10 najgorszych aut w testach długodystansowych. 5 z nich to niemieckie auta

Obecnie ostatnie miejsce na liście testów długodystansowych zajmuje Ford Fiesta 1.0 Ecoboost. Testowany egzemplarz wyprodukowano w roku 2017. Tuż przed zakończeniem testu awarii uległ silnik. Jej przyczyną była poluzowana śruba mocująca napinacz paska rozrządu. Jednak zanim do tego doszło w trakcie testu pojawiły się problemy z układem kierowniczym, oraz chłodzenia.

Test Subaru XV z silnikiem diesla rozpoczął się w roku 2022. Podczas testu problematyczne okazało się sprzęgło, które przedwcześnie się zużywało. Dodatkowo pojawiły się problemy z silnikiem oraz korozja na krawędziach nadwozia i elementach podwozia. Uszkodzeniu uległ również fotel kierowcy, a plastiki użyte to wykończenia wnętrza się poluzowały. Po przejechaniu 100 tys. km w dzienniku testu pojawił się wpis – „Piski, skrzypienie i grzechotanie. Ten samochód wygląda tak jakby miał ponad dwa razy większy przebieg”.

Test Audi Q3 2.0 TDI rozpoczął się w 2013 roku i jest to jedno z większych zaskoczeń tego zestawiania – bo ten lubiany model wbrew naszym oczekiwaniom nie osiągnął rewelacyjnego wyniku. Na liście poważnych awarii poważna usterka skrzyni biegów, usterki ksenonowych reflektorów i uwaga – układu wydechowego. Jeśli właściciele Audi Q3 2.0 TDI spotykają się z awariami, jak podczas naszego testu to eksploatacja tego modelu będzie droga – my naprawialiśmy: układ recyrkulacji spalin, wymienialiśmy sondę lambda, ksenony i naprawialiśmy skrzynię DSG. Jak się jednak okazuje to usterki typowe w całej grupie Volkswagena, co nie powinno dziwić, bo modele wszystkich marek wykorzystują te same podzespoły.

To już trzeci samochód wyprodukowany w Niemczech. Test BMW 218i Active Tourer rozpoczęto w 2015 roku. Już po przejechaniu 36 tys. 331 km okazało się, że uszkodzeniu uległo łożysko wału korbowego. Po dziewięciu miesiącach od rozpoczęcia testu nasz egzemplarz doczekał się wymiany silnika. Natomiast podczas końcowych oględzin okazało się, że w układzie klimatyzacji jest za mało czynnika, docisk sprzęgła nosił już ślady zużycia.

Kiedy w 2011 roku zaczynał się test Chevroleta Orlando, testujący byli zachwyceni tym modelem. W dzienniku testowym pojawiały się wpisy, że w tym modelu wszystko jest prawie idealne. Jednak wraz z rosnącym przebiegiem okazywało się, że Chevrolet Orlando nie jest autem bez wad. W trakcie testu ten model aż dwukrotnie miał nieplanowane wizyty w serwisie, pierwsza była spowodowane pękniętą osłoną wału napędowego, a druga usterką zamka tylnej klapy. Natomiast podczas końcowego demontażu okazało się, że automatyczna skrzynia biegów po przebiegu 100 tys. km miała oznaki znacznego zużycia. Pożegnanie z tym modelem nie było trudne.

Jest inny, wyróżnia się – to pierwsze wpisy w dzienniku testu Citroena C4 Cactus. To jest bezdyskusyjne, z tym modelem Citroen pokazał, że potrafi nie tylko zaprojektować, ale również wyprodukować wyjątkowo oryginalne auto. Niestety po przejechaniu 33 tys. 289 km awarii uległa skrzynia biegów. Po jej wymianie auto dalej jechało, ale niestety krótko. Bo już przy 46 tys. 125 km silnik przeszedł w tryb awaryjny. Naprawa zaczęła się od wymiany świec, a skończyła dopiero po wymianie cewki zapłonowej. Po naszym teście okazało się, że Citroen C4 Cactus to śmiały, sympatyczny i dziwny samochód – z tym można się pogodzić, a nawet docenić. Trudno jednak docenić awarię skrzyni biegów i układu zapłonowego.

Test długodystansowy Volkswagena Golfa 1.4 TSI zaczął się w 2013 roku. Jest to o tyle ciekawy przypadek, że ten model do momentu rozebrania przejechał 287 tys 147 tys. km. Czyli zdecydowanie więcej niż prezentowane wcześniej wyniki testów długodystansowych. Ale można powiedzieć, że nasz długodystansowy Volkswagen Golf 1.4 TSI jest ofiarą własnego sukcesu. Po pierwszych 100 tys. km ten model niemal nie sprawiał problemów i gdyby test zakończono właśnie wtedy – to nasz Volkswagen Golf 1.4 TSI trafiłby na 39-te miejsce w naszym rankingu testów długodystansowych. My jednak postanowiliśmy jechać dalej. Z punktu widzenia Golfa to nie była dobra decyzja. Podczas kolejnych niemal 200 tys. km w Golfie zawiodły klaksony, przednie amortyzatory „popłynęły” i dodatkowo zablokowała się klapka wlewu paliwa. Sprzęgło przekładni DSG również nie wytrzymało takiego przebiegu. Podczas demontażu Volkswagena Golfa 1.4 TSI w misce olejowej znaleziono fragmenty tłoka.

Kiedy w 2014 roku zaczynał się test elektrycznego BMW i3 codzienność z elektrycznym samochodem była przygodą. Każdy, kto wsiadał w długodystansowe BMW i3 był zachwycony mocą i nieskomplikowaną obsługą. Jednak nie obyło się bez kilku usterek. Najzabawniejsze jest jednak to, że w elektrycznym aucie zawiodła elektryka. Ale nie tylko, bo po podróży do Gruzji poddał się również silnik spalinowy, w którym uszkodzeniu uległy cewki zapłonowe. Co się jeszcze popsuło? Było tego trochę. Po 55 tys. km popsuł się wiatrak dmuchawy, po 69 tys. km nie mogliśmy zatankować. Jednak największym zaskoczeniem jest fakt, że w ciągu całego testu dwukrotnie trzeba było wymienić kable ładowania.

Niska pozycja Forda C-Maxa jest spowodowana częstymi usterkami elektroniki. System nawigacji miał problemy z wyświetlaniem obrazu, a skorodowana wtyczka zakłócała pracę sterownika turbosprężarki. To były największe usterki w naszym Fordzie C-Max, ale to wystarczyło, aby na naszej liście Top 10 najgorszych aut w testach 100 tys. km znalazł się drugi Ford.

Test Suzuki Vitary rozpoczął się w 2016 roku. Już od samego początku nie zachwycił kierowców. O ile nie wyruszali oni tym modelem w długie trasy, to nie było powodów do narzekania. Niestety po pierwszej dłuższej trasie okazało się, że komfort w mały SUV-ie Suzuki nie jest najwyższy, Jednak najgorsze miało dopiero nadejść, bowiem auto utknęło w serwisie z powodu awarii silnika.