazu. Dynamizm podkreślają subtelnie, ale sugestywnie wyoblone błotniki oraz dolna boczna listwa, która za tylnym kołem znajduje ciąg dalszy w kloszu świateł. Zresztą tył tego samochodu to dziś jeden z najlepszych widoków w motoryzacji.

Sylwetka Renault Megane E-TECH Electric epatuje tą samą skondensowaną energią co Audi e-tron GT. Mimo to oba modele nie są ani trochę do siebie podobne.

Renault Megane E-Tech Electric wygląda lekko, "szczupło" i muskularnie. Ma zwartą bryłę i choć sam jest raczej nieduży (420 cm długości, 176,8 cm szerokości i 150,5 cm szerokości), to ma duże koła (nawet 20-calowe). Całość doprawiono designerskim detalami. Świetne wrażenie robią reflektory, intrygująco wygląda gra dwóch linii na dole boków nadwozia. Megane E-Tech Electric naprawdę się udał Renault.

Volkswagen ID.5 to naszym zdaniem najlepiej wyglądający obecnie kompaktowy SUV coupe z napędem elektrycznym. Zgadza się, jest nieco przysadzisty, ale ID.5 zamienia to w atut.

Patrząc na samochód z boku, wrażenie robi nie tylko linia dachu i zgrabnie wkomponowany tylny spoiler, ale przede wszystkim przód auta, który przypomina trochę patrzącego spode łba byka. Podoba nam się też sposób, w jaki reflektory przechodzą w poziomą listwę grilla.

Jak na SUV-a, i w ogóle jak na kompaktowy samochód o wysokości 161 cm, Volkswagen ID.5 jest bardzo aerodynamiczny. Jego współczynnik oporu powietrza wynosi tylko 0,26.

Design BMW iX nie ma wiele wspólnego z dynamizmem, nieodłącznym atrybutem stylistycznym tej firmy. Naszym zdaniem samochód wygląda ciężko, statycznie i niezbyt wyrafinowanie.

Gdzie jest typowy dla BMW zadziorny przód, porównywany często z głową rekina? W BMW iX jest on płaski, niemal dwuwymiarowy, a sytuacji nie poprawiają ani mało finezyjne reflektory, ani ogromny grill. Dynamizm nadwoziu odbierają ponadto prostokątne przetłoczenia nad kołami i wizualnie dociążająca samochód płaszczyzna nad tylnym błotnikiem. A przecież BMW doskonale wie, jak projektować efektowne SUV-y.

Zresztą sam model jest potężny. BMW iX ma 495,3 cm długości, 196,7 cm szerokości i 169,5 cm wysokości. Tym bardziej duże wrażenie robi współczynnik oporu powietrza Cx, wynoszący jedynie 0,25.

Naszym zdaniem Mazda MX-30 to najlepiej wyglądający model z piątki najmniej pięknych elektryków, co nie oznacza, że jest rewelacyjnie.

Maździe MX-30 brakuje czaru i magii, którymi emanuje każde współczesne auto tej firmy. Wprawdzie przód jest świetny, ale później robi się już gorzej. Średnio wyglądają prostokątne nadkola, niezbyt wyrafinowane, wręcz płaskie boki czy mało wyszukana linia dachu.

Generalnie źle nie jest, ale też nie jest to poziom, którym Mazda rozpieszcza nas od tylu lat.

O Nissanie Leafie I (2010-2017) można śmiało powiedzieć, że został pierwszym elektrycznym samochodem osobowym produkowanym na taką skalę. I choć design był z pewnością śmiały i pomysłowy, to trudno go uznać za wyjątkowo atrakcyjny.

Nissan Leaf I wyglądał jak hołd złożony naturze. Design zdominowały łagodne, "organiczne" linie i kształty, nie było w nim nic mechanicznego. To mógłby być atut, tyle że w Leafie I ten biodesign poszedł za daleko.

Najmniej atrakcyjnym elementem były nieproporcjonalnie wielkie reflektory, choć podczas jazdy wypadało je tylko zachwalać. Odpowiednio wyprofilowane klosze miały bowiem nie dopuszczać strug powietrza do bocznych lusterek, co poprawiało komfort akustyczny i wydłużało zasięg.

Pierwszy SUV Tesli starał się trzymać kanonu stylistycznego Modelu S, ale niestety, efekt nie robi takiego wrażenia.

Przede wszystkim Tesla Model X wygląda masywnie. W teorii łukowata linia dachu powinna wzmacniać dynamizm nadwozia, ale tutaj jest zupełnie przeciwnie. Doceniamy przy tym ogromny umiar w doborze ozdobników i zerowy poziom ostentacji. Pod tym względem Tesla Model X to jeden z najbardziej gustownych elektrycznych SUV-ów na rynku.

Styliści Tesli Cybertruck zrobili świetną rzecz: wzięli na warsztat najbardziej konserwatywny typ nadwozia i nadali mu najbardziej futurystyczny i niesamowity kształt.

Z profilu Tesla Cybertruck wygląda genialnie, ale tylko z profilu. Jej największym problemem jest brak wyrafinowania. To już nie jest minimalizm, to zwykła bryła, która wygląda jak niedokończony projekt.

Dlaczego Tesla Cybertruck znalazła się w naszym zestawieniu, skoro jej produkcja ma ruszyć dopiero w 2023 r.? Bo firma zbiera już zamówienia na ten model i ma ich tyle, że realizacja może zająć aż trzy pierwsze lata produkcji. Więc może jesteśmy jedynymi na Ziemi, którym ten model się nie podoba?